Shloka 29
ययाति-देवयानी-शर्मिष्ठा विवादः — Śukra’s Curse and the Disclosure of Lineage
त्वरया निर्ययौ दुःखान्मार्गमाण: सुतां वने | दृष्टवा दुहितरं काव्यो देवयानीं ततो वने
tvarayā niryayau duḥkhān mārgamāṇaḥ sutāṃ vane | dṛṣṭvā duhitaram kāvyo devayānīṃ tato vane ||
దుఃఖంతో కలతచెంది ఆయన వేగంగా బయలుదేరి, అడవిలో తన కుమార్తెను వెదకసాగెను. ఆ తరువాత అదే వనంలో కావ్యుడు తన కుమార్తె దేవయానిని చూచెను।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores dharma in the form of guardianship: when a dependent is missing or endangered, one must act promptly and decisively. Kāvya’s haste and distress reflect the ethical seriousness of a parent’s duty to protect and recover a vulnerable family member.
Vaiśaṃpāyana narrates that Kāvya (Śukrācārya), troubled, goes quickly into the forest to search for his daughter. He then sees Devayānī there in the woods, marking the moment of finding her after the search.