Shloka 14
Ananta-Śeṣa Tapas and the Bearing of the Earth (अनन्त-शेष-तपस् तथा महीधारणम्)
कुर्वन् सुतुमुलं युद्ध पक्षिराण्न व्यकम्पत । निर्दह॒न्निव चाकाशे वैनतेय: प्रतापवान् । पक्षाभ्यामुरसा चैव समन्ताद् व्याक्षिपत् सुरान्,तो भी पक्षिराज गरुड देवताओंके साथ तुमुल युद्ध करते हुए तनिक भी विचलित न हुए। परम प्रतापी विनतानन्दन गरुडने, मानो देवताओंको दग्ध कर डालेंगे, इस प्रकार रोषमें भरकर आकाशमें खड़े-खड़े ही पंखों और छातीके धक्केसे उन सबको चारों ओर मार गिराया
śaunaka uvāca | kurvan sutumulaṃ yuddhaṃ pakṣirāḍ na vyakampata | nirdahann iva cākāśe vainateyaḥ pratāpavān | pakṣābhyām urasā caiva samantād vyākṣipat surān |
శౌనకుడు పలికెను—అత్యంత తుముల యుద్ధం చేస్తూనే పక్షిరాజు క్షణమాత్రం కూడా కదలలేదు. మహాప్రతాపి వినతానందనుడు వైనతేయుడు (గరుడుడు) ఆకాశంలో దహింపజేయునట్లు కోపాగ్నితో మండుతూ నిలిచెను; తన రెక్కల దెబ్బలతోను వక్షస్థల ఢీకొట్లతోను దేవతలను అన్ని వైపులా చెల్లాచెదురు చేసెను.
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadfastness (not wavering under pressure) and the sheer potency of determined effort. Ethically, it also raises the question of how immense strength—especially when fueled by anger—can overturn even established powers, urging discernment about the ends and means of such force.
Śaunaka describes Garuḍa in a fierce aerial battle against the gods. Garuḍa remains unshaken and, standing in the sky, strikes with his wings and chest, scattering the Devas in all directions as if he would burn them with his wrath.