Shloka 14
समुद्रवर्णनम् (Description of the Ocean) — Kadrū and Vinatā approach the sea
छिन्नानि पट्टिशैश्वैव शिरांसि युधि दारुणै: | तप्तकाञ्चनमालीनि निपेतुरनिशं तदा,भगवानके चक्रसे छिन्न-भिन्न तथा देवताओंके खड़्ग, शक्ति और गदासे घायल हुए असुर मुखसे अधिकाधिक रक्त वमन करते हुए पृथ्वीपर लोटने लगे। उस समय तपाये हुए सुवर्णकी मालाओंसे विभूषित दानवोंके सिर भयंकर पट्टिशोंसे कटकर निरन्तर युद्धभूमिमें गिर रहे थे
chinnāni paṭṭiśaiś caiva śirāṃsi yudhi dāruṇaiḥ | taptakāñcanamālīni nipetur aniśaṃ tadā ||
ఆ భయంకర యుద్ధంలో తప్త స్వర్ణమాలలతో అలంకరించబడిన శిరస్సులు ఘోరమైన పట్టిశాలతో నరికివేయబడి నిరంతరం రణభూమిపై పడుతూనే ఉన్నాయి.
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the harsh reality and moral weight of warfare: external splendor (golden garlands) offers no protection against the consequences of violent action, pointing to impermanence and the inevitability of karmic results in a world of conflict.
Śaunaka describes a gruesome battlefield scene where warriors’ heads—adorned with golden garlands—are severed by fierce paṭṭiśa weapons and fall continuously, emphasizing the intensity and devastation of the combat.