Shloka 43
देवसत्रे मृत्युनिरोधः, पूर्वेन्द्राणां मानुषावतरणम्, द्रौपदी-वरकथनम्
Suspension of Death at the Devasatra; Former Indras’ Human Descent; Draupadī’s Boon Etiology
पौर्णमास्यां घनैर्मुक्तौ चन्द्रसूर्याविवोदितौ । तेषां माता बहुविधं विनाशं पर्यचिन्तयत्,वे ऐसे लगते थे, जैसे पूर्णमासी तिथिको मेघोंकी घटासे निकलकर चन्द्रमा और सूर्य प्रकाशित हो रहे हों। इधर भिक्षाका समय बीत जानेपर भी जब पुत्र नहीं लौटे, तब उनकी माता कुन्तीदेवी स्नेहवश अनेक प्रकारकी चिन्ताओंमें डूबकर उनके विनाशकी आशंका करने लगीं--“कहीं ऐसा तो नहीं हुआ कि धृतराष्ट्रके पुत्रोंने कुरुश्रेष्ठ पाण्डवोंको पहचानकर उनकी हत्या कर डाली हो? अथवा दृढ़तापूर्वक वैरभावको मनमें रखनेवाले महाभयंकर मायावी राक्षसोंने तो मेरे बच्चोंको नहीं मार डाला? क्या महात्मा व्यासके भी निश्चित मतके विपरीत कोई बात हो गयी?”
paurṇamāsyāṃ ghanair muktau candrasūryāv ivoditau | teṣāṃ mātā bahuvidhaṃ vināśaṃ paryacintayat ||
వారు పౌర్ణమి రాత్రి మేఘసమూహం నుండి విముక్తులై ప్రకాశించే చంద్రసూర్యుల వలె వెలిగిపోతున్నారు. అయితే భిక్షాసమయం గడిచిపోయినా కుమారులు తిరిగి రాకపోవడంతో, వారి తల్లి కుంతీదేవి స్నేహవశాత్తు అనేక విధాల ఆందోళనల్లో మునిగి వారి వినాశాన్ని భయపడసాగింది—“ధృతరాష్ట్రుని కుమారులు పాండవులను గుర్తించి హతమార్చారా? లేక వైరం గట్టిగా దాచుకున్న మహాభయంకర మాయావి రాక్షసులు నా పిల్లలను చంపారా? మహాత్ముడు వ్యాసుని స్థిరనిశ్చయానికి విరుద్ధంగా ఏదైనా జరిగిందా?”
वैशम्पायन उवाच