Shloka 64
Droṇa–Dhṛṣṭadyumna-yuddha (द्रोण-धृष्टद्युम्न-युद्धम्) — Tactical duel and allied interventions
यौधिष्ठिरस्तु संक्रुद्ध: सौबलं निशितै: शरै: । व्यदारयत संग्रामे मघवानिव दानवम्,जिस प्रकार इन्द्र संग्रामभूमिमें किसी दानवको विदीर्ण करते हैं, उसी प्रकार युधिष्ठिरके पुत्र प्रतिविन्ध्यने अत्यन्त कुपित होकर सुबलपुत्र शकुनिको अपने तीखे बाणोंसे बेध डाला
yauḍhiṣṭhirastu saṅkruddhaḥ saubalaṃ niśitaiḥ śaraiḥ | vyadārayat saṅgrāme maghavāniva dānavam ||
సమరరంగంలో యుధిష్ఠిరుని కుమారుడు ప్రతివింధ్యుడు మహాక్రోధంతో సౌబలుడు (శకుని) పై పదునైన బాణాలతో చీల్చివేశాడు—యుద్ధభూమిలో మఘవాన్ ఇంద్రుడు దానవుణ్ని చీల్చినట్లుగా.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, within the ethics of kṣatriya warfare, even righteous warriors may act from intense anger, yet their violence is presented as duty-bound and sanctioned through a divine comparison (Indra vs. dānava). It invites reflection on the tension between inner self-control and the demands of battlefield dharma.
Sañjaya reports that a son of Yudhiṣṭhira, inflamed with rage, strikes Saubala (Śakuni) with sharp arrows, ‘rending’ him in battle, likened to Indra destroying a demon in combat.