Shloka 17
वंशानुकीर्तनम् — Genealogical Recitation from Dakṣa to Yayāti and the Establishment of the Paurava Line
एवंगुणसमायुक्तं ददर्श स वन॑ नृप: । नदीकच्छोद्धवं कान्तमुच्छितध्वजसंनिभम्,वह वन मालिनी नदीके कछारमें फैला हुआ था और ऊँची ध्वजाओंके समान ऊँचे वृक्षोंसे भरा होनेके कारण अत्यन्त मनोहर जान पड़ता था। राजाने इस प्रकार उत्तम गुणोंसे युक्त उस वनका भलीभाँति अवलोकन किया
evaṁguṇasamāyuktaṁ dadarśa sa vanaṁ nṛpaḥ | nadīkacchodbhavaṁ kāntam ucchitadhvajasaṁnibham ||
రాజు ఆ వనాన్ని దర్శించాడు—అది సర్వోత్తమ గుణాలతో సమృద్ధమై, మాలినీ నది కచ్ఛభూమి వెంట విస్తరించి, ఎత్తెత్తుగా ఎగసిన ధ్వజాల వలె నిలిచిన మహావృక్షాలతో నిండినందున అత్యంత కాంతిమంతంగా కనిపించింది।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights discernment and attentive observation: a ruler is portrayed as carefully surveying a landscape rich in auspicious qualities, suggesting that good governance involves awareness of surroundings and recognition of what is beneficial, beautiful, and well-situated.
Vaiśampāyana describes a king arriving at and observing a charming forest spread along a river’s marshy banks, filled with tall trees likened to raised banners, emphasizing the setting’s attractiveness and grandeur.