Shloka 48
उपवासफलात्मकविधिः — Upavāsa as Yajña-Equivalent Merit
Angiras Teaching
षष्टिवर्षसहस्राणि दिवमावसते च स:,प्रजानाथ! वह साठ हजार वर्षोतक स्वर्गमें निवास करता है और वहाँ वीणा, वल्लकी, वेणु आदि वाद्योंके मनोरम घोष तथा सुमधुर शब्दोंद्वारा उसे सोतेसे जगाया जाता है
ṣaṣṭivarṣasahasrāṇi divam āvasate ca saḥ | prajānātha |
అంగిరసుడు పలికెను—ఓ ప్రజానాథా! అతడు అరవై వేల సంవత్సరాలు స్వర్గంలో నివసిస్తాడు. అక్కడ వీణ, వల్లకీ, వేణు మొదలైన వాద్యాల మనోహర నాదములు, అత్యంత మధుర స్వరములతో నిద్రలో ఉన్నవాడిని మేల్కొలుపుదురు.
अंगियरा उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the karmic fruition of merit: righteous conduct can yield prolonged heavenly enjoyment, depicted through refined, uplifting sensory experiences (melodious music) rather than coarse pleasure.
Aṅgiras describes to the addressed ‘Lord of creatures’ that a certain person attains heaven for sixty thousand years, where celestial musicianship (vīṇā, vallakī, veṇu) provides sweet sounds that even awaken him from sleep—an image of honored, blissful residence in svarga.