Shloka 11
Ādi Parva, Adhyāya 85: Āṣṭaka–Yayāti संवादः
Merit-Exhaustion, Rebirth, and the Critique of Pride
पूर्णे वर्षमहस्रे तु पुनर्दास्थामि यौवनम् । स्वं चैव प्रतिपत्स्यामि पाप्मानं जरया सह,एक हजार वर्ष पूर्ण होनेपर मैं तुम्हें जवानी लौटा दूँगा और बुढ़ापेसहित अपने दोषको वापस ले लूँगा
pūrṇe varṣa-sahasre tu punar dāsthāmi yauvanam | svaṃ caiva pratipatsyāmi pāpmānaṃ jarayā saha ||
వైశంపాయనుడు పలికెను— వెయ్యి సంవత్సరములు పూర్తయిన తరువాత నీకు మళ్లీ యౌవనమును తిరిగి ఇస్తాను; మరియు జరతో కూడ నా పాపభాగమును నేను స్వయంగా తిరిగి స్వీకరించెదను।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Gifts like youth and power are ethically conditioned and time-bound; the consequences (jarā and pāpmān) cannot be permanently displaced and must return to the one responsible. The verse underscores accountability and the inevitability of time.
A speaker, reported by Vaiśampāyana, promises a temporary exchange: the recipient will enjoy renewed youth for a thousand years, after which the giver will reclaim both the old age and the associated moral burden.