Shloka 37
ज्योतिर्भूत: परमोडसौ पुरस्तात् प्रकाशते यत्प्रभया विश्वरूप: । अप: सृष्टवा सर्वभूतात्मयोनि: पुराकरोत् सर्वमेवाथ विश्वम्
jyotirbhūtaḥ paramo 'sau purastāt prakāśate yatprabhayā viśvarūpaḥ | apaḥ sṛṣṭvā sarvabhūtātmayoniḥ purākarot sarvamevātha viśvam ||
భీష్ముడు పలికెను—ఆ పరమజ్యోతి తూర్పుదిశలో విశ్వరూపం ధరించి ప్రకాశిస్తుంది; ఆయన కాంతితో సమస్త జగత్తు వెలుగొందుతుంది. ఆయనే సమస్త జీవుల అంతరాత్మ, జన్మస్థానం. ప్రాచీనకాలంలో ముందుగా జలాలను సృష్టించి, ఆపై సమస్త విశ్వాన్ని ఉద్భవింపజేశాడు.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that Kṛṣṇa is the supreme, all-illuminating divine principle—the inner Self and source of all beings. Recognizing this cosmic origin supports dharma: reverence for life, humility, and devotion grounded in the unity of creation.
Bhīṣma is praising and theologizing Kṛṣṇa, describing him in cosmic terms: appearing like the sun in the east, illuminating the world, and being the primordial creator who first produced the waters and then the universe.