Shloka 36
Vasiṣṭhasya śokaḥ, Vipāśā–Śatadrū-nāmākaraṇam, Kalmāṣapādasya bhaya-prasaṅgaḥ (Ādi Parva 167)
याजस्तु हवनस्यान्ते देवीमाज्ञापयत् तदा । प्रेहि मां राज्ञि पृषति मिथुन त्वामुपस्थितम्
yājastu havanasyānte devīm ājñāpayat tadā | prehi māṃ rājñi pṛṣati mithunaṃ tvām upasthitam || (kumāraś ca kumārī ca pitṛvaṃśavivṛddhaye) ||
హవనాంతంలో యాజుడు దేవి (రాణి)ని ఆజ్ఞాపించాడు— “ఓ రాణీ, పృషతుని కోడలూ! త్వరగా నా వద్దకు రా; నీకు యుగల సంతానం సిద్ధంగా ఉంది.” (ఇంకా ఇలా తెలిపెను:) “నీకు ఒక కుమారుడు, ఒక కుమార్తె లభించును; ఆ కుమారుడు, ఆ కుమార్తె తమ తండ్రి వంశవృద్ధికి కారణమగుదురు.”
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse links personal events (the birth of children) to dharma: ritual action and rightful intention are portrayed as supporting social order, especially the continuity of lineage and responsibility within a royal house.
After the fire-offering concludes, the priest calls the queen (connected with Pṛṣata) and tells her to come receive the sacrificial outcome, announcing that a pair of children—a son and a daughter—are ready to be granted, destined to strengthen their father’s family line.