Shloka 4
आदि पर्व, अध्याय 96 — काश्यकन्याहरणं, शाल्वसमागमः, अम्बावचनं च
Kāśī princesses taken; encounter with Śālva; Ambā’s declaration
सद्धर्मगुणमाहात्म्यैरभिवर्धितमुत्तमम् । विष्ट भ्य लोकांस्त्रीनेषां यश: स्फीतमवस्थितम्,उत्तम धर्म और गुणोंके माहात्म्यसे अत्यन्त वृद्धिको प्राप्त हुआ इन राजाओंका श्रेष्ठ और उज्ज्वल यश तीनों लोकोंमें व्याप्त हो रहा है
saddharmaguṇamāhātmyair abhivardhitam uttamam | viṣṭabhya lokāṃs trīn eṣāṃ yaśaḥ sphītam avasthitam ||
జనమేజయుడు అన్నాడు—సద్ధర్మమూ ఉత్తమ గుణముల మహిమచేత ఈ రాజుల శ్రేష్ఠ కీర్తి అత్యంతంగా వృద్ధి చెందింది; అది స్థిరమై విస్తరించి త్రిలోకములందు వ్యాపించి నిలిచింది.
जनमेजय उवाच
Educational Q&A
True dharma and cultivated virtues are presented as the real source of enduring renown: fame becomes ‘established’ and widespread not by mere power, but by moral excellence that elevates one’s standing across all realms.
Janamejaya comments appreciatively on the stature of certain kings (contextually, the royal line being discussed), observing that their fame has expanded greatly because it is nourished by their commitment to dharma and virtue, and is said to pervade the three worlds.