Shloka 20
Ādi-parva Adhyāya 132 — Duryodhana’s Instructions to Purocana at Vāraṇāvata
Lākṣāgṛha Planning
अर्जुन: परमं यत्नमातिष्ठद् गुरुपूजने । अस्त्रे च परम॑ योगं प्रियो द्रोणस्प चाभवत्,अतः वे वारुणास्त्रसे तुरंत ही अपना कमण्डलु भरकर आचार्यपुत्रके साथ ही गुरुके समीप आ जाते थे, इसलिये आचार्यपुत्रसे किसी भी गुणकी वृद्धिमें वे अलग या पीछे न रहे। यही कारण था कि मेधावी अर्जुन अश्व॒त्थामासे किसी बातमें कम न रहे। वे अस्त्रवेत्ताओंमें सबसे श्रेष्ठ थे। अर्जुन अपने गुरुदेवकी सेवा-पूजाके लिये भी उत्तम यत्न करते थे। अस्त्रोंके अभ्यासमें भी उनकी अच्छी लगन थी। इसीलिये वे ट्रोणाचार्यके बड़े प्रिय हो गये
arjunaḥ paramaṁ yatnam ātiṣṭhad gurupūjane | astre ca paramaṁ yogaṁ priyo droṇasya cābhavat |
అర్జునుడు గురుపూజా-సేవలలో పరమ ప్రయత్నం చేసేవాడు. ఆయుధాభ్యాసంలో కూడా అత్యున్నత నియమశిక్షను పాటించేవాడు; అందుచేత ద్రోణునికి అతడు అత్యంత ప్రియుడయ్యాడు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
True mastery is supported by character: Arjuna’s excellence arises from combining rigorous practice (yoga in astra-vidyā) with respectful service and honor toward the teacher (gurupūjana), showing that learning and ethics should advance together.
Vaiśampāyana describes Arjuna’s conduct during training under Droṇa: he strives intensely in serving his guru and in weapons-practice, and as a result he becomes especially dear to Droṇa.