Mahabharata 1.151.40 — Adi Parva, Adhyaya 151, Shloka 40
बक-राक्षसस्य आह्वानम् तथा वृक्षयुद्धम्
Summons of Baka and the Tree-Weapon Engagement
गत्वा क्रोधसमाविष्ट: प्रेषयिष्ये यमक्षयम् | कि नु शक्यं मया कर्तु यत् ते न क्रुध्यते नृप:
gatvā krodhasamāviṣṭaḥ preṣayiṣye yamākṣayam | ki nu śakyaṃ mayā kartuṃ yat te na krudhyate nṛpaḥ ||
కోపావేశంతో అతడు ఇలా అనుకున్నాడు—“నేను వెళ్లి అతడిని యముని అక్షయ లోకానికి పంపగలను; కానీ నేను ఏమి చేయగలను, రాజు నీపై కోపపడడమే లేదు కదా?” ఈ సందర్భంలో భీముని ఉగ్రకోపం యుధిష్ఠిరుని ధర్మసంయమంతో అదుపులో పడుతుంది—ప్రతీకారం చేతిలో ఉన్నా ధర్మరాజు కోపప్రేరిత హత్యకు అనుమతి ఇవ్వడు; అందువల్ల నైతిక రాజధర్మం, ఆత్మనిగ్రహం హింసావేగాన్ని ఆపుతాయి.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even when one has the power to punish, dharma requires restraint: anger must not become the basis of action, and a righteous king’s refusal to act from wrath can prevent violence and uphold ethical order.
The speaker reports a moment of intense fury—someone feels capable of sending an enemy to death (‘Yama’s realm’)—but is checked because the king (Yudhiṣṭhira) does not become angry and does not sanction such an act.
Ask anything about this verse
Curious about the meaning, context, or a word? Ask, and continue the conversation in the Vedapath app.
A free Google sign-in keeps your chat saved across web and the app.
Read Mahabharata in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.