Adhyaya 30

Verse 1

यमेन कर्मविपाककथनम् सावित्र्युवाच प्रयान्ति स्वर्गमन्यं च येनैव कर्मणा यम । मानवाः पुण्यवन्तश्च तन्मे व्याख्यातुमर्हसि

యమునిచే కర్మవిపాక వర్ణన. సావిత్రి పలికెను: ఓ యమధర్మరాజా, పుణ్యాత్ములైన మానవులు ఏ కర్మల ద్వారా స్వర్గానికి మరియు ఇతర లోకాలకు వెళతారు? అది నాకు వివరించండి.

Verse 2

धर्मराज उवाच अन्नदानं च विप्राय यः करोति च भारते । अन्नप्रमाणवर्षं च शिवलोके महीयते

ధర్మరాజు పలికెను: భారత దేశంలో బ్రాహ్మణుడికి అన్నదానం చేసేవాడు, ఆ అన్నం యొక్క పరిమాణానికి సమానమైన సంవత్సరాల పాటు శివలోకంలో పూజింపబడతాడు.

Verse 3

अन्नदानं महादानमन्येभ्योऽपि करोति यः । अन्नदानप्रमाणं च शिवलोके महीयते

అన్నదానం మహాదానం; ఇతరులకు కూడా అన్నదానం చేసేవాడు, ఆ అన్నదాన పరిమాణానికి తగినట్లుగా శివలోకంలో పూజింపబడతాడు.

Verse 4

अन्नदानात्परं दानं न भूतं न भविष्यति । नात्र पात्रपरीक्षा स्यान्न कालनियमः क्वचित्

అన్నదానం కంటే గొప్ప దానం గతంలో లేదు, భవిష్యత్తులో ఉండదు. దీనిలో పాత్ర పరీక్ష అవసరం లేదు మరియు కాల నియమం కూడా లేదు.

Verse 5

देवेभ्यो ब्राह्मणेभ्यो वा ददाति चासनं यदि । महीयते विष्णुलोके वर्षाणामयुतं सति

ఓ సతీ, ఎవరైనా దేవతలకు లేదా బ్రాహ్మణులకు ఆసనాన్ని దానం చేస్తే, వారు పదివేల సంవత్సరాల పాటు విష్ణులోకంలో పూజింపబడతారు.

Verse 6

यो ददाति च विप्राय दिव्यां धेनुं पयस्विनीम् । तल्लोममानवर्षं च विष्णुलोके महीयते

బ్రాహ్మణుడికి పాలిచ్చే దివ్యమైన గోవును దానం చేసేవాడు, ఆ గోవు శరీరంలోని రోమాల సంఖ్యకు సమానమైన సంవత్సరాల పాటు విష్ణులోకంలో పూజింపబడతాడు.

Verse 7

चतुर्गुणं पुण्यदिने तीर्थे शतगुणं फलम् । दानं नारायणक्षेत्रं फलं कोटिगुणं भवेत्

పుణ్య దినాలలో దానం చేస్తే నాలుగు రెట్లు, తీర్థాలలో వంద రెట్లు మరియు నారాయణ క్షేత్రంలో దానం చేస్తే కోటి రెట్లు ఫలితం లభిస్తుంది.

Verse 8

गां यो ददाति विप्राय भारते भक्तिपूर्वकम् । वर्षाणामयुतं चैव चन्द्रलोके महीयते

భారత దేశంలో భక్తితో బ్రాహ్మణునికి గోదానం చేసేవాడు పదివేల సంవత్సరాల పాటు చంద్రలోకంలో గౌరవించబడతాడు.

Verse 9

यश्चोभयमुखीदानं करोति ब्राह्मणाय च । तल्लोममानवर्षं च विष्णुलोके महीयते

బ్రాహ్మణునికి ఉభయముఖీ గోవును దానం చేసేవాడు, ఆ గోవు శరీరముపై గల రోమముల సంఖ్యకు సమానమైన సంవత్సరాలు విష్ణులోకంలో గౌరవించబడతాడు.

Verse 10

यो ददाति ब्राह्मणाय श्वेतच्छत्रं मनोहरम् । वर्षाणामयुतं सोऽपि मोदते वरुणालये

బ్రాహ్మణునికి మనోహరమైన శ్వేతచ్ఛత్రాన్ని దానం చేసేవాడు పదివేల సంవత్సరాల పాటు వరుణలోకంలో ఆనందిస్తాడు.

Verse 11

विप्राय पीडिताङ्‌गाय वस्त्रयुग्मं ददाति च । महीयते वायुलोके वर्षाणामयुतं सति

ఓ సతీ! పీడిత శరీరము గల బ్రాహ్మణునికి వస్త్రయుగ్మాన్ని దానం చేసేవాడు పదివేల సంవత్సరాల పాటు వాయులోకంలో గౌరవించబడతాడు.

Verse 12

यो ददाति ब्राह्मणाय शालग्रामं सवस्त्रकम् । महीयते स वैकुण्ठे यावच्चन्द्रदिवाकरौ

బ్రాహ్మణునికి వస్త్రములతో కూడిన శాలగ్రామాన్ని దానం చేసేవాడు చంద్రసూర్యులు ఉన్నంత కాలం వైకుంఠంలో గౌరవించబడతాడు.

Verse 13

यो ददाति ब्राह्मणाय दिव्यां शय्यां मनोहराम् । महीयते चन्द्रलोके यावच्चन्द्रदिवाकरौ

బ్రాహ్మణునికి మనోహరమైన దివ్య శయ్యను దానం చేసేవాడు చంద్రసూర్యులు ఉన్నంత కాలం చంద్రలోకంలో గౌరవించబడతాడు.

Verse 14

यो ददाति प्रदीपं च देवेभ्यो ब्राह्मणाय च । यावन्मन्वन्तरं सोऽपि वह्निलोके महीयते

దేవతలకు మరియు బ్రాహ్మణునికి దీపాన్ని దానం చేసేవాడు ఒక మన్వంతరం పాటు వహ్నిలోకంలో గౌరవించబడతాడు.

Verse 15

करोति गजदानं च यदि विप्राय भारते । यावदिन्द्रो नरस्तावदिन्द्रस्यार्धासने वसेत्

భారత దేశంలో ఎవరైనా బ్రాహ్మణునికి గజదానం చేస్తే, ఇంద్రుడు ఉన్నంత కాలం అతను ఇంద్రుని అర్ధసింహాసనంపై నివసిస్తాడు.

Verse 16

भारते योऽश्वदानं च करोति ब्राह्मणाय च । मोदते वारुणे लोके यावदिन्द्राश्चतुर्दश

భారత దేశంలో బ్రాహ్మణునికి అశ్వదానం చేసేవాడు పదునాలుగురు ఇంద్రుల కాలం వరకు వరుణలోకంలో ఆనందిస్తాడు.

Verse 17

प्रकृष्टां शिबिकां यो हि ददाति ब्राह्मणाय च । मोदते वारुणे लोके यावदिन्द्राश्चतुर्दश

బ్రాహ్మణునికి శ్రేష్ఠమైన పల్లకిని దానం చేసేవాడు పదునాలుగురు ఇంద్రుల కాలం వరకు వరుణలోకంలో ఆనందిస్తాడు.

Verse 18

प्रकृष्टां वाटिका यो हि ददाति ब्राह्मणाय च । महीयते वायुलोके यावन्मन्वन्तरं सति

ఓ సతీ, బ్రాహ్మణునికి ఉత్తమమైన తోటను దానం చేసేవాడు ఒక మన్వంతరం పాటు వాయులోకంలో గౌరవించబడతాడు।

Verse 19

यो ददाति च विप्राय व्यजनं श्वेतचामरम् । महीयते वायुलोके वर्षाणामयुतं ध्रुवम्

బ్రాహ్మణునికి విసనకర్రను లేదా తెల్లని చామరాన్ని దానం చేసేవాడు పదివేల సంవత్సరాల పాటు వాయులోకంలో నిశ్చయంగా గౌరవించబడతాడు।

Verse 20

धान्यं रत्‍नं यो ददाति चिरञ्जीवी भवेत्सुधीः । दाता ग्रहीता तौ द्वौ च ध्रुवं वैकुण्ठगामिनौ

ధాన్యాన్ని, రత్నాలను దానం చేసే బుద్ధిమంతుడు చిరంజీవి అవుతాడు. దాత మరియు గ్రహీత ఇద్దరూ నిశ్చయంగా వైకుంఠానికి వెళతారు।

Verse 21

सततं श्रीहरेर्नाम भारते यो जपेन्नरः । स एव चिरजीवी च ततो मृत्युः पलायते

భారతవర్షంలో నిరంతరం శ్రీహరి నామాన్ని జపించే మనిషి చిరంజీవి అవుతాడు, మృత్యువు అతని నుండి పారిపోతుంది।

Verse 22

यो नरो भारते वर्षे दोलनं कारयेत्सुधीः । पूर्णिमारजनीशेषे जीवन्मुक्तो भवेन्नरः

భారతవర్షంలో పూర్ణిమ రాత్రి చివరలో దోలోత్సవాన్ని నిర్వహించే బుద్ధిమంతుడు జీవన్ముక్తుడు అవుతాడు।

Verse 23

इहलोके सुखं भुक्त्वा यात्यन्ते विष्णुमन्दिरम् । निश्चितं निवसेत्तत्र शतमन्वन्तरावधि

ఈ లోకంలో సుఖాలను అనుభవించి చివరకు విష్ణులోకానికి వెళతాడు, అక్కడ నిశ్చయంగా వంద మన్వంతరాల కాలం నివసిస్తాడు।

Verse 24

फलमुत्तरफल्गुन्यां ततोऽपि द्विगुणं भवेत् । कल्पान्तजीवी स भवेदित्याह कमलोद्‍भवः

ఉత్తర ఫల్గుణీ నక్షత్రంలో దీని ఫలం రెట్టింపు అవుతుంది. అతను కల్పాంతం వరకు జీవిస్తాడని బ్రహ్మదేవుడు సెలవిచ్చారు।

Verse 25

तिलदानं ब्राह्मणाय यः करोति च भारते । तिलप्रमाणवर्षं च मोदते शिवमन्दिरे

భారతవర్షంలో బ్రాహ్మణునికి నువ్వులను దానం చేసేవాడు, ఆ నువ్వుల సంఖ్యకు సమానమైన సంవత్సరాల పాటు శివలోకంలో ఆనందిస్తాడు।

Verse 26

ततः सुयोनिं सम्प्राप्य चिरञ्जीवी भवेत्सुखी । ताम्रपात्रस्य दानेन द्विगुणं च फलं लभेत्

ఆ తర్వాత ఉత్తమ జన్మను పొంది చిరంజీవిగా, సుఖంగా ఉంటాడు. రాగి పాత్రను దానం చేయడం వల్ల దీనికి రెట్టింపు ఫలం లభిస్తుంది।

Verse 27

सालंकृतां च भोग्यां च सवस्त्रां सुन्दरीं प्रियाम् । यो ददाति ब्राह्मणाय भारते च पतिव्रताम्

భారతవర్షంలో బ్రాహ్మణునికి అలంకారాలతో కూడిన, వస్త్రములతో ఉన్న, సుందరమైన, ప్రియమైన మరియు పతివ్రత అయిన కన్యను దానం చేసేవాడు...

Verse 28

महीयते चन्द्रलोके यावदिन्द्राश्चतुर्दश । तत्र स्वर्वेश्यया सार्धं मोदते च दिवानिशम्

అతడు పదునలుగురు ఇంద్రుల కాలం వరకు చంద్రలోకంలో పూజింపబడతాడు మరియు అక్కడ అప్సరసలతో దివారాత్రములు విహరిస్తాడు।

Verse 29

ततो गन्धर्वलोके च वर्षाणामयुतं ध्रुवम् । दिवानिशं कौतुकेन चोर्वश्या सह मोदते

ఆ తర్వాత అతడు నిశ్చయంగా పదివేల సంవత్సరాల పాటు గంధర్వలోకంలో నివసిస్తాడు మరియు ఊర్వశితో కలిసి దివారాత్రములు క్రీడిస్తాడు।

Verse 30

ततो जन्मसहस्रं च प्राप्नोति सुन्दरीं प्रियाम् । सतीं सौभाग्ययुक्तां च कोमलां प्रियवादिनीम्

ఆ తర్వాత వెయ్యి జన్మల వరకు అతడు సుందరి, ప్రియురాలు, పతివ్రత, సౌభాగ్యవతి, కోమలమైన మరియు మధురభాషిణి అయిన భార్యను పొందుతాడు।

Verse 31

प्रददाति फलं चारु ब्राह्मणाय च यो नरः । फलप्रमाणवर्षं च शक्रलोके महीयते

ఏ మనిషి బ్రాహ్మణుడికి చక్కని పండ్లను దానం చేస్తాడో, అతడు ఆ పండ్ల సంఖ్యకు సమానమైన సంవత్సరాల పాటు ఇంద్రలోకంలో పూజింపబడతాడు।

Verse 32

पुनः सुयोनिं सम्प्राप्य लभते सुतमुत्तमम् । सफलानां च वृक्षाणां सहस्रं च प्रशंसितम्

మరలా ఉత్తమ జన్మను పొంది అతడు శ్రేష్ఠుడైన కుమారుడిని పొందుతాడు మరియు వెయ్యి ఫలవృక్షాలకు యజమానిగా ప్రశంసించబడతాడు।

Verse 33

केवलं फलदानं वा ब्राह्मणाय ददाति च । सुचिरं स्वर्गवासं च कृत्वा याति च भारते

కేవలం బ్రాహ్మణుడికి ఫలదానం చేయడం ద్వారానే మనిషి చిరకాలం స్వర్గంలో నివసించి, తిరిగి భారతదేశంలో జన్మిస్తాడు।

Verse 34

नानाद्रव्यसमायुक्तं नानासस्यसमन्वितम् । ददाति यश्च विप्राय भारते विपुलं गृहम्

ఏ మనిషి భారతదేశంలో బ్రాహ్మణుడికి వివిధ వస్తువులు మరియు అనేక రకాల ధాన్యాలతో కూడిన విశాలమైన గృహాన్ని దానం చేస్తాడో...

Verse 35

सुरलोके वसेत्सोऽपि यावन्मन्वन्तरं शतम् । ततः सुयोनिं सम्प्राप्य स महाधनवान्भवेत्

అతడు కూడా వంద మన్వంతరాల వరకు దేవలోకంలో నివసిస్తాడు। ఆ తర్వాత ఉత్తమ జన్మను పొంది అతడు మహా ధనవంతుడు అవుతాడు।

Verse 36

यो नरः सस्यसंयुक्तां भूमिं च रुचिरां सति । ददाति भक्त्या विप्राय पुण्यक्षेत्रे च भारते

ఓ సతీ! ఏ మనిషి భారతదేశంలోని పుణ్యక్షేత్రంలో భక్తితో బ్రాహ్మణుడికి పంటలతో కూడిన చక్కని భూమిని దానం చేస్తాడో...

Verse 37

महीयते च वैकुण्ठे मन्वन्तरशतं ध्रुवम् । पुनः सुयोनिं सम्प्राप्य महांश्च भूमिपो भवेत्

అతడు నిశ్చయంగా వంద మన్వంతరాల వరకు వైకుంఠంలో పూజింపబడతాడు। మరలా ఉత్తమ జన్మను పొంది అతడు ఒక గొప్ప రాజు అవుతాడు।

Verse 38

तं न त्यजति भूमिश्च जन्मनां शतकं परम् । श्रीमांश्च धनवांश्चैव पुत्रवांश्च प्रजेश्वरः

వంద జన్మల వరకు భూమి అతడిని వదలదు. అతడు శ్రీమంతుడు, ధనవంతుడు, పుత్రవంతుడు మరియు ప్రజాపతి అవుతాడు.

Verse 39

यो व्रजं च प्रकृष्टं च ग्रामं दद्याद्‌ द्विजाय च । लक्षमन्वन्तरं चैव वैकुण्ठे स महीयते

ఉత్తమమైన గోచరమును లేదా గ్రామమును బ్రాహ్మణుడికి దానం చేసేవాడు లక్ష మన్వంతరాల కాలం వైకుంఠంలో గౌరవించబడతాడు.

Verse 40

पुनः सुयोनिं सम्प्राप्य ग्रामलक्षसमन्वितम् । न जहाति च तं पृथ्वी जन्मनां लक्षमेव च

మరల ఉత్తమ జన్మను పొంది లక్ష గ్రామాలకు అధిపతి అవుతాడు. భూమి లక్ష జన్మల వరకు అతడిని వదలదు.

Verse 41

सुप्रजं च प्रकृष्टं च पक्वसस्यसमन्वितम् । नानापुष्करिणीवृक्षफलवल्लीसमन्वितम्

ఉత్తమ ప్రజలు, పండిన పంటలు, అనేక చెరువులు, వృక్షాలు, పండ్లు మరియు తీగలతో కూడిన...

Verse 42

नगरं यश्च विप्राय ददाति भारते भुवि । महीयते स कैलासे दशलक्षेन्द्रकालकम्

...నగరాన్ని భారత భూమిపై బ్రాహ్మణుడికి దానం చేస్తాడో, అతడు కైలాసంలో పది లక్షల ఇంద్రుల కాలం పాటు గౌరవించబడతాడు.

Verse 43

पुनः सुयोनिं सम्प्राप्य राजेन्द्रो भारते भवेत् । नगराणां च नियुतं स लभेन्नात्र संशयः

మరల ఉత్తమ జన్మను పొంది భారత దేశంలో రాజేంద్రుడు అవుతాడు. అతడు పది లక్షల నగరాలను పొందుతాడు, ఇందులో సందేహం లేదు.

Verse 44

धरा तं न जहात्येव जन्मनामयुतं ध्रुवम् । परमैश्वर्यनियुतो भवेदेव महीतले

భూమి నిశ్చయంగా పది వేల జన్మల వరకు అతడిని వదలదు. అతడు ఈ భూమిపై పరమ ఐశ్వర్యవంతుడు అవుతాడు.

Verse 45

नगराणां च शतकं देशं यो हि द्विजातये । सुप्रकृष्टं मध्यकृष्टं प्रजायुक्तं ददाति च

వంద నగరాలు కలిగిన దేశాన్ని బ్రాహ్మణుడికి దానం చేసేవాడు, అది అత్యంత శ్రేష్ఠమైనది, మధ్యమమైనది లేదా ప్రజలతో కూడినదైనా...

Verse 46

वापीतडागसंयुक्तं नानावृक्षसमन्वितम् । महीयते स वैकुण्ठे कोटिमन्वन्तरावधि

...బావులు మరియు చెరువులతో కూడిన, అనేక వృక్షాలతో శోభిల్లే దేశాన్ని దానం చేస్తే, అతడు కోటి మన్వంతరాల కాలం వైకుంఠంలో గౌరవించబడతాడు.

Verse 47

पुनः सुयोनिं सम्प्राप्य जम्बुद्वीपपतिर्भवेत् । परमैश्वर्यसंयुक्तो यथा शक्रस्तथा भुवि

మరల ఉత్తమ జన్మను పొంది జంబూద్వీపానికి అధిపతి అవుతాడు మరియు భూమిపై ఇంద్రుడి వలె పరమ ఐశ్వర్యవంతుడు అవుతాడు.

Verse 48

मही तं न जहात्येव जन्मनां कोटिमेव च । कल्पान्तजीवी स भवेद्‌राजराजेश्वरो महान्

భూమి అతడిని కోటి జన్మల వరకు వదలదు. అతడు కల్పాంతం వరకు జీవించి, గొప్ప రాజరాజేశ్వరుడు అవుతాడు.

Verse 49

स्वाधिकारं समग्रं च यो ददाति द्विजातये । चतुर्गुणं फलं चान्ते भवेत्तस्य न संशयः

తన సర్వాధికారమును బ్రాహ్మణునికి దానము చేయువాడు, చివరకు నిస్సందేహముగా నాలుగు రెట్లు ఫలమును పొందుతాడు.

Verse 50

जम्बुद्वीपं यो ददाति ब्राह्मणाय तपस्विने । फलं शतगुणं चान्ते भवेत्तस्य न संशयः

తపస్వియైన బ్రాహ్మణునికి జంబూద్వీపమును దానము చేయువాడు, చివరకు నూరు రెట్లు ఫలమును పొందుతాడు, ఇందులో సందేహము లేదు.

Verse 51

जम्बुद्वीपमहीदातुः सर्वतीर्थानि सेवितुः । सर्वेषां तपसां कर्तुः सर्वेषां वासकारिणः

జంబూద్వీప భూమిని దానము చేసినవాడు, సర్వ తీర్థములను సేవించినవాడు, సర్వ తపస్సులను ఆచరించినవాడు మరియు అందరికీ ఆశ్రయమిచ్చినవాడు...

Verse 52

सर्वदानप्रदातुश्च सर्वसिद्धेश्वरस्य च । अस्त्येव पुनरावृत्तिर्न भक्तस्य महेशितुः

సర్వ దానములను ఇచ్చినవాడు మరియు సర్వ సిద్ధులకు ప్రభువు—వీరందరికీ పునర్జన్మ ఉంటుంది. కానీ మహేశ్వరి భక్తునికి పునరావృత్తి ఉండదు.

Verse 53

असंख्यब्रह्मणां पातं पश्यन्ति भुवनेशितुः । निवसन्ति मणिद्वीपे श्रीदेव्याः परमे पदे

వారు భువనేశ్వరి భక్తులై శ్రీదేవి పరమ పదమైన మణిద్వీపంలో నివసిస్తూ, అసంఖ్యాక బ్రహ్మల పతనమును చూస్తారు.

Verse 54

देवीमन्त्रोपासकाश्च विहाय मानवीं तनुम् । विभूतिं दिव्यरूपं च जन्ममृत्युजराहरम्

దేవీ మంత్రోపాసకులు మానవ దేహమును విడిచి, జన్మ మృత్యు జరలను హరించే దివ్య రూపమును మరియు విభూతిని పొందుతారు.

Verse 55

लब्ध्वा देव्याश्च सारूप्यं देवीसेवां च कुर्वते । पश्यन्ति ते मणिद्वीपे सखण्डं लोकसंक्षयम्

వారు దేవి సారూప్యమును పొంది దేవి సేవ చేస్తారు మరియు మణిద్వీపంలో ఉంటూ లోకముల యొక్క ఖండ ప్రళయమును చూస్తారు.

Verse 56

नश्यन्ति देवाः सिद्धाश्च विश्वानि निखिलानि च । देवीभक्ता न नश्यन्ति जन्ममृत्युजराहराः

దేవతలు, సిద్ధులు మరియు నిఖిల విశ్వములు నశిస్తాయి, కానీ జన్మ మృత్యు జరలను హరించిన దేవీ భక్తులు నశించరు.

Verse 57

कार्तिके तुलसीदानं करोति हरये च यः । युगत्रयप्रमाणं च मोदते हरिमन्दिरे

కార్తీక మాసంలో హరికి తులసిని దానము చేయువాడు, మూడు యుగముల కాలము హరి మందిరంలో ఆనందిస్తాడు.

Verse 58

पुनः सुयोनिं सम्प्राप्य हरिभक्तिं लभेद्‌ ध्रुवम् । जितेन्द्रियाणां प्रवरः स भवेद्‍भारते भुवि

ఉత్తమ యోనిలో తిరిగి జన్మించి, అతడు నిశ్చయముగా హరిభక్తిని పొందుతాడు మరియు భారత భూమిపై జితేంద్రియులలో శ్రేష్ఠుడవుతాడు।

Verse 59

मध्ये यः स्नाति गङ्‌गायामरुणोदयकालतः । युगषष्टिसहस्राणि मोदते हरिमन्दिरे

అరుణోదయ కాలంలో గంగా నది మధ్యలో స్నానం చేసేవాడు అరవై వేల యుగాల పాటు హరి మందిరంలో ఆనందిస్తాడు।

Verse 60

पुनः सुयोनिं सम्प्राप्य विष्णुमन्त्रं लभेद्‌ ध्रुवम् । त्यक्त्वा च मानुषं देहं पुनर्याति हरेः पदम्

తిరిగి ఉత్తమ యోనిలో జన్మించి, అతడు నిశ్చయముగా విష్ణు మంత్రాన్ని పొందుతాడు మరియు మానవ దేహాన్ని విడిచిపెట్టి తిరిగి హరి పదమును చేరుకుంటాడు।

Verse 61

नास्ति तत्पुनरावृत्तिर्वैकुण्ठाच्च महीतले । करोति हरिदास्यं च तथा सारूप्यमेव च

వైకుంఠం నుండి ఈ భూమిపైకి అతనికి పునర్జన్మ ఉండదు. అతడు హరిదాస్యం చేస్తాడు మరియు సారూప్య ముక్తిని పొందుతాడు।

Verse 62

नित्यस्नायी च गङ्‌गायां स पूतः सूर्यवद्‌भुवि । पदे पदेऽश्वमेधस्य लभते निश्चितं फलम्

గంగలో నిత్యం స్నానం చేసేవాడు ఈ భూమిపై సూర్యుని వలె పవిత్రుడవుతాడు. అతడు అడుగడుగునా నిశ్చయముగా అశ్వమేధ యాగ ఫలాన్ని పొందుతాడు।

Verse 63

तस्यैव पादरजसा सद्यःपूता वसुन्धरा । मोदते स च वैकुण्ठे यावच्चन्द्रदिवाकरौ

అతని పాదధూళితో భూమి వెంటనే పవిత్రమవుతుంది. చంద్రసూర్యులు ఉన్నంత కాలం అతడు వైకుంఠంలో ఆనందిస్తాడు।

Verse 64

पुनः सुयोनिं सम्प्राप्य हरिभक्तिं लभेद्‌ ध्रुवम् । जीवन्मुक्तोऽतितेजस्वी तपस्विप्रवरो भवेत्

తిరిగి ఉత్తమ యోనిలో జన్మించి, అతడు నిశ్చయముగా హరిభక్తిని పొందుతాడు. అతడు జీవన్ముక్తుడు, అత్యంత तेजस्वी మరియు తపస్వులలో శ్రేష్ఠుడవుతాడు।

Verse 65

स्वधर्मनिरतः शुद्धो विद्वांश्च स जितेन्द्रियः । मीनकर्कटयोर्मध्ये गाढं तपति भास्करः

అతడు స్వధర్మ నిరతుడు, శుద్ధుడు, విద్వాంసుడు మరియు జితేంద్రియుడు అవుతాడు। సూర్యుడు మీన మరియు కర్కాటక రాశుల మధ్య ప్రచండంగా తపించే సమయంలో...

Verse 66

भारते यो ददात्येव जलमेव सुवासितम् । स मोदते च कैलासे यावदिन्द्राश्चतुर्दश

...అప్పుడు భారతదేశంలో సువాసనగల జలాన్ని దానం చేసేవాడు పద్నాలుగు మంది ఇంద్రుల కాలం వరకు కైలాసంలో ఆనందిస్తాడు।

Verse 67

पुनः सुयोनिं सम्प्राप्य रूपवांश्च सुखी भवेत् । शिवभक्तश्च तेजस्वी वेदवेदाङ्‌गपारगः

తిరిగి ఉత్తమ యోనిలో జన్మించి, అతడు రూపవంతుడు మరియు సుఖవంతుడు అవుతాడు। అతడు तेजस्वी శివభక్తుడు మరియు వేదవేదాంగ పారంగతుడు అవుతాడు।

Verse 68

वैशाखे सक्तुदानं च यः करोति द्विजातये । सक्तुरेणुप्रमाणाब्दं मोदते शिवमन्दिरे

వైశాఖ మాసంలో బ్రాహ్మణుడికి సత్తుపిండిని దానం చేసేవాడు, ఆ సత్తుపిండి రేణువుల సంఖ్యకు సమానమైన సంవత్సరాల పాటు శివలోకంలో ఆనందిస్తాడు.

Verse 69

करोति भारते यो हि कृष्णजन्माष्टमीव्रतम् । शतजन्मकृतं पापं मुच्यते नात्र संशयः

భారతదేశంలో కృష్ణ జన్మాష్టమి వ్రతాన్ని ఆచరించేవాడు వంద జన్మల పాపాల నుండి విముక్తుడవుతాడు, ఇందులో సందేహం లేదు.

Verse 70

वैकुण्ठे मोदते सोऽपि यावदिन्द्राश्चतुर्दश । पुनः सुयोनिं सम्प्राप्य कृष्णे भक्तिंलभेद्‌ ध्रुवम्

అతడు పదునలుగురు ఇంద్రుల కాలం వరకు వైకుంఠంలో ఆనందిస్తాడు. తిరిగి ఉత్తమ జన్మను పొంది నిశ్చయంగా కృష్ణ భక్తిని పొందుతాడు.

Verse 71

इहैव भारते वर्षे शिवरात्रिं करोति यः । मोदते शिवलोके स सप्तमन्वन्तरावधि

ఈ భారతదేశంలో శివరాత్రి వ్రతాన్ని ఆచరించేవాడు ఏడు మన్వంతరాల కాలం పాటు శివలోకంలో ఆనందిస్తాడు.

Verse 72

शिवाय शिवरात्रौ च बिल्वपत्रं ददाति यः । पत्रमानयुगं तत्र मोदते शिवमन्दिरे

శివరాత్రి నాడు శివునికి బిల్వపత్రాలను సమర్పించేవాడు, ఆ పత్రాల సంఖ్యకు సమానమైన యుగాల పాటు శివలోకంలో ఆనందిస్తాడు.

Verse 73

पुनः सुयोनिं सम्प्राप्य शिवभक्तिं लभेद्‌ध्रुवम् । विद्यावान्पुत्रवाञ्छ्रीमान् प्रजावान्भूमिमान्भवेत्

తిరిగి ఉత్తమ జన్మను పొంది నిశ్చయంగా శివ భక్తిని పొందుతాడు. అతడు విద్యావంతుడు, పుత్రవంతుడు, శ్రీమంతుడు మరియు భూస్వామి అవుతాడు.

Verse 74

चैत्रमासेऽथवा माघे शङ्‌करं योऽर्चयेद्‌व्रती । करोति नर्तनं भक्त्या वेत्रपाणिर्दिवानिशम्

చైత్ర లేదా మాఘ మాసంలో శంకరుడిని పూజించి, చేతిలో బెత్తం పట్టుకుని భక్తితో పగలు రాత్రి నృత్యం చేసే వ్రతధారి...

Verse 75

मासं वाप्यर्धमासं वा दश सप्त दिनानि च । दिनमानयुगं सोऽपि शिवलोके महीयते

...ఒక నెల, అర నెల, పది రోజులు లేదా ఏడు రోజుల పాటు అలా చేసేవాడు, ఆ రోజుల సంఖ్యకు సమానమైన యుగాల పాటు శివలోకంలో పూజించబడతాడు.

Verse 76

श्रीरामनवमीं यो हि करोति भारते पुमान् । सप्तमन्वन्तरं यावन्मोदते विष्णुमन्दिरे

భారతదేశంలో శ్రీరామనవమి వ్రతాన్ని ఆచరించే మనుష్యుడు ఏడు మన్వంతరాల కాలం పాటు విష్ణులోకంలో ఆనందిస్తాడు.

Verse 77

पुनः सुयोनिं सम्प्राप्य रामभक्तिं लभेद्‌ध्रुवम् । जितेन्द्रियाणां प्रवरो महांश्च धनवान्भवेत्

తిరిగి ఉత్తమ జన్మను పొంది నిశ్చయంగా రామ భక్తిని పొందుతాడు. అతడు జితేంద్రియులలో శ్రేష్ఠుడు, మహానుభావుడు మరియు ధనవంతుడు అవుతాడు.

Verse 78

शारदीयां महापूजां प्रकृतेर्यः करोति च । महिषैश्छागलैर्मेषैः खड्गैर्भेकादिभिः सति

ఓ సతీ! మహిషములు, మేకలు, గొర్రెలు, ఖడ్గమృగములు మరియు కప్పలు మొదలైన వాటితో ప్రకృతికి శారదీయ మహాపూజ చేసేవాడు...

Verse 79

नैवेद्यैरुपहारैश्च धूपदीपादिभिस्तथा । नृत्यगीतादिभिर्वाद्यैर्नानाकौतुकमङ्‌गलम्

...నైవేద్యములు, ఉపహారములు, ధూపదీపములు మరియు నృత్య గీత వాద్యములతో కూడిన మంగళకరమైన ఉత్సవములతో...

Verse 80

शिवलोके वसेत्सोऽपि सप्तमन्वन्तरावधि । पुनः सुयोनिं सम्प्राप्य नरो बुद्धिं च निर्मलाम्

అతడు ఏడు మన్వంతరాల వరకు శివలోకంలో నివసిస్తాడు. మరల ఉత్తమ జన్మను పొంది, ఆ మానవుడు నిర్మలమైన బుద్ధిని పొందుతాడు.

Verse 81

अतुलां श्रियमाप्नोति पुत्रपौत्रविवर्धनीम् । महाप्रभावयुक्तश्च गजवाजिसमन्वितः

పుత్ర పౌత్రులను వృద్ధి చేసే సాటిలేని సంపదను పొందుతాడు. ఏనుగులు, గుర్రములతో కూడి గొప్ప ప్రభావశాలి అవుతాడు.

Verse 82

राजराजेश्वरः सोऽपि भवेदेव न संशयः । ततः शुक्लाष्टमीं प्राप्य महालक्ष्मीं च योऽर्चयेत्

అతడు నిస్సందేహముగా రాజరాజేశ్వరుడు అవుతాడు. ఆపై, శుక్ల పక్ష అష్టమి నాడు మహాలక్ష్మిని పూజించేవాడు...

Verse 83

नित्यं भक्त्या पक्षमेकं पुण्यक्षेत्रे च भारते । दत्त्वा तस्यै प्रकृष्टानि चोपचाराणि षोडश

...భారత పుణ్యక్షేత్రంలో ఒక పక్షం రోజుల పాటు నిత్యం భక్తితో ఆమెకు ఉత్తమమైన షోడశోపచారములను సమర్పించి...

Verse 84

गोलोके च वसेत्सोऽपि यावदिन्द्राश्चतुर्दश । पुनः सुयोनिं सम्प्राप्य राजराजेश्वरो भवेत्

అతడు పద్నాలుగురు ఇంద్రుల కాలం వరకు గోలోకంలో నివసిస్తాడు. మరల ఉత్తమ జన్మను పొంది రాజరాజేశ్వరుడు అవుతాడు.

Verse 85

कार्तिकीपूर्णिमायां च कृत्वा तु रासमण्डलम् । गोपानां शतकं कृत्वा गोपीनां शतकं तथा

కార్తీక పూర్ణిమ నాడు రాసమండలాన్ని నిర్మించి, వందమంది గోపకులను మరియు వందమంది గోపికలను ఏర్పాటు చేసి...

Verse 86

शिलायां प्रतिमायां च श्रीकृष्णं राधया सह । भारते पूजयेद्‍भक्त्या चोपचाराणि षोडश

...భారతదేశంలో శాలగ్రామ శిలలో లేదా ప్రతిమలో రాధతో కూడిన శ్రీకృష్ణుడిని భక్తితో షోడశోపచారములతో పూజిస్తాడో...

Verse 87

गोलोके वसते सोऽपि यावद्वै ब्रह्मणो वयः । भारतं पुनरागत्य कृष्णे भक्तिं लभेद्‌दृढाम्

అతడు బ్రహ్మ దేవుని ఆయుష్షు ఉన్నంత కాలం గోలోకంలో నివసిస్తాడు. మరల భారతదేశానికి వచ్చి శ్రీకృష్ణుని యందు దృఢమైన భక్తిని పొందుతాడు.

Verse 88

क्रमेण सुदृढां भक्तिं लब्ध्वा मन्त्रं हरेरहो । देहं त्यक्त्वा च गोलोकं पुनरेव प्रयाति सः

క్రమముగా సుదృఢమైన భక్తిని పొంది, హరి మంత్రమును గ్రహించి, అతడు దేహమును త్యజించి మరల గోలోకమునకు వెళ్ళును.

Verse 89

ततः कृष्णस्य सारूप्यं पार्षदप्रवरो भवेत् । पुनस्तत्पतनं नास्ति जरामृत्युहरो भवेत्

అటుపిమ్మట కృష్ణుని సారూప్యమును పొంది శ్రేష్ఠుడైన పార్షదుడగును. అతనికి ఇక పతనము లేదు మరియు జరామృత్యువుల నుండి విముక్తుడగును.

Verse 90

शुक्लां वाप्यथवा कृष्णां करोत्येकादशीं च यः । वैकुण्ठे मोदते सोऽपि यावद्वै ब्रह्मणो वयः

శుక్ల పక్షమున గాని లేదా కృష్ణ పక్షమున గాని ఏకాదశి వ్రతమును ఆచరించువాడు బ్రహ్మదేవుని ఆయుష్కాలము వరకు వైకుంఠమున ఆనందించును.

Verse 91

भारते पुनरागत्य कृष्णभक्तिं लभेद्‌ध्रुवम् । क्रमेण भक्तिं सुदृढां करोत्येकां हरेरहो

భారత దేశమున మరల జన్మించి నిశ్చయముగా కృష్ణ భక్తిని పొందును. క్రమముగా హరి యందు ఏకాగ్రమైన సుదృఢ భక్తిని చేయును.

Verse 92

देहं त्यक्त्वा च गोलोकं पुनरेव प्रयाति सः । ततः कृष्णस्य सारूप्यं सम्प्राप्य पार्षदो भवेत्

దేహమును త్యజించి మరల గోలోకమునకు వెళ్ళును. అక్కడ కృష్ణుని సారూప్యమును పొంది పార్షదుడగును.

Verse 93

पुनस्तत्पतनं नास्ति जरामृत्युहरो भवेत् । भाद्रे च शुक्लद्वादश्यां यः शक्रं पूजयेन्नरः

అతనికి ఇక పతనము లేదు మరియు జరామృత్యువుల నుండి విముక్తుడగును. భాద్రపద శుక్ల ద్వాదశి నాడు ఇంద్రుని పూజించు మానవుడు...

Verse 94

षष्टिवर्षसहस्राणि शक्रलोके महीयते । रविवारे च संक्रान्त्यां सप्तम्यां शुक्लपक्षके

...అతడు అరవై వేల సంవత్సరములు ఇంద్రలోకమున గౌరవింపబడును. ఆదివారము నాడు గాని, సంక్రాంతి నాడు గాని లేదా శుక్ల పక్ష సప్తమి నాడు గాని...

Verse 95

सम्पूज्यार्कं हविष्यान्नं यः करोति च भारते । महीयते सोऽर्कलोके यावदिन्द्राश्चतुर्दश

...భారత దేశమున సూర్యుని పూజించి హవిష్యాన్నమును భుజించువాడు, పదునలుగురు ఇంద్రుల కాలము వరకు సూర్యలోకమున గౌరవింపబడును.

Verse 96

भारतं पुनरागत्य चारोगी श्रीयुतो भवेत् । ज्येष्ठकृष्णचतुर्दश्यां सावित्रीं यो हि पूजयेत्

భారత దేశమున మరల జన్మించి ఆరోగ్యవంతుడు మరియు శ్రీమంతుడగును. జ్యేష్ఠ కృష్ణ చతుర్దశి నాడు సావిత్రిని పూజించువాడు...

Verse 97

महीयते ब्रह्मलोके सप्तमन्वन्तरावधि । पुनर्महीं समागत्य श्रीमानतुलविक्रमः

...అతడు ఏడు మన్వంతరముల వరకు బ్రహ్మలోకమున గౌరవింపబడును. మరల భూమిపై జన్మించి సాటిలేని పరాక్రమము గల శ్రీమంతుడగును.

Verse 98

चिरजीवी भवेत्सोऽपि ज्ञानवान्सम्पदा युतः । माघस्य शुक्लपञ्चम्यां पूजयेद्यः सरस्वतीम्

మాఘ మాసపు శుక్ల పంచమి నాడు సరస్వతీ దేవిని పూజించేవాడు దీర్ఘాయుష్మంతుడు, జ్ఞాని మరియు సంపన్నుడు అవుతాడు.

Verse 99

संयतो भक्तितो दत्त्वा चोपचाराणि षोडश । महीयते मणिद्वीपे यावद्ब्रह्म दिवानिशम्

సంయమనం మరియు భక్తితో షోడశోపచారాలను సమర్పించి, బ్రహ్మ దేవుని పగలు మరియు రాత్రి కాలం వరకు మణిద్వీపంలో మహిమపరచబడతాడు.

Verse 100

सम्प्राप्य च पुनर्जन्म स भवेत्कविपण्डितः । गां सुवर्णादिकं यो हि ब्राह्मणाय ददाति च

తిరిగి జన్మించినప్పుడు అతను గొప్ప కవి మరియు పండితుడు అవుతాడు. బ్రాహ్మణుడికి ఆవును, బంగారాన్ని మరియు ఇతర వస్తువులను దానం చేసేవాడు...

Verse 101

नित्यं जीवनपर्यन्तं भक्तियुक्तश्च भारते । गवां लोमप्रमाणाब्दं द्विगुणं विष्णुमन्दिरे

భారతదేశంలో జీవితాంతం భక్తితో నిత్యం దానం చేసేవాడు, ఆవు శరీరంలోని రోమాల సంఖ్యకు రెట్టింపు సంవత్సరాల పాటు విష్ణులోకంలో నివసిస్తాడు.

Verse 102

मोदते हरिणा सार्धं क्रीडाकौतुकमङ्‌गलैः । तदन्ते पुनरागत्य राजराजेश्वरो भवेत्

అతను శ్రీహరితో కలిసి మంగళకరమైన క్రీడలు మరియు వేడుకలలో ఆనందిస్తాడు. ఆ తర్వాత తిరిగి ఇక్కడకు వచ్చి రాజరాజేశ్వరుడు అవుతాడు.

Verse 103

श्रीमांश्च पुत्रवान्विद्वाञ्ज्ञानवान्सर्वतः सुखी । भोजयेद्योऽपि मिष्टान्नं ब्राह्मणेभ्यश्च भारते

అతను శ్రీమంతుడు, పుత్రవంతుడు, విద్వాంసుడు, జ్ఞాని మరియు అన్ని విధాలా సుఖవంతుడు అవుతాడు. భారతదేశంలో బ్రాహ్మణులకు మిఠాయిలతో భోజనం పెట్టేవాడు...

Verse 104

विप्रलोमप्रमाणाब्दं मोदते विष्णुमन्दिरे । ततः पुनरिहागत्य सुखी च धनवान्भवेत्

అతను బ్రాహ్మణుడి శరీరంలోని రోమాల సంఖ్యకు సమానమైన సంవత్సరాల పాటు విష్ణులోకంలో ఆనందిస్తాడు. ఆ తర్వాత తిరిగి ఇక్కడకు వచ్చి సుఖవంతుడు మరియు ధనవంతుడు అవుతాడు.

Verse 105

विद्वान्सुचिरजीवी च श्रीमानतुलविक्रमः । यो वक्ति वा ददात्येव हरेर्नामानि भारते

అతను విద్వాంసుడు, దీర్ఘాయుష్మంతుడు, శ్రీమంతుడు మరియు సాటిలేని పరాక్రమవంతుడు అవుతాడు. భారతదేశంలో హరి నామాలను పలికేవాడు లేదా ఇచ్చేవాడు...

Verse 106

युगं नाम प्रमाणं च विष्णुलोके महीयते । ततः पुनरिहागत्य स सुखी धनवान्भवेत्

అతను జపించిన నామాల సంఖ్యకు సమానమైన యుగాల పాటు విష్ణులోకంలో పూజించబడతాడు. ఆ తర్వాత తిరిగి ఇక్కడకు వచ్చి సుఖవంతుడు మరియు ధనవంతుడు అవుతాడు.

Verse 107

यदि नारायणक्षेत्रे फलं कोटिगुणं भवेत् । नाम्ना कोटिं हरेर्यो हि क्षेत्रे नारायणे जपेत्

నారాయణ క్షేత్రంలో చేస్తే ఫలితం కోటి రెట్లు ఉంటుంది. నారాయణ క్షేత్రంలో హరి కోటి నామాలను జపించేవాడు...

Verse 108

सर्वपापविनिर्मुक्तो जीवन्मुक्तो भवेद्‌ध्रुवम् । न लभेत्स पुनर्जन्म वैकुण्ठे स महीयते

అతడు సర్వ పాపాల నుండి విముక్తుడై నిశ్చయముగా జీవన్ముక్తుడు అవుతాడు. అతనికి పునర్జన్మ ఉండదు మరియు వైకుంఠమునందు గౌరవించబడతాడు.

Verse 109

लभेद्विष्णोश्च सारूप्यं न तस्य पतनं भवेत् । विष्णुभक्तिं लभेत्सोऽपि विष्णुसारूप्यमाप्नुयात्

అతడు విష్ణువు యొక్క సారూప్యాన్ని పొందుతాడు మరియు అతనికి పతనం ఉండదు. అతడు విష్ణు భక్తిని పొంది విష్ణు సారూప్యాన్ని పొందుతాడు.

Verse 110

शिवं यः पूजयेन्नित्यं कृत्वा लिङ्‌गं च पार्थिवम् । यावज्जीवनपर्यन्तं स याति शिवमन्दिरम्

ఎవడైతే జీవితాంతం ప్రతిరోజూ మట్టితో శివలింగాన్ని చేసి శివుడిని పూజిస్తాడో, అతడు శివలోకానికి వెళ్తాడు.

Verse 111

मृदो रेणुप्रमाणाब्दं शिवलोके महीयते । ततः पुनरिहागत्य राजेन्द्रो भारते भवेत्

అతడు మట్టి రేణువుల సంఖ్యకు సమానమైన సంవత్సరాల పాటు శివలోకంలో గౌరవించబడతాడు. ఆ తర్వాత మళ్ళీ ఇక్కడికి వచ్చి భారత దేశంలో చక్రవర్తి అవుతాడు.

Verse 112

शिलां च पूजयेन्नित्यं शिलातोयं च भक्षति । महीयते च वैकुण्ठे यावद्वै ब्रह्मणः शतम्

ఎవడైతే నిత్యం శాలగ్రామ శిలను పూజించి, ఆ తీర్థాన్ని స్వీకరిస్తాడో, అతడు బ్రహ్మ యొక్క వంద సంవత్సరాల కాలం పాటు వైకుంఠంలో గౌరవించబడతాడు.

Verse 113

ततो लब्ध्वा पुनर्जन्म हरिभक्तिं च दुर्लभाम् । महीयते विष्णुलोके न तस्य पतनं भवेत्

ఆ తర్వాత పునర్జన్మ పొంది దుర్లభమైన హరిభక్తిని పొందుతాడు మరియు విష్ణులోకంలో గౌరవించబడతాడు, అక్కడి నుండి అతనికి పతనం ఉండదు.

Verse 114

तपांसि चैव सर्वाणि व्रतानि निखिलानि च । कृत्वा तिष्ठति वैकुण्ठे यावदिन्द्राश्चतुर्दश

అన్ని తపస్సులు మరియు నిఖిల వ్రతాలను ఆచరించినవాడు పద్నాలుగు మంది ఇంద్రుల కాలం వరకు వైకుంఠంలో నివసిస్తాడు.

Verse 115

ततो लब्ध्वा पुनर्जन्म राजेन्द्रो भारते भवेत् । ततो मुक्तो भवेत्पश्चात्पुनर्जन्म न विद्यते

ఆ తర్వాత పునర్జన్మ పొంది అతడు భారత దేశంలో చక్రవర్తి అవుతాడు. ఆ పిమ్మట అతడు ముక్తుడవుతాడు మరియు అతనికి పునర్జన్మ ఉండదు.

Verse 116

यः स्नात्वा सर्वतीर्थेषु भुवः कृत्वा प्रदक्षिणाम् । स तु निर्वाणतां याति न च जन्म भवेद्‌भुवि

అన్ని తీర్థాలలో స్నానం చేసి భూప్రదక్షిణ చేసేవాడు నిర్వాణాన్ని పొందుతాడు మరియు భూమిపై అతనికి పునర్జన్మ ఉండదు.

Verse 117

पुण्यक्षेत्रे भारते च योऽश्वमेधं करोति च । अश्वलोममिताब्दं च शक्रस्यार्धासनं भजेत्

భారత పుణ్యక్షేత్రంలో అశ్వమేధ యాగం చేసేవాడు, గుర్రం వెంట్రుకల సంఖ్యకు సమానమైన సంవత్సరాల పాటు ఇంద్రుని అర్ధాసనాన్ని పొందుతాడు.

Verse 118

चतुर्गुणं राजसूये फलमाप्नोति मानवः । सर्वेभ्योऽपि मखेभ्यो हि परो देवीमखः स्मृतः

మనుష్యుడు రాజసూయ యజ్ఞం కంటే నాలుగు రెట్లు ఫలితాన్ని పొందుతాడు. నిశ్చయంగా, దేవీ యజ్ఞం అన్ని యజ్ఞాల కంటే శ్రేష్ఠమైనదిగా చెప్పబడింది.

Verse 119

विष्णुना च कृतः पूर्वं ब्रह्मणा च वरानने । शङ्‌करेण महेशेन त्रिपुरासुरनाशने

ఓ వరాననే! పూర్వకాలంలో విష్ణువు, బ్రహ్మ మరియు మహేశ్వరుడు (శంకరుడు) త్రిపురాసుర సంహారం కోసం ఈ యజ్ఞాన్ని చేశారు.

Verse 120

शक्तियज्ञः प्रधानश्च सर्वयज्ञेषु सुन्दरि । नानेन सदृशो यज्ञस्त्रिषु लोकेषु विद्यते

ఓ సుందరీ! అన్ని యజ్ఞాలలో శక్తి యజ్ఞమే ప్రధానమైనది. మూడు లోకాలలో దీనికి సమానమైన యజ్ఞం మరొకటి లేదు.

Verse 121

दक्षेण च कृतः पूर्वं महान्संवादसंयुतः । बभूव कलहो यत्र दक्षशङ्‌करयोः सति

ఓ సతీ! పూర్వకాలంలో దక్షుడు వివాదంతో కూడిన ఒక గొప్ప యజ్ఞాన్ని చేశాడు, అక్కడ దక్షుడికి మరియు శంకరుడికి మధ్య కలహం ఏర్పడింది.

Verse 122

शेपुश्च नन्दिनं विप्रा नन्दी विप्रांश्च कोपतः । यद्धेतोर्दक्षयज्ञं च बभञ्ज चन्द्रशेखरः

బ్రాహ్మణులు నందిని శపించారు మరియు నంది కోపంతో బ్రాహ్మణులను శపించాడు. ఈ కారణం చేతనే చంద్రశేఖరుడు (శివుడు) దక్షయజ్ఞాన్ని ధ్వంసం చేశాడు.

Verse 123

चकार देवीयज्ञं स पुरा दक्षः प्रजापतिः । धर्मश्च कश्यपश्चैव शेषश्चापि च कर्दमः

పూర్వకాలంలో ప్రజాపతి దక్షుడు దేవీ యజ్ఞాన్ని చేశాడు. ధర్మము, కశ్యపుడు, శేషుడు మరియు కర్దముడు కూడా దీనిని చేశారు.

Verse 124

स्वायम्भुवो मनुश्चैव तत्पुत्रश्च प्रियव्रतः । शिवः सनत्कुमारश्च कपिलश्च ध्रुवस्तथा

స్వాయంభువ మనువు, అతని కుమారుడు ప్రియవ్రతుడు, శివుడు, సనత్కుమారుడు, కపిలుడు మరియు ధ్రువుడు కూడా దీనిని చేశారు.

Verse 125

राजसूयसहस्राणां फलमाप्नोति निश्चितम् । देवीयज्ञात्परो यज्ञो नास्ति वेदे फलप्रदः

మనుష్యుడు నిశ్చయంగా వేయి రాజసూయ యజ్ఞాల ఫలితాన్ని పొందుతాడు. వేదాలలో దేవీ యజ్ఞం కంటే ఎక్కువ ఫలితాన్నిచ్చే యజ్ఞం మరొకటి లేదు.

Verse 126

वर्षाणां शतजीवी च जीवन्मुक्तो भवेद्‌ध्रुवम् । ज्ञानेन तेजसा चैव विष्णुतुल्यो भवेदिह

అతను వంద సంవత్సరాలు జీవిస్తాడు మరియు నిశ్చయంగా జీవన్ముక్తుడు అవుతాడు. అతను ఈ లోకంలో జ్ఞానము మరియు తేజస్సులో విష్ణువుతో సమానుడవుతాడు.

Verse 127

देवानां च यथा विष्णुर्वैष्णवानां च नारद । शास्त्राणां च यथा वेदा वर्णानां ब्राह्मणो यथा

దేవతలలో విష్ణువు, వైష్ణవులలో నారదుడు, శాస్త్రాలలో వేదాలు మరియు వర్ణాలలో బ్రాహ్మణుడు ఎలా శ్రేష్ఠులో (అలాగే ఈ యజ్ఞం).

Verse 128

तीर्थानां च यथा गङ्‌गा पवित्राणां शिवो यथा । एकादशी व्रतानां च पुष्पाणां तुलसी यथा

తీర్థములలో గంగ, పవిత్రులలో శివుడు, వ్రతములలో ఏకాదశి మరియు పుష్పములలో తులసి ఏ విధంగా శ్రేష్ఠమో.

Verse 129

नक्षत्राणां यथा चन्द्रः पक्षिणां गरुडो यथा । यथा स्त्रीणां च प्रकृती राधा वाणी वसुन्धरा

నక్షత్రములలో చంద్రుడు, పక్షులలో గరుడుడు మరియు స్త్రీలలో ప్రకృతి స్వరూపిణులైన రాధ, సరస్వతి, భూదేవి ఏ విధంగా శ్రేష్ఠమో.

Verse 130

शीघ्राणां चेन्द्रियाणां च चञ्चलानां मनो यथा । प्रजापतीनां ब्रह्मा च प्रजानां च प्रजापतिः

వేగవంతమైన ఇంద్రియములలో మనస్సు, ప్రజాపతులలో బ్రహ్మ మరియు ప్రజలలో ప్రజాపతి ఏ విధంగా శ్రేష్ఠమో.

Verse 131

वृन्दावनं वनानां च वर्षाणां भारतं यथा । श्रीमतां च यथा श्रीश्च विदुषां च सरस्वती

వనములలో బృందావనము, దేశములలో భారతము, శ్రీమంతులలో లక్ష్మి మరియు విద్వాంసులలో సరస్వతి ఏ విధంగా శ్రేష్ఠమో.

Verse 132

पतिव्रतानां दुर्गा च सौभाग्यानां च राधिका । देवीयज्ञस्तथा वत्से सर्वयज्ञेषु भामिनि

ఓ వత్సా! ఓ భామినీ! పతివ్రతలలో దుర్గ, సౌభాగ్యవతులలో రాధిక ఏ విధంగా శ్రేష్ఠమో, అలాగే సమస్త యజ్ఞములలో దేవీ యజ్ఞము శ్రేష్ఠము.

Verse 133

अश्वमेधशतेनैव शक्रत्वं च लभेद्‌ध्रुवम् । सहस्रेण विष्णुपदं सम्प्राप्तः पृथुरेव च

వంద అశ్వమేధ యజ్ఞముల ద్వారా నిశ్చయముగా ఇంద్ర పదవి లభిస్తుంది, వెయ్యి యజ్ఞముల ద్వారా పృథు చక్రవర్తి విష్ణు పదమును పొందెను.

Verse 134

स्नानं च सर्वतीर्थानां सर्वयज्ञेषु दीक्षणम् । सर्वेषां च व्रतानां च तपसां फलमेव च

సమస్త తీర్థములలో స్నానము, సమస్త యజ్ఞములలో దీక్ష మరియు సమస్త వ్రతములు, తపస్సుల యొక్క ఫలితము.

Verse 135

पाठे चतुर्णां वेदानां प्रादक्षिण्यं भुवस्तथा । फलभूतमिदं सर्वं मुक्तिदं शक्तिसेवनम्

నాలుగు వేదముల పఠనము మరియు భూప్రదక్షిణ చేసిన ఫలితము, ఇవన్నీ ముక్తిని ప్రసాదించే శక్తి ఉపాసన ద్వారా లభిస్తాయి.

Verse 136

पुराणेषु च वेदेषु चेतिहासेषु सर्वतः । निरूपितं सारभूतं देवीपादाम्बुजार्चनम्

పురాణములలో, వేదములలో మరియు ఇతిహాసములలో అంతటా దేవి పాదపద్మముల అర్చనయే సారభూతమైనదిగా నిరూపించబడినది.

Verse 137

तद्वर्णनं च तद्ध्यानं तन्नामगुणकीर्तनम् । तत्स्तोत्रस्मरणं चैव वन्दनं जपमेव च

ఆమె వర్ణన, ఆమె ధ్యానము, ఆమె నామ గుణ కీర్తనము, ఆమె స్తోత్ర స్మరణము, వందనము మరియు జపము.

Verse 138

तत्पादोदकनैवेद्यं भक्षणं नित्यमेव च । सर्वसम्मतमित्येवं सर्वेप्सितमिदं सति

ఓ సతీ! ఆమె పాదోదకమును మరియు నివేదించిన నైవేద్యమును నిత్యము భుజించుట సర్వసమ్మతము మరియు అందరికీ ఇష్టమైనది.

Verse 139

भज नित्यं परं ब्रह्म निर्गुणं प्रकृतिं पराम् । गृहाण स्वामिनं वत्से सुखं वस च मन्दिरे

ఓ వత్సా! నిర్గుణ పరబ్రహ్మ స్వరూపిణి అయిన పరా ప్రకృతిని నిత్యము భజించుము. నీ భర్తను స్వీకరించి, గృహమున సుఖముగా నివసించుము.

Verse 140

अयं ते कथितः कर्मविपाको मङ्‌गलो नृणाम् । सर्वेप्सितः सर्वमतस्तत्त्वज्ञानप्रदः परः

ఈ విధముగా నేను నీకు మనుషుల కర్మల యొక్క శుభకరమైన పరిపాకమును వివరించితిని, ఇది అందరికీ ఇష్టమైనది, సర్వసమ్మతము మరియు పరమ తత్వజ్ఞానమును ప్రసాదించునది.

Verse 999

इति श्रीमद्देवीभागवते महापुराणेऽष्टादशसाहस्र्या संहितायां नवमस्कन्धे यमेन कर्मविपाककथनं नाम त्रिंशोऽध्यायः

ఈ విధముగా పదునెనిమిది వేల శ్లోకములు కలిగిన శ్రీమద్దేవీభాగవత మహాపురాణ సంహితలోని తొమ్మిదవ స్కంధమున యమునిచే కర్మవిపాక వర్ణనము అను ముప్పదియవ అధ్యాయము సమాప్తము.