Adhyaya 12

Verse 1

विस्तरेणानुपूर्व्याच्च अग्नेर्वक्ष्याम्यतः परम् / इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते पूर्वभागे द्वितीये ऽनुषङ्गपादे ऋषिसर्गवर्णनं नामैकादशो ऽध्यायः सूत उवाच यो ऽसावग्ने रभिमानी स्मृतः स्वायंभुवे ऽन्तरे / ब्रह्मणो मानसः पुत्रस्तस्मात्स्वाहा व्यजायत

ఇకపై అగ్నిని విస్తారంగా, క్రమంగా వివరిస్తాను. సూతుడు పలికెను—స్వాయంభువ మన్వంతరంలో ‘అభిమానీ’ అని ప్రసిద్ధుడైన అగ్ని బ్రహ్మ యొక్క మానసపుత్రుడు; అతనినుండే స్వాహా జన్మించింది।

Verse 2

पावकं पवमानं च शुचिरग्निश्च यः स्मृतः / निर्मथ्यः पवमानस्तु वैद्युतः पावकः स्मृतः

అగ్నికి పావక, పవమాన, శుచి అనే మూడు పేర్లు స్మృతం. మథనంతో పుట్టిన అగ్ని ‘పవమాన’గా, విద్యుత్తుతో పుట్టిన అగ్ని ‘పావక’గా చెప్పబడుతుంది।

Verse 3

शुचिः सौरस्तु विज्ञेयः स्वाहापुत्रास्तु ते त्रयः / निर्मथ्यः पवमानस्तु शुचिः सौरस्तु यः स्मृतः

‘శుచి’ను సౌరుడు (సూర్యసంబంధి)గా తెలుసుకోవాలి; ఆ ముగ్గురూ స్వాహా పుత్రులే. మథనజన్యుడు ‘పవమాన’; ‘శుచి’గా స్మృతుడైనవాడు సౌరుడే।

Verse 4

अब्योनिर्वैद्युतश्चैव तेषां स्थानानि तानि वै / पवमानात्मजश्चैव कव्यवाहन उच्यते

అబ్యోని మరియు వైద్యుత—ఇవే వారి వారి స్థానములు; అలాగే పవమానుని కుమారుడు ‘కవ్యవాహనుడు’ అని పిలువబడును.

Verse 5

पावकिः सहरक्षस्तु हव्यवाहः शुचेः सुतः / देवानां हव्यवाहो ऽग्निः पितॄणां कव्यवाहनः

పావకి, సహ-రక్షస్ మరియు హవ్యవాహుడు—ఇవన్నీ శుచియొక్క కుమారులు. దేవతలకు అగ్ని ‘హవ్యవాహుడు’; పితృలకు ‘కవ్యవాహనుడు’.

Verse 6

सह रक्षो ऽसुराणां तु त्रयाणां तु त्रयो ऽग्नयः / एतेषां पुत्रपौत्रास्तु चत्वारिंशन्न वैव तु

రాక్షసులు, అసురులతో కూడిన ఈ ముగ్గురికి మూడు అగ్నులు ఉన్నాయి; వీరి కుమారులు, మనుమలు కలిపి నిజంగా నలభై మంది.

Verse 7

वक्ष्यामि नामभिस्तेषां प्रविभागं पृथक्पृथक् / विश्रुप्तो लौकिको ऽग्निस्तु प्रथमो ब्रह्मणः सुतः

ఇప్పుడు వారి విభాగాన్ని పేర్లతో విడివిడిగా చెప్పుదును. ‘విశ్రుప్త’ అనే లోకిక అగ్ని బ్రహ్ముని మొదటి కుమారుడు.

Verse 8

ब्रह्मो दत्ताग्निस त्पुत्रो भरतो नाम विश्रुतः / वैश्वानरः सुतस्तस्य वहन् हव्यं समाः शतम्

బ్రహ్ముని కుమారుడు దత్తాగ్ని ‘భరత’ అనే పేరుతో ప్రసిద్ధుడు. అతని కుమారుడు వైశ్వానరుడు నూరు సంవత్సరాలు హవ్యాన్ని మోసెను.

Verse 9

संभृतो ऽथर्वणा पूर्वमेधितिः पुष्करोदधौ / सोथर्वा लौकिको ऽग्निस्तु दर्पहाथर्वणः स्मृतः

అథర్వణ ఋషి పూర్వమేధితి పుష్కరోదధౌ వద్ద అగ్నిని సమ్భరించాడు. ఆ అథర్వానే లోకిక అగ్ని; ‘దర్పహా’ అథర్వణుడని స్మృతం.

Verse 10

अथर्वा तु भृगुर्जज्ञे ह्यग्निराथर्वणः स्मृतः / तस्मात्स लौकिको ऽग्निस्तु दध्यङ्ङाथर्वणो मतः

అథర్వా నుండి భృగువు జన్మించాడు; అతడే ‘ఆథర్వణ అగ్ని’గా స్మృతుడు. అందుచేత ఆ లోకిక అగ్ని ‘దధ్యఙ్’ ఆథర్వణుడని మతం.

Verse 11

आथर्वः पवमानस्तु निर्मथ्यः कविभिः स्मृतः / स ज्ञेयो गार्हपत्यो ऽग्निस्तस्य पुत्रद्वयं स्मृतम्

ఆథర్వ పవమానుడిని కవులు ‘నిర్మథ్య’—మథనజన్యుడు—అని స్మరించారు. అతడే గార్హపత్య అగ్ని; అతనికి ఇద్దరు కుమారులు స్మృతం.

Verse 12

शंस्यस्त्वाह वनीयो ऽग्नेः स्मृतो यो हव्यवाहनः / द्वितीयस्तु सुतः प्रोक्तः शुको ऽग्निर्यः प्रणीयते

శంస్యుడు అగ్నியின் ‘వనీయ’ రూపంగా స్మృతుడు, హవ్యవాహనుడు. రెండవ కుమారుడు ‘శుక’ అగ్ని అని చెప్పబడెను; అతడు యజ్ఞంలో ప్రణీతుడై నడిపించబడతాడు.

Verse 13

तथा सव्यापसव्यौ च शंस्यस्याग्नेः सुतावुभौ / शंस्यस्तु षोडश नदीश्चकमे हव्यवाहनः

అలాగే శంస్య అగ్నికి ‘సవ్య’ మరియు ‘అపసవ్య’ అనే ఇద్దరు కుమారులు ఉన్నారు. హవ్యవాహనుడైన శంస్యుడు పదహారు నదులను వరించాడు.

Verse 14

यो सावाहवनीयो ऽग्निरभिमानी द्विजैः स्मृतः / कावेरीं कृष्णवेणां च नर्मदां यमुनां तथा

ద్విజులు ‘ఆహవనీయ అగ్ని’కి అధిష్ఠాత దేవుడని స్మరించే వాడు, కావేరి, కృష్ణవేణా, నర్మదా, యమునా నదులలోనూ నివసించెను.

Verse 15

गोदावरीं वितस्तां च चन्द्रभागामिरावतीम् / विपाशां कौशिकीञ्चैव शतद्रूं सरयूं तथा

అలాగే గోదావరి, విటస్తా, చంద్రభాగా, ఇరావతి, విపాశా, కౌశికీ, శతద్రూ, సరయూ నదులలోనూ ఆయన సన్నిధి ఉంది.

Verse 16

सीतां सरस्वतीं चैव ह्रादिनीं पावनीन्तथा / तासु षोडशधामानं प्रविभज्य पृथक्पृथक्

మరియు సీతా, సరస్వతి, హ్రాదినీ, పావనీ నదులలో కూడా, పదహారు ధామాలను ఒక్కొక్కటిగా విభజించి స్థాపించాడు.

Verse 17

आत्मानं व्यदधात्तासु धिष्णीष्वथ बभूव सः / कृत्तिकाचारिणी धिष्णी जज्ञिरे ताश्च धिष्णयः

తదుపరి ఆయన ఆ ధిష్ణీలలో తన స్వరూపాన్ని స్థాపించి అక్కడే ప్రత్యక్షమయ్యాడు; కృత్తికాచారిణీ ధిష్ణీ నుండి ఆ ధిష్ణీలు జన్మించాయి.

Verse 18

धिष्णीषु जज्ञिरे यस्माद् धिष्णयस्तेन कीर्त्तिताः / इत्येते वै नदीपुत्रा धिष्णीष्वेवं विजज्ञिरे

ధిష్ణీలలోనే వారు జన్మించినందున ‘ధిష్ణయ’ అని కీర్తింపబడ్డారు; ఈ విధంగా ఈ నదీపుత్రులు ధిష్ణీలలోనే ఉద్భవించారు.

Verse 19

तेषां विहरणीया ये उपस्थेयाश्च ये ऽग्नयः / ताञ्शृणुध्वं समासेन कीर्त्यमानान्यथातथम्

వారిలో సంచరించవలసినవీ, ఉపాసించవలసినవీ అయిన అగ్నులను సంక్షేపంగా యథాతథంగా కీర్తించబడినట్లు వినుడి।

Verse 20

विभुः प्रवाहणो ग्नीध्रस्तत्रस्था धिष्णयो ऽपरे / विधीयन्ते यथास्थानं सूत्याहे सवने क्रमात्

విభు, ప్రవాహణ, గ్నీధ్ర మరియు అక్కడ ఉన్న ఇతర ధిష్ణ్యాలు—సూత్యాహ సవనంలో క్రమంగా తమ తమ స్థానాలలో నియమింపబడతాయి।

Verse 21

अनुद्देश्य निवास्यानामग्नीनां शृणुत क्रमम् / सम्राडग्नि कृशानुर्यो द्वितीयोंऽतरवेदिकः

ఇప్పుడు అనుద్దేశ్య-నివాస్య అగ్నుల క్రమాన్ని వినుడి—సమ్రాడగ్ని ‘కృశాను’; రెండవది ‘అంతరవేదిక’ అగ్ని.

Verse 22

सम्राडग्नमुखानष्टौ उपतिष्ठन्ति तान् द्विजान् / परिषत्पवमानस्तु द्वितीय सो ऽनुदिश्यते

సమ్రాడగ్ని ముఖంగా ఎనిమిది అగ్నులు ఆ ద్విజులను ఉపస్థితి చేసి సేవిస్తాయి; ‘పరిషత్‌పవమాన’ రెండవ అనుదిశ్యగా పేర్కొనబడుతుంది।

Verse 23

प्रतल्कान्यो नभोनाम चत्वरेसौ विभाव्यते / हव्यस्ततो ह्यसंमृष्टः शामित्रे ऽग्नौ विभाव्यते

‘ప్రతల్కాన్య’ అనే ‘నభో’ ఈ చత్వరంలో స్థాపితమని భావించబడుతుంది; అనంతరం ‘హవ్య’ అనే అసంమృష్ట అగ్ని శామిత్ర అగ్నిలో స్థాపితమని భావించబడుతుంది।

Verse 24

ऋतुधामा च सुज्योतिरौदुंबर्यः प्रकीर्त्यते / विश्वव्यचाः समुद्रो ऽग्निर्ब्रह्मस्थाने स कीर्त्यते

ఆయనను ‘ఋతుధామా’ మరియు ‘సుజ్యోతి-ఔదుంబర్య’ అని ప్రఖ్యాతి చేస్తారు. ‘విశ్వవ్యచా’ అనే సముద్రస్వరూప అగ్ని బ్రహ్మస్థానంలో కీర్తింపబడుతుంది.

Verse 25

ब्रह्मज्योतिर्वसुर्धामा ब्रह्मस्थाने स उच्यते / अचौकपादुपस्थो यः स वै शालासुखीयकः

బ్రహ్మస్థానంలో ఆయనను ‘బ్రహ్మజ్యోతి’ మరియు ‘వసుర్ధామా’ అని అంటారు. చతురస్రపు పాదాల సమీపంలో ఉన్నవాడు ‘శాలాసుఖీయక’ అని పిలువబడతాడు.

Verse 26

अनुहेश्यो ह्यहिर्बुध्न्यो सो ऽग्रिर्गृहपतिः स्मृतः / शंस्यस्यैते सुताः सर्वे उपस्थेया द्विजैः स्मृताः

‘అనుహేశ్య’ మరియు ‘అహిర్బుధ్న్య’—ఈ అగ్ని ‘గృహపతి’గా స్మరించబడుతుంది. ‘శంస్య’ యొక్క ఈ కుమారులందరూ ద్విజులచే ఉపాస్యులని చెప్పబడారు.

Verse 27

ततो विहरणीयांश्च वक्ष्याम्यष्टौ च तत्सुतान् / विभुः प्रवाहणो ऽग्नीध्रस्तेषां धिष्ण्यस्तथा परे

తదుపరి నేను ‘విహరణీయ’ను మరియు అతని ఎనిమిది కుమారులను వివరిస్తాను. వారిలో ‘విభు’, ‘ప్రవాహణ’, ‘అగ్నీధ్ర’ ఉన్నారు; అలాగే ఇతరులు కూడా వారి ధిష్ణ్యాలు (ఆసనాలు/స్థానాలు)గా చెప్పబడతారు.

Verse 28

विधीयन्ते यथास्थानं सौत्ये ऽह्नि सवने क्रमात् / होत्रीयस्तु स्मृते ह्यग्निर्वह्निर्यो हव्यवाहनः

సౌత్య దినంలో సవన క్రమానుసారం వారు యథాస్థానంగా నియమింపబడతారు. హోత్రీయ అగ్ని అనగా ‘వహ్ని’—హవ్యవాహనుడే అని స్మరించబడుతుంది.

Verse 29

प्रशान्तो ऽग्निः प्रचेतास्तु द्वितीयश्चात्र नामकः / ततो ऽग्निर्वैश्वदेवस्तु ब्राह्मणाच्छंसिरुच्यते

ఇక్కడ రెండవ అగ్ని ‘ప్రచేతాః’ అనే నామంతో, ‘ప్రశాంత’ుడని కూడా చెప్పబడును. తదుపరి ‘వైశ్వదేవ’ అగ్ని ‘బ్రాహ్మణాచ్ఛంసి’ అని ఉచ్యమగును.

Verse 30

उशिगग्निः कविर्यस्तु पोतो ऽग्निः स विभाव्यते / आवारिरग्निर्वाभारिर्वैष्ठीयः स विभाव्यते

‘ఉశిగ్’ అగ్ని ‘కవి’ అని ప్రసిద్ధి; ‘పోత’ అనే అగ్ని కూడా స్మరణీయుడు. ‘ఆవారి’ మరియు ‘ఆభారి’ అగ్ని ‘వైష్ఠీయ’ అని కూడా భావింపబడును.

Verse 31

अवस्फूर्जो विवस्वांस्तु आस्थांश्चैव स उच्यते / अष्टमः सुध्युरग्निर्योमार्जालीयः स उच्यन्ते

‘అవస్ఫూర్జ’ అగ్ని ‘వివస్వాన్’ మరియు ‘ఆస్థాంశ్చ’ అని కూడా ఉచ్యము. ఎనిమిదవ అగ్ని ‘సుధ్యుః’ నామంతో, ‘యోమార్జాలీయ’ అని కూడా చెప్పబడును.

Verse 32

धिष्ण्यावाहरणा ह्येते सौत्येह्नीज्यन्त वै द्विजैः / अपां योनिः स्मृतो ऽसौ स ह्यप्सुनामा विभाव्यते

ఈ ‘ధిష్ణ్యావాహరణ’ అగ్నులు సౌత్య దినమున ద్విజులచే ఆరాధింపబడుదురు. ఆయన ‘అపాం యోనిః’ అని స్మృతుడు, ‘అప్సునామా’ అని కూడా భావింపబడును.

Verse 33

ततो यः पावको नाम्ना अब्जो यो गर्भ उच्यते / अग्निः सो ऽवभृथे ज्ञेयो वरुणेन सहेज्यते

తదుపరి ‘పావక’ నామక అగ్ని ‘అబ్జ-గర్భ’ అని కూడా ఉచ్యము. ఆయన ‘అవభృథ’ కర్మలో జ్ఞేయుడు; వరుణునితో కలిసి ఆరాధింపబడును.

Verse 34

त्दृच्छयस्तत्सुतो ह्यग्निर्जठरे यो नृणां पचन् / मृत्युमाञ् जाठरस्याग्नेर्विद्वानाग्निः सुतः स्मृतः

అనుకోకుండా అతని కుమారుడే ఆ అగ్ని; అది మనుష్యుల జఠరంలో ఉండి ఆహారాన్ని జీర్ణింపజేస్తుంది. ఆ జాఠరాగ్నిని ‘మృత్యుమాన్’ అంటారు; ‘విద్వాన్-అగ్ని’ అతని కుమారుడని స్మృతిలో చెప్పబడింది.

Verse 35

परस्परोत्थितः सो ऽग्निर्भूतानीह विनिर्दहेत् / पुत्रस्त्वग्नेर्मन्युमतो घोरः संवर्तकः स्मृतः

పరస్పరం నుండి ఉద్భవించిన ఆ అగ్ని ఇక్కడ సమస్త భూతాలను దహించివేస్తుంది. క్రోధమయుడైన అగ్నికి కుమారుడు ‘సంవర్తకుడు’ అతి ఘోరుడని స్మృతిలో చెప్పబడింది.

Verse 36

पिबन्नवः स वसति समुद्रे वडवामुखः / समुद्रवासिनः पुत्रः साहरक्षो विभाव्यते

ఆ వడవాముఖ అగ్ని సముద్రంలో నివసిస్తూ నీటిని త్రాగుతూనే ఉంటుంది. సముద్రవాసి యొక్క కుమారుడు ‘సాహరక్ష’ అని భావించబడుతుంది.

Verse 37

सहरक्षसुतः क्षामो गृहाणां दहते नृणाम् / क्रव्यादग्निः सुतस्तस्य पुरुषानत्ति यो मृतान्

సాహరక్షుని కుమారుడు ‘క్షామ’ మనుష్యుల ఇళ్లను దహించివేస్తాడు. అతని కుమారుడు ‘క్రవ్యాద-అగ్ని’; అది మృత పురుషుల మాంసాన్ని భక్షిస్తుంది.

Verse 38

इत्येते पावकस्याग्नेः पुत्रा एव प्रकीर्त्तिताः / ततः शुचिस्तु वै सौरो गन्धर्वैरायुराहुतः

ఇలా పావక అగ్నికి చెందిన కుమారులే కీర్తించబడ్డారు. అనంతరం సౌరుడైన ‘శుచి’ ఉన్నాడు; గంధర్వులు అతనిని ‘ఆయు’ అని ఆహ్వానించారు.

Verse 39

मथितो यस्त्वरण्यां च सो ऽग्निरग्निं समिन्धति / आयुर्नाम्ना तु भगवानसौ यस्तु प्रणीयते

అరణ్యంలో మథించి పుట్టిన అగ్నియే అగ్నిని ప్రజ్వలింపజేస్తుంది. విధిపూర్వకంగా ముందుకు నడిపించబడే ఆ భగవంతుడు ‘ఆయు’ అనే నామంతో ప్రసిద్ధుడు.

Verse 40

आयुषो महिषः पुत्रः सहसो नाम तत्सुतः / पाकयज्ञेष्वभीमानी सोग्निस्तु सहसः स्मृतः

ఆయు యొక్క కుమారుడు మహిషుడు; అతని కుమారుడు ‘సహస’ అనే నామధేయుడు. పాకయజ్ఞాలలో అధిష్ఠాతృ-అభిమానిగా ఉన్న ఆ అగ్ని ‘సహస’గా స్మరించబడుతుంది.

Verse 41

पुत्रश्च सहसस्याग्नेरद्भुतः स महायशाः / विविधिश्चाद्भुतस्यापि पुत्रो ऽग्नेस्तुमाहान्स्मृतः

‘సహస’ అనే అగ్నికి కుమారుడు ‘అద్భుత’—అతడు మహాయశస్సు గలవాడు. ‘అద్భుత’కూ కుమారుడు ‘వివిధి’; అతడు అగ్నికి మహత్తర కుమారుడని స్మరించబడుతున్నాడు.

Verse 42

प्रायश्चित्तेष्वभीमानी हुतं भुङ्क्ते हविः सदा / विविधेस्तु सुतो ह्यर्क्क स्तस्य चाग्नेः सुता इमे

ప్రాయశ్చిత్త కర్మలలో అధిష్ఠాతృ-అభిమానిగా ఉండి, అర్పించిన హవిస్సును అతడు ఎల్లప్పుడూ భుజిస్తాడు. ‘వివిధి’కి కుమారుడు ‘అర్క’; ఆ అగ్నికి ఇవే సంతానమని చెప్పబడింది.

Verse 43

अनीकवान् वाजसृक् च रक्षोहा चष्टिकृत्तथा / सुरभिर्वसुरन्नादो प्रविष्टो यः स रुकमराट्

అనీకవాన్, వాజసృక్, రక్షోహా, చష్టికృత; అలాగే సురభి, వసుర, అన్నాద—ఇవన్నిటిలో ప్రవేశించినవాడు ‘రుకమరాట్’ అని పిలువబడతాడు.

Verse 44

शुचेरग्नेः प्रजा ह्येषा वह्नयश्च चतुर्द्दश / इत्येते चाग्नयः प्रोक्ताः प्रणीयन्तेध्वरेषु वै

శుచి అగ్నికి చెందిన ఈ సంతతి, పద్నాలుగు వహ్నులు; ఇవే అగ్నులు అని చెప్పబడినవి, యజ్ఞాలలో విధిగా ప్రతిష్ఠింపబడతాయి।

Verse 45

आदिसर्गे व्यतीता वै यामैः सह सुरोत्तमैः / स्वायंभुवे ऽन्तरे पूर्वमग्नयस्तेभिमानिनः

ఆది సృష్టిలో వారు యాములతో కూడి శ్రేష్ఠ దేవులతో కలిసి కాలాన్ని గడిపారు; స్వాయంభువ మన్వంతరానికి ముందుగా ఆ అగ్నులు తమ తమ అధిష్ఠానాభిమానులు అయ్యారు।

Verse 46

एते विहरणीयेषु चेतनाचेतनेषु वै / स्थानाभिमानिनो लोके प्रागासन्हव्यवाहनाः

చేతన-అచేతన, చర-అచరమైన విహరణీయ స్థలాలలో వీరు ఉన్నారు; పూర్వం ఈ హవ్యవాహన అగ్నులు లోకంలో తమ తమ స్థానాభిమానులు అయ్యారు।

Verse 47

काम्यनै मित्तिका यज्ञेष्वेते कर्मस्ववस्थिताः / पूर्वमन्वतंरे ऽतीताः शुकैर्यागैश्च तैः सह

కామ్య, నైమిత్తిక యజ్ఞాలలో వీరు తమ తమ కర్మాలలో స్థితులై ఉన్నారు; పూర్వ మన్వంతరంలో వారు శుద్ధ యాగాలతో కలిసి గతించిపోయారు।

Verse 48

देवैर्महात्मभिः पुण्यैः प्रथमस्यान्तरे मनोः / इत्येतानि मजोक्तानि स्थानानि स्थानिनश्च ह

ప్రథమ మనువు అంతరంలో పుణ్య మహాత్మ దేవులచే—ఈ స్థానాలు మరియు స్థానాధిపతులు—ఇలా నేను చెప్పాను।

Verse 49

तैरेव तु प्रसंख्यातमतीतानागतेष्विह / सन्वन्तरेषु सर्वेषु लक्षणं जातवेदसाम्

ఇవే ఆధారంగా ఇక్కడ గత-భవిష్యత్ సమస్త మన్వంతరాలలో జాతవేదసులు (అగ్నులు) యొక్క లక్షణం లెక్కించబడింది।

Verse 50

सर्वे तपस्विनो ह्येते सर्वे ब्रह्मभृतस्तथा / प्रजानां पतयः सर्वे ज्योतिष्मन्तश्च ते स्मृताः

వీరు అందరూ తపస్వులు, అందరూ బ్రహ్మాన్ని ధారించువారు; వీరు సమస్త ప్రజల అధిపతులు, తేజస్సుతో కూడినవారని స్మృతిలో చెప్పబడింది।

Verse 51

स्वारोचिषादिषु ज्ञेयाः सावर्ण्यं तेषु सप्तसु / मन्वन्तरेषु सर्वेषु नामरूपप्रयोजनैः

స్వారోచిష మొదలైన ఆ ఏడు మన్వంతరాలలో, నామ-రూప-ప్రయోజనాల ప్రకారం వారిని ‘సావర్ణ్యులు’గా తెలుసుకోవాలి।

Verse 52

वर्त्तन्ते वर्त्तमानैश्च यामैदेवैः सहाग्नयः / अनागतैः सुरैः सार्द्धं वर्त्स्यन्ते ऽनागताग्नयः

ప్రస్తుత యామదేవులతో కలిసి ఈ అగ్నులు ప్రస్తుతం ప్రవృత్తమై ఉన్నాయి; భవిష్యత్ సురులతో కలిసి భవిష్యత్ అగ్నులు ప్రవృత్తమవుతాయి।

Verse 53

इत्येष निचयो ऽग्नीनामनुक्रान्तो यथाक्रमम् / विस्तरेणानुपुर्व्या च पितॄणां वक्ष्यते पुनः

ఇలా అగ్నుల సమూహం క్రమంగా వివరించబడింది; ఇక పితృదేవతల విషయమూ విస్తారంగా, అనుక్రమంగా మళ్లీ చెప్పబడుతుంది।