Shloka 13
Garuḍa’s Inquiry on Permissible Prey and Vinatā’s Counsel (ब्राह्मणावध्यता–उपदेशः)
ततो देवा: सर्षिगणा उपगम्य पितामहम् । अन्रुवन् किमिवेहाद्य महद् दाहकृतं भयम्,तदनन्तर देवता ऋषियोंको साथ ले ब्रह्माजीके पास जाकर बोले--“भगवन्! आज यह कैसा महान् दाहजनित भय उपस्थित होना चाहता है? अभी सूर्य नहीं दिखायी देते तो भी ऐसी गरमी प्रतीत होती है मानो जगत॒का विनाश हो जायगा। फिर सूर्योदय होनेपर गरमी कैसी तीव्र होगी, यह कौन कह सकता है?”
tato devāḥ sarṣigaṇā upagamya pitāmaham | anruvan kim ivehādya mahad dāhakṛtaṁ bhayam ||
అప్పుడు దేవతలు ఋషిగణాలతో కలిసి పితామహుడు బ్రహ్మదేవుని సమీపించి ఇలా పలికారు— “భగవన్! ఈ రోజు ఇక్కడ ఏ మహాదాహజనిత భయం ఉద్భవించబోతోంది? సూర్యుడు ఇంకా దర్శనమివ్వకముందే ఇంతటి వేడి, లోకవినాశం సమీపించినట్టుగా అనిపిస్తోంది. సూర్యోదయం అయిన తరువాత ఆ వేడి ఎంత భయంకరంగా ఉంటుందో— ఎవరు చెప్పగలరు?”
युपर्ण उवाच
Educational Q&A
When an abnormal, destructive sign appears, even the powerful seek higher wisdom rather than act rashly; the passage highlights reverence for cosmic authority (Brahmā) and the duty to respond to threats to world-order through counsel and discernment.
A terrifying, unnatural heat—suggesting a world-threatening conflagration—arises even before sunrise. Alarmed, the gods and seers go to Brahmā (Pitāmaha) and ask what this fire-born danger is and how severe it may become after sunrise.