Shloka 40

विष्णुरुवाच—एकाक्षर-प्रणव-लिङ्ग-व्याप्ति-शिवस्तोत्रम्

Devanagari script

एतत्स्तोत्रवरं पुण्यं सर्वपापप्रणाशनम् यः पठेच्छ्रावयेद्वापि ब्राह्मणान् वेदपारगान्

Transliteration

etatstotravaraṃ puṇyaṃ sarvapāpapraṇāśanam yaḥ paṭhecchrāvayedvāpi brāhmaṇān vedapāragān

Translation

ఈ శ్రేష్ఠ స్తోత్రం పవిత్రమైనది, సమస్త పాపాలను నశింపజేస్తుంది. ఎవడు దీనిని పఠిస్తాడో, లేదా వేదపారంగత బ్రాహ్మణులకు శ్రవణం చేయిస్తాడో—ఆ పాఠ-శ్రవణం పశువును శుద్ధి చేసి, పాశాన్ని ఛేదించే పతి-శివుని అనుగ్రహానికి పాత్రుణ్ని చేస్తుంది।

Word by Word

• etat: this

• stotra-varam: the best/excellent hymn

• puṇyam: meritorious, sacred

• sarva: all

• pāpa: sin, demerit

• praṇāśanam: destruction, removal

• yaḥ: whoever

• paṭhet: recites

• chrāvayet: causes (others) to hear/recites for others

• vā api: or even

• brāhmaṇān: Brahmins

• veda-pāragān: those who have gone to the far shore of the Vedas, Veda-masters

Speaker

Suta Goswami (narrating to the sages at Naimisharanya)

Characters & Entities

• Brahmins
• Vedas

FAQs

What is the importance of this verse in the context of Linga worship?

It declares that Shiva-stotra recitation (pāṭha) and devotional listening (śravaṇa) are themselves purifying acts that remove pāpa, supporting Linga-upāsanā by preparing the worshipper’s mind for focused devotion and grace (anugraha).

How does this verse describe the nature of Shiva (Shiva-tattva)?

By emphasizing total sin-destruction through the hymn, it points to Shiva as Pati—the liberating Lord whose grace dissolves pāśa (bondage) and uplifts the paśu (individual soul) toward purity and freedom.

What ritualistic or Yogic practice is highlighted here?

Stotra-pāṭha and śravaṇa—reciting and arranging sacred hearing, especially in the presence of Veda-versed Brahmins—functions as a Shaiva sādhanā aligned with Pāśupata-style purification and devotion.