Shloka 26
अथेन्द्रस्य महाघोरं सोडसृजच्छत्रुमेव हि
atha indrasya mahāghoraṃ so 'sṛjac chatrum eva hi | agnāv āhutim ādhāya munir indrasya vai ripum || tasya nāma mada iti | sa mukham prasārya tiṣṭhaty āsīt | tasya adhoṣṭhaḥ pṛthivyāṃ saṃspṛṣṭaḥ, ūrdhvoṣṭha ākāśaṃ spṛśati | tasya mukhe sahasraṃ dantāḥ, te ca śata-śata-yojanocchritāḥ | tasya dāḍhā bhīṣaṇā dve-dve-śata-yojanāyāmāḥ | atha devaḥ sendrāḥ sarve tasya jihvā-mūle samāpatanta, yathā mahāsāgare bahavo matsyāḥ timi-nāmnaḥ mahāmatsyasya mukhe patanti ||
అప్పుడు ఆ మహాముని అగ్నిలో ఆహుతులు సమర్పించి, ఇంద్రునికి అత్యంత భయంకరమైన శత్రువును సృష్టించాడు—అతని పేరు ‘మద’ (మత్తు/అహంకారం). అతడు నోరు విప్పి నిలిచాడు; అతని క్రింది పెదవి భూమిని తాకగా, పై పెదవి ఆకాశాన్ని తాకింది. అతని నోటిలో వెయ్యి పళ్లు—ప్రతి ఒక్కటి వంద యోజనాల ఎత్తు; అతని భయంకర దంష్ట్రలు రెండొందల యోజనాల పొడవు. ఆ క్షణమే ఇంద్రునితో సహా సమస్త దేవతలు అతని నాలుక మూలంలోకి నెట్టబడ్డారు—మహాసముద్రంలో అనేక చేపలు ‘తిమి’ అనే మహామత్స్యపు నోటిలో పడినట్లుగా।
च्यवन उवाच
Educational Q&A
The verse dramatizes mada—intoxication and pride—as a devouring force that can overwhelm even the gods. Ethical strength requires humility and self-restraint; otherwise power itself becomes the cause of downfall.
Cyavana performs a fire-offering and manifests a terrifying being named Mada as Indra’s enemy. Mada’s colossal mouth and teeth are described, and the gods with Indra are shown as being driven into its tongue-root, like fish swallowed by the great sea-creature Timi.