Previous Verse
Next Verse

Shloka 26

Ikṣvāku-vaṃśa (Genealogy) culminating in Rāma; Setu-liṅga Māhātmya; Continuation through Kuśa and Lava

ततो बहुतिथे काले राजा दशरथः स्वयम् / रामं ज्येष्ठं सुतं वीरं राजानं कर्तुमारभत्

tato bahutithe kāle rājā daśarathaḥ svayam / rāmaṃ jyeṣṭhaṃ sutaṃ vīraṃ rājānaṃ kartumārabhat

తర్వాత చాలా కాలము గడిచిన తరువాత రాజు దశరథుడు స్వయంగా తన జ్యేష్ఠ వీరపుత్రుడైన రాముని రాజుగా అభిషేకించుటకు కార్యమును ప్రారంభించెను.

tataḥthen/thereafter
tataḥ:
Kāla-adhikaraṇa (कालाधिकरण)
TypeIndeclinable
Roottataḥ (अव्यय)
Formअव्यय, काल/अनन्तरार्थ (then/thereafter)
bahutithein a time of many days
bahutithe:
Adhikaraṇa (अधिकरण)
TypeAdjective
Rootbahu (प्रातिपदिक) + tithi (प्रातिपदिक)
Formस्त्रीलिङ्ग, सप्तमी (7th/Locative), एकवचन; तिथौ बह्व्यः यस्मिन् (many tithis) — विशेषण (qualifying kāle)
kāleat a time
kāle:
Adhikaraṇa (अधिकरण)
TypeNoun
Rootkāla (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, सप्तमी (7th/Locative), एकवचन
rājāthe king
rājā:
Karta (कर्ता)
TypeNoun
Rootrājan (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, प्रथमा (1st/Nominative), एकवचन
daśarathaḥDasharatha
daśarathaḥ:
Karta (कर्ता)
TypeNoun
Rootdaśaratha (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, प्रथमा (1st/Nominative), एकवचन; apposition to rājā
svayamhimself
svayam:
Karta-prayojaka (कर्तृ-विशेषण)
TypeIndeclinable
Rootsvayam (अव्यय)
Formअव्यय, आत्मार्थक (reflexive/emphatic: himself)
rāmamRama
rāmam:
Karma (कर्म)
TypeNoun
Rootrāma (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, द्वितीया (2nd/Accusative), एकवचन
jyeṣṭhameldest
jyeṣṭham:
Karma-anvaya (कर्मविशेषण)
TypeAdjective
Rootjyeṣṭha (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, द्वितीया (2nd/Accusative), एकवचन; विशेषण (qualifying rāmam)
sutamson
sutam:
Karma (कर्म)
TypeNoun
Rootsuta (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, द्वितीया (2nd/Accusative), एकवचन; apposition to rāmam
vīramheroic/brave
vīram:
Karma-anvaya (कर्मविशेषण)
TypeAdjective
Rootvīra (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, द्वितीया (2nd/Accusative), एकवचन; विशेषण (qualifying rāmam/sutam)
rājānamking (as)
rājānam:
Karma (कर्म)
TypeNoun
Rootrājan (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, द्वितीया (2nd/Accusative), एकवचन; predicate-accusative with kartum
kartumto make
kartum:
Prayojana (प्रयोजन/purpose)
TypeVerb
Root√kṛ (धातु)
Formतुमुन् (Infinitive), प्रयोजनार्थ (purpose)
ārabhatbegan/undertook
ārabhat:
Kriyā (मुख्यक्रिया)
TypeVerb
Rootā-√rabh (धातु)
Formलङ् (Imperfect/Past), प्रथमपुरुष (3rd person), एकवचन, परस्मैपद

Narrator (Purāṇic narrator in anuṣṭubh-style narration; contextual attribution within the Kurma Purana frame-story)

Primary Rasa: shanta

Secondary Rasa: vira

D
Daśaratha
R
Rāma

FAQs

This verse is primarily historical-ethical (rajadharma) rather than metaphysical; it presents righteous governance through orderly succession, a social expression of dharma rather than a direct Atman teaching.

No explicit yoga practice is taught in this verse; its focus is on dharmic action—undertaking rightful duties (karma aligned with dharma), which the Kurma Purana elsewhere integrates with Pashupata-oriented discipline and devotion.

It does not explicitly mention Shiva-Vishnu unity; instead, it supports the Purana’s broader synthesis indirectly by emphasizing dharma in kingship—an arena where Shaiva and Vaishnava teachings converge on righteous rule and duty.