Shloka 51
वंशानुकीर्तनम् — Genealogical Recitation from Dakṣa to Yayāti and the Establishment of the Paurava Line
स काश्यपस्यायतन महाव्रतै- वतं समन्तादृषिभिस्तपो धनै: । विवेश सामात्यपुरोहितो5रिहा विविक्तमत्यर्थमनोहरं शुभम्,महर्षि कण्वका वह आश्रम, जिसमें वे स्वयं रहते थे, सब ओरसे महान् व्रतका पालन करनेवाले तपस्वी महर्षियोंद्वारा घिरा हुआ था। वह अत्यन्त मनोहर, मंगलमय और एकान्त स्थान था। शत्रुनाशक राजा दुष्यन्तने मन्त्री और पुरोहितके साथ उसकी सीमामें प्रवेश किया
sa kāśyapasyāyatanaṁ mahāvratair vṛtaṁ samantād ṛṣibhis tapodhanaiḥ | viveśa sāmātya-purohito 'rihā viviktam atyartha-manoharaṁ śubham ||
వైశంపాయనుడు పలికెను—కాశ్యపునకు సంబంధించిన ఆ ఆశ్రమము మహావ్రతధారులైన తపోధన ఋషులచే నాలువైపులా పరివృతమై యుండెను. అది అత్యంత ఏకాంతమయినది, పరమ మనోహరమయినది, శుభప్రదమయినది. శత్రునాశకుడు రాజు దుష్యంతుడు మంత్రులు, పురోహితుడుతో కూడి అక్కడ ప్రవేశించెను.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical boundary between royal authority and spiritual sanctity: a king, though powerful, must approach an āśrama—guarded by vows and tapas—with humility, self-control, and respect for dharma embodied by the sages.
Duṣyanta, described as a destroyer of enemies, arrives with his ministers and priest and enters the secluded, auspicious hermitage associated with Kaśyapa and surrounded by ascetic sages—setting the stage for events in the Kanva-āśrama milieu.