Shloka 92
Āṇīmāṇḍavya–Upākhyāna
The Account of Āṇīmāṇḍavya and the Birth of Vidura
नान्यथा तन्महाबाहो संशयोत्र न कश्नन । तवापत्यं भवेद् यत् तु तत्र न: संशयो महान्,“महाबाहो! वह टल नहीं सकती; उसके विषयमें मुझे कोई संदेह नहीं है, परंतु आपका जो पुत्र होगा, वह शायद इस प्रतिज्ञापर दृढ़ न रहे, यही हमारे मनमें बड़ा भारी संशय है!
nānyathā tanmahābāho saṁśayo 'tra na kaścana | tavāpatyaṁ bhaved yat tu tatra naḥ saṁśayo mahān ||
వైశంపాయనుడు పలికెను— “మహాబాహో! ఇది వేరేలా జరగదు; ఇందులో ఎలాంటి సందేహమూ లేదు. కానీ నీకు పుట్టబోయే కుమారుడు ఈ ప్రతిజ్ఞపై స్థిరంగా నిలుస్తాడో లేదో—అందులోనే మాకు గొప్ప సందేహం ఉంది.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even when a present assurance seems certain, the ethical continuity of a vow across generations is uncertain; dharma requires not only making vows but ensuring the conditions—education, character, and governance—that sustain them.
Vaiśampāyana reports a reassurance to a warrior addressed as “mahābāhu”: the immediate matter is settled beyond doubt, yet the speakers express a serious concern that the addressee’s future son may not remain firm in the pledged commitment.