Shloka 14
Garuḍa’s Inquiry on Permissible Prey and Vinatā’s Counsel (ब्राह्मणावध्यता–उपदेशः)
न तावद् दृश्यते सूर्य: क्षयो5यं प्रतिभाति च । उदिते भगवन् भानौ कथमेतद् भविष्यति,तदनन्तर देवता ऋषियोंको साथ ले ब्रह्माजीके पास जाकर बोले--“भगवन्! आज यह कैसा महान् दाहजनित भय उपस्थित होना चाहता है? अभी सूर्य नहीं दिखायी देते तो भी ऐसी गरमी प्रतीत होती है मानो जगत॒का विनाश हो जायगा। फिर सूर्योदय होनेपर गरमी कैसी तीव्र होगी, यह कौन कह सकता है?”
yuparṇa uvāca |
na tāvad dṛśyate sūryaḥ kṣayo 'yaṃ pratibhāti ca |
udite bhagavan bhānau katham etad bhaviṣyati ||
యుపర్ణుడు అన్నాడు— “సూర్యుడు ఇంకా కనిపించడం లేదు, అయినా వినాశం సమీపించినట్టుగా అనిపిస్తోంది. భగవన్, సూర్యుడు ఉదయించినప్పుడు ఇది ఎలా ఉంటుంది?” అనంతరం దేవతలు ఋషులను వెంటబెట్టుకుని బ్రహ్మదేవుని వద్దకు వెళ్లి పలికారు— “ప్రభూ! ఈ రోజు ఏ మహాదాహజనిత భయం ఉద్భవించబోతోంది? సూర్యుడు కనిపించకముందే లోకనాశం జరుగబోతున్నట్టుగా వేడి ఉంది. సూర్యోదయం అయితే ఆ వేడి ఎంత తీవ్రంగా మారుతుందో— ఎవరు చెప్పగలరు?”
युपर्ण उवाच
Educational Q&A
The passage highlights how extraordinary signs in nature can signal a disturbance of cosmic order, prompting responsible beings (devas and sages) to seek guidance from the source of order (Brahmā) rather than acting rashly. Ethically, it models prudent inquiry and reverence for higher counsel when faced with collective danger.
An ominous, scorching heat is felt even before sunrise, making it seem as if the world is nearing destruction. Yuparṇa voices alarm about how unbearable it may become after sunrise. In response, the deities, accompanied by sages, approach Brahmā to ask what this fearful, burning phenomenon signifies.