Shloka 5
Ādi Parva, Adhyāya 47 — Janamejaya’s Sarpa-satra: Vow, Preparation, and the Onset of the Serpent Offering
तत्र मन्त्रविदां श्रेष्ठस्तपोवृद्धों महाव्रत: । जग्राह पार्णिं धर्मात्मा विधिमन्त्रपुरस्कृतम्,वहाँ मन्त्रवेत्ताओंमें श्रेष्ठ तपोवृद्ध महाव्रती धर्मात्मा जरत्कारुने शास्त्रीय विधि और मन्त्रोच्चारणके साथ नागकन्याका पाणिग्रहण किया
tatra mantravidāṁ śreṣṭhas tapovṛddho mahāvrataḥ | jagrāha pāṇiṁ dharmātmā vidhimantrapuraskṛtam ||
అక్కడ మంత్రవిద్యలో శ్రేష్ఠుడు, తపస్సుతో పరిపక్వుడు, మహావ్రతధారి ధర్మాత్ముడైన జరత్కారు శాస్త్రోక్త విధానంతో, నియత మంత్రాలతో నాగకన్య చేతిని స్వీకరించి వివాహం చేసెను.
तक्षक उवाच
Educational Q&A
Dharma is upheld through disciplined action: even personal life-events like marriage are to be undertaken with restraint, proper intention, and fidelity to prescribed ethical-ritual norms, emphasizing responsibility over impulse.
Jaratkāru formally accepts the Nāga maiden’s hand, completing the marriage rite with correct procedure and mantra-recitation, marking a pivotal step in the larger Nāga-related storyline and its concerns with duty, continuity, and consequence.