Shloka 129
अध्याय ७४: अक्रोध–क्षमा–निवासनीति
Chapter 74: Non-anger, Forbearance, and the Ethics of Residence
स राजा चक्रवर्त्यासीत् सार्वभौम: प्रतापवान् । ईजे च बहुभिर्यज्ञैर्यथा शक्रो मरुत्पति:,महाराज भरत समस्त भूमण्डलमें विख्यात, प्रतापी एवं चक्रवर्ती सम्राट् थे। उन्होंने देवराज इन्द्रकी भाँति बहुत-से यज्ञोंका अनुष्ठान किया
sa rājā cakravarty āsīt sārvabhaumaḥ pratāpavān | īje ca bahubhir yajñair yathā śakro marutpatiḥ ||
ఆ రాజు ప్రతాపవంతుడైన సార్వభౌమ చక్రవర్తి. మరుత్పతి శక్రుడు (ఇంద్రుడు) చేసినట్లే అతడు అనేక యజ్ఞాలను నిర్వహించెను.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse presents the dharmic model of ideal kingship: a ruler’s greatness is shown not only by power and sovereignty but also by sustaining social and cosmic order through yajñas—public, duty-centered acts of generosity and responsibility.
Vaiśampāyana describes a celebrated king as a cakravartin and sārvabhauma, emphasizing his fame and prowess, and notes that he performed many sacrifices, likening his ritual activity to that of Indra, the lord of the gods.