Shloka 93
Āṇīmāṇḍavya–Upākhyāna
The Account of Āṇīmāṇḍavya and the Birth of Vidura
वैशम्पायन उवाच तस्यैतन्मतमाज्ञाय सत्यधर्मपरायण: । प्रत्यजानात् तदा राजन् पितु: प्रियचिकीर्षया,वैशम्पायनजी कहते हैं--राजन्! निषादराजके इस अभिप्रायको समझकर सत्यधर्ममें तत्पर रहनेवाले कुमार देवव्रतने उस समय पिताका प्रिय करनेकी इच्छासे यह कठोर प्रतिज्ञा की
Vaiśampāyana uvāca: tasyaitan matam ājñāya satyadharma-parāyaṇaḥ | pratyajānāt tadā rājan pituḥ priyacikīrṣayā ||
వైశంపాయనుడు పలికెను— “రాజా! నిషాదరాజు యొక్క ఈ అభిప్రాయాన్ని గ్రహించి, సత్యధర్మపరాయణుడైన కుమారుడు దేవవ్రతుడు ఆ సమయంలో తండ్రిని సంతోషపెట్టాలనే కోరికతో ఒక కఠిన ప్రతిజ్ఞ చేశాడు.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic resolve: a person devoted to truth and righteousness may accept a difficult vow when motivated by duty—here, the ethical tension between personal cost and filial responsibility is foregrounded.
Vaiśampāyana tells the king that Devavrata, after grasping the Niṣāda king’s intention, makes a harsh vow in order to fulfill his father’s desire—setting up the famous episode of Devavrata’s life-defining pledge.