Shloka 4
अध्याय ७४: अक्रोध–क्षमा–निवासनीति
Chapter 74: Non-anger, Forbearance, and the Ethics of Residence
दन्तै: शुक्लै: शिखरिभि: सिंहसंहननो महान् | चक्राडकितकर: श्रीमान् महामूर्था महाबल:,वह सफेद और नुकीले दाँतोंसे शोभा पा रहा था। उसके शरीरका गठन सिंहके समान था। वह ऊँचे कदका था। उसके हाथोंमें चक्रके चिह्न थे। वह अदभुत शोभासे सम्पन्न, विशाल मस्तकवाला और महान् बलवान था
dantaiḥ śuklaiḥ śikharibhiḥ siṁhasaṁhanano mahān | cakrāṅkitakaraḥ śrīmān mahāmūrdhā mahābalaḥ ||
అతని దంతాలు తెల్లగా, పదునుగా, శిఖరాలవలె మెరిసేవి. అతని దేహసంహతి సింహసమానంగా ఘనంగా ఉండేది. అతని చేతుల్లో చక్రచిహ్నం కనిపించేది. అతడు శ్రీమంతమైన కాంతితో ప్రకాశిస్తూ, విశాల మస్తకముతో, మహాబలశాలిగా ఉన్నాడు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the traditional epic idea that inner worth and destiny are often signaled through outward auspicious marks (lakṣaṇa): strength, radiance, and sacred emblems (like the cakra-mark) indicate a person fit for great responsibility and protection of dharma.
Vaiśampāyana is describing a remarkable figure’s physical and auspicious characteristics—white sharp teeth, lion-like build, cakra-marked hands, splendor, a large head, and great strength—using epic conventions to signal extraordinary status.