Shloka 26
Tapovana-praveśaḥ — The King’s Entry into the Sacred Grove and Vision of the Āśrama
एवं कृतयुगे सम्यग् वर्तमाने तदा नूप । आपूर्यत मही कृत्स्ना प्राणिभिर्बहुभिर्भूशम्,नरेश्वर! इस तरह उस समय सब ओर सत्ययुग छा रहा था। सारी पृथ्वी नाना प्रकारके प्राणियोंसे खूब भरी-पूरी रहती थी
evaṁ kṛtayuge samyag vartamāne tadā nūpa | āpūryata mahī kṛtsnā prāṇibhir bahubhir bhūśam, nareśvara ||
వైశంపాయనుడు పలికెను—ఓ నృపా! ఆ కాలంలో కృతయుగము సంపూర్ణంగా ప్రవహించుచుండెను. ఓ నరేశ్వరా! అప్పుడు సమస్త భూమి నానావిధమైన అనేక ప్రాణులతో నిండిపోయెను.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse links moral-cosmic order to worldly well-being: when Kṛta Yuga prevails ‘properly’ (samyak), dharma is complete and the natural result is abundance—life multiplies and the earth becomes fully populated and sustained.
Vaiśampāyana, addressing the king, describes the conditions of an earlier ideal age (Kṛta Yuga). He portrays the world as flourishing, with the whole earth filled with many kinds of creatures, setting a contrast with later ages of decline.