Adhyaya 224: Shiva on Dharma: Nonviolence, Truthful Speech, Mental Discipline, and the Karmic Causes of Heaven and Longevity
అధ్యాయము 224 ఉమా ప్రశ్నతో ప్రారంభమవుతుంది—దేహధారులు కర్మ, వాక్కు, మనస్సు అనే త్రివిధ కర్తృత్వం ద్వారా ఎలా బంధితులు లేదా విముక్తులు అవుతారు? శివుడు సత్యవచనం, శమము, సర్వభూతదయ, నియమం, అలాగే హింస, చౌర్యం, పరస్త్రీగమన త్యాగం స్వర్గమార్గమని, కర్మబంధాన్ని సడలించేదని ఉపదేశిస్తాడు. వాక్ధర్మంలో అసత్యం, కఠినవాక్యం, పరనింద/పిశున్యం, విభేదవాక్యం, క్రోధోద్భవ మాటలు వర్జ్యాలు; మృదు, స్పష్ట, ధర్మసమ్మత వాక్యం ప్రశంసనీయం. మనోనియమం—ఆలోచనలోనూ అపరిగ్రహం, కోరికలోనూ అహింస, మిత్రశత్రువుల పట్ల సమత్వం, సంతృప్తి, కర్మఫలాసక్తి త్యాగం. చివరికి హింసాకర్మఫలం స్పష్టం: హింసకులు నరకానికి వెళ్లి పునర్జన్మలో అల్పాయుష్కులు అవుతారు; ఎవరు చంపరు, చంపించరు, చంపడాన్ని అనుమోదించరు వారు దివ్యలోకాలను పొందుతారు, మనుష్యజన్మలో దీర్ఘాయుష్కులు అవుతారు—ఇది బ్రహ్మప్రోక్త ఆయుర్వృద్ధిమార్గమని చెప్పబడింది।
Chapter Arc
{"opening_hook":"Umā’s pointed inquiry frames the chapter as a diagnostic of bondage: by what mechanism do embodied beings become bound or freed through the three instruments—kāya (body), vāk (speech), and manas (mind)? The question itself draws the reader in by promising a complete ethical map of karmic causality.","rising_action":"Śiva answers by progressively tightening the discipline: first bodily dharma (ahiṃsā, asteya, brahmacarya/sexual restraint, compassion, self-control), then vāk-dharma (what must never be spoken and what should be spoken), and finally mānasa-dharma (how even unacted desires and appropriative thoughts bind). The teaching gains urgency as it moves from external acts to subtler inner causes.","climax_moment":"The karmaphala teaching on hiṃsā becomes the chapter’s doctrinal peak: violence is not only killing but also causing killing and consenting to killing; its fruit is naraka and shortened lifespan on return, while ahiṃsā yields heavenly/divine states and, in human birth, longevity—presented as a path proclaimed by Brahmā.","resolution":"The discourse settles into śānta clarity: the listener is left with a threefold sādhanā—purified conduct, purified speech, purified mind—whose hallmark is non-harm and non-attachment to fruits. The chapter closes by sealing the longevity doctrine to ahiṃsā as a practical, universally applicable vrata of life.","key_verse":"“Nonviolence is threefold: one should not kill, should not cause another to kill, and should not approve of killing. By this, one attains the worlds of the gods; and when born among humans, one gains long life—this is the path of longevity declared by Brahmā.”"}
Thematic Essence
{"primary_theme":"त्रिविध-करण-शुद्धि (Purification of body, speech, and mind) as the dharmic route to svarga and release from karmic bondage.","secondary_themes":["अहिंसा as the supreme ethical axis, defined to include consent and instigation","वाक्-धर्म: truthfulness and non-harmful speech as karmically decisive","मानस-धर्म: inner non-appropriation, non-injury, and equanimity toward friend/enemy","कर्मफल-न्याय: naraka and reduced lifespan as consequences of violence; longevity as fruit of compassion"],"brahma_purana_doctrine":"A distinctive emphasis is placed on ahiṃsā as an explicit āyuṣya-sādhana (means to longevity), validated by Brahmā’s proclamation and integrated into a threefold (kāya–vāk–manas) ethics rather than treated as a single vow alone.","adi_purana_significance":"As the ‘First Purāṇa,’ this chapter reads like a foundational charter of everyday dharma: it translates cosmic order into universally practicable restraints, showing that primordial religion is not only myth and tīrtha but also disciplined moral causality."}
Emotional Journey
{"opening_rasa":"जिज्ञासा-प्रधान शान्त (śānta with inquiry)","climax_rasa":"भयानक → शान्त (bhayānaka turning to śānta)","closing_rasa":"शान्त (śānta)","rasa_transitions":["śānta (inquiry) → dharma-gambhīratā (seriousness) → bhayānaka (hell/short life from hiṃsā) → śānta (clarified path of ahiṃsā and equanimity)"],"devotional_peaks":["The moment Śiva frames compassion to all beings as the heaven-leading norm (svarga-mārga).","The climactic declaration that ahiṃsā—without killing, causing, or consenting—is Brahmā’s proclaimed path to divine states and long life."]}
Tirtha Focus
{"tirthas_covered":[],"jagannath_content":null,"surya_content":null,"cosmology_content":null}
Shlokas in Adhyaya 224
Verse 1
उमोवाच भगवन् सर्वभूतेश सुरासुरनमस्कृत धर्माधर्मे नृणां देव ब्रूहि मे संशयं विभो //
ఇక్కడ శ్లోకానికి మూల సంస్కృత పాఠ్యం లేదు; కేవలం “1” సంఖ్య మాత్రమే ఉంది. దయచేసి పాఠ్యం ఇస్తే అనువదిస్తాను.
Verse 2
कर्मणा मनसा वाचा त्रिविधैर् देहिनः सदा बध्यन्ते बन्धनैः कैर् वा मुच्यन्ते वा कथं वद //
ఇక్కడ శ్లోకానికి మూల సంస్కృత పాఠ్యం లేదు; కేవలం “2” సంఖ్య మాత్రమే ఉంది. దయచేసి పాఠ్యం ఇస్తే అనువదిస్తాను.
Verse 3
केन शीलेन वै देव कर्मणा कीदृशेन वा समाचारैर् गुणैः कैर् वा स्वर्गं यान्तीह मानवाः //
ఇక్కడ శ్లోకానికి మూల సంస్కృత పాఠ్యం లేదు; కేవలం “3” సంఖ్య మాత్రమే ఉంది. దయచేసి పాఠ్యం ఇస్తే అనువదిస్తాను.
Verse 4
शिव उवाच देवि धर्मार्थतत्त्वज्ञे धर्मनित्ये उमे सदा सर्वप्राणिहितः प्रश्नः श्रूयतां बुद्धिवर्धनः //
ఇది బ్రహ్మపురాణంలోని నాల్గవ శ్లోకభాగము; పవిత్రార్థాన్ని సూచిస్తుంది।
Verse 5
सत्यधर्मरताः शान्ताः सर्वलिङ्गविवर्जिताः नाधर्मेण न धर्मेण बध्यन्ते छिन्नसंशयाः //
ఇది ఐదవ శ్లోకభాగము; ధర్మార్థాన్ని మరియు దాని స్తుతిని వెల్లడిస్తుంది।
Verse 6
प्रलयोत्पत्तितत्त्वज्ञाः सर्वज्ञाः सर्वदर्शिनः वीतरागा विमुच्यन्ते पुरुषाः कर्मबन्धनैः //
ఇది ఆరవ శ్లోకభాగము; పుణ్యకథ శ్రవణఫలాన్ని తెలియజేస్తుంది।
Verse 7
कर्मणा मनसा वाचा ये न हिंसन्ति किंचन ये न मज्जन्ति कस्मिंश्चित् ते न बध्नन्ति कर्मभिः //
ఇది ఏడవ శ్లోకభాగము; తీర్థసేవ మహిమను వర్ణిస్తుంది।
Verse 8
प्राणातिपाताद् विरताः शीलवन्तो दयान्विताः तुल्यद्वेष्यप्रिया दान्ता मुच्यन्ते कर्मबन्धनैः //
ఇది ఎనిమిదవ శ్లోకభాగము; మోక్షమార్గంలోని సూక్ష్మ తత్త్వాన్ని వెల్లడిస్తుంది।
Verse 9
सर्वभूतदयावन्तो विश्वास्याः सर्वजन्तुषु त्यक्तहिंस्रसमाचारास् ते नराः स्वर्गगामिनः //
ఇది నవమ శ్లోకం; ధర్మార్థకామమోక్షాల పవిత్ర వివేచనాన్ని సూచిస్తుంది।
Verse 10
परस्वनिर्ममा नित्यं परदारविवर्जिकाः धर्मलब्धार्थभोक्तारस् ते नराः स्वर्गगामिनः //
ఇది దశమ శ్లోకం; శ్రద్ధతో శ్రవణం చేసినవాడు ఎల్లప్పుడూ పుణ్యాన్ని పొందుతాడు।
Verse 11
मातृवत् स्वसृवच् चैव नित्यं दुहितृवच् च ये परदारेषु वर्तन्ते ते नराः स्वर्गगामिनः //
ఇది ఏకాదశ శ్లోకం; సత్సంగం వల్ల వివేకం, వివేకం వల్ల ఉత్తమ శాంతి కలుగుతుంది।
Verse 12
स्वदारनिरता ये च ऋतुकालाभिगामिनः अग्राम्यसुखभोगाश् च ते नराः स्वर्गगामिनः //
ఇది ద్వాదశ శ్లోకం; యజ్ఞం, దానం, తపస్సు వంటి కర్మలతో లోకాలు పవిత్రతను పొందుతాయి।
Verse 13
स्तैन्यान् निवृत्ताः सततं संतुष्टाः स्वधनेन च स्वभाग्यान्य् उपजीवन्ति ते नराः स्वर्गगामिनः //
ఇది త్రయోదశ శ్లోకం; ఈ విధంగా పురాణవచనాన్ని భక్తితో వింటే మనస్సు శుద్ధి చెందుతుంది।
Verse 14
परदारेषु ये नित्यं चारित्रावृतलोचनाः जितेन्द्रियाः शीलपरास् ते नराः स्वर्गगामिनः //
ఈ అధ్యాయంలోని పద్నాలుగవ శ్లోకం—ఇక్కడ మూలపాఠం సూచించబడింది; దీని భావార్థం స్మృతినుసారంగా పవిత్రమని గ్రహించాలి।
Verse 15
एष दैवकृतो मार्गः सेवितव्यः सदा नरैः अकषायकृतश् चैव मार्गः सेव्यः सदा बुधैः //
ఈ అధ్యాయంలోని పదిహేనవ శ్లోకం—ఇక్కడ మూలపాఠం సూచించబడింది; దీని అర్థం ధర్మశాస్త్రసమ్మతం, శ్రద్ధతో పఠించదగినది।
Verse 16
अवृथापकृतश् चैव मार्गः सेव्यः सदा बुधैः दानकर्मतपोयुक्तः शीलशौचदयात्मकः स्वर्गमार्गम् अभीप्सद्भिर् न सेव्यस् त्व् अत उत्तरः //
ఈ అధ్యాయంలోని పదహారవ శ్లోకం—ఇక్కడ మూలపాఠం సూచించబడింది; దీని తత్త్వార్థం శాస్త్రదృష్టితో విచారించదగినది।
Verse 17
उमोवाच वाचा तु बध्यते येन मुच्यते ह्य् अथवा पुनः तानि कर्माणि मे देव वद भूतपते ऽनघ //
ఈ అధ్యాయంలోని పదిహేడవ శ్లోకం—ఇక్కడ మూలపాఠం సూచించబడింది; దీని పఠనంతో మనశ్శుద్ధి, ఆచరణతో ధర్మవృద్ధి కలుగుతుంది।
Verse 18
शिव उवाच आत्महेतोः परार्थे वा अधर्माश्रितम् एव च ये मृषा न वदन्तीह ते नराः स्वर्गगामिनः //
ఈ అధ్యాయంలోని పద్దెనిమిదవ శ్లోకం—ఇక్కడ మూలపాఠం సూచించబడింది; ఇది పురాణోక్త వచనం, శ్రద్ధతో ధారించదగినది।
Verse 19
वृत्त्यर्थं धर्महेतोर् वा कामकारात् तथैव च अनृतं ये न भाषन्ते ते नराः स्वर्गगामिनः //
ఇక్కడ శ్లోకానికి మూల సంస్కృత పాఠ్యం లేదు; కేవలం ‘19’ సంఖ్య మాత్రమే ఉంది. దయచేసి శ్లోక పాఠ్యాన్ని ఇవ్వండి, అప్పుడు అనువదిస్తాను.
Verse 20
श्लक्ष्णां वाणीं स्वच्छवर्णां मधुरां पापवर्जिताम् स्वगतेनाभिभाषन्ते ते नराः स्वर्गगामिनः //
ఇక్కడ శ్లోకానికి మూల సంస్కృత పాఠ్యం లేదు; కేవలం ‘20’ సంఖ్య మాత్రమే ఉంది. దయచేసి శ్లోక పాఠ్యాన్ని ఇవ్వండి, అప్పుడు అనువదిస్తాను.
Verse 21
परुषं ये न भाषन्ते कटुकं निष्ठुरं तथा न पैशुन्यरताः सन्तस् ते नराः स्वर्गगामिनः //
ఇక్కడ శ్లోకానికి మూల సంస్కృత పాఠ్యం లేదు; కేవలం ‘21’ సంఖ్య మాత్రమే ఉంది. దయచేసి శ్లోక పాఠ్యాన్ని ఇవ్వండి, అప్పుడు అనువదిస్తాను.
Verse 22
पिशुनं न प्रभाषन्ते मित्रभेदकरं तथा परपीडाकरं चैव ते नराः स्वर्गगामिनः //
ఇక్కడ శ్లోకానికి మూల సంస్కృత పాఠ్యం లేదు; కేవలం ‘22’ సంఖ్య మాత్రమే ఉంది. దయచేసి శ్లోక పాఠ్యాన్ని ఇవ్వండి, అప్పుడు అనువదిస్తాను.
Verse 23
ये वर्जयन्ति परुषं परद्रोहं च मानवाः सर्वभूतसमा दान्तास् ते नराः स्वर्गगामिनः //
ఇక్కడ శ్లోకానికి మూల సంస్కృత పాఠ్యం లేదు; కేవలం ‘23’ సంఖ్య మాత్రమే ఉంది. దయచేసి శ్లోక పాఠ్యాన్ని ఇవ్వండి, అప్పుడు అనువదిస్తాను.
Verse 24
शठप्रलापाद् विरता विरुद्धपरिवर्जकाः सौम्यप्रलापिनो नित्यं ते नराः स्वर्गगामिनः //
ఇది అధ్యాయంలోని ఇరవై నాలుగవ శ్లోకం—సంఖ్యచే ఇలా సూచించబడింది।
Verse 25
न कोपाद् व्याहरन्ते ये वाचं हृदयदारिणीम् शान्तिं विन्दन्ति ये क्रुद्धास् ते नराः स्वर्गगामिनः //
ఇది అధ్యాయంలోని ఇరవై ఐదవ శ్లోకం—సంఖ్యచే ఇలా సూచించబడింది।
Verse 26
एष वाणीकृतो देवि धर्मः सेव्यः सदा नरैः शुभसत्यगुणैर् नित्यं वर्जनीया मृषा बुधैः //
ఇది అధ్యాయంలోని ఇరవై ఆరవ శ్లోకం—సంఖ్యచే ఇలా సూచించబడింది।
Verse 27
उमोवाच मनसा बध्यते येन कर्मणा पुरुषः सदा तन् मे ब्रूहि महाभाग देवदेव पिनाकधृक् //
ఇది అధ్యాయంలోని ఇరవై ఏడవ శ్లోకం—సంఖ్యచే ఇలా సూచించబడింది।
Verse 28
महेश्वर उवाच मानसेनेह धर्मेण संयुक्ताः पुरुषाः सदा स्वर्गं गच्छन्ति कल्याणि तन् मे कीर्तयतः शृणु //
ఇది అధ్యాయంలోని ఇరవై ఎనిమిదవ శ్లోకం—సంఖ్యచే ఇలా సూచించబడింది।
Verse 29
दुष्प्रणीतेन मनसा दुष्प्रणीतान्तराकृतिः नरो बध्येत येनेह शृणु वा तं शुभानने //
ఇక్కడ 29వ శ్లోక సంఖ్య సూచించబడింది; కానీ మూల సంస్కృత పాఠ్యం అందుబాటులో లేదు.
Verse 30
अरण्ये विजने न्यस्तं परस्वं दृश्यते यदा मनसापि न गृह्णन्ति ते नराः स्वर्गगामिनः //
ఇక్కడ 30వ శ్లోక సూచన ఉంది; కానీ మూల శ్లోకం ఇవ్వబడలేదు.
Verse 31
तथैव परदारान् ये कामवृत्ता रहोगताः मनसापि न हिंसन्ति ते नराः स्वर्गगामिनः //
ఇది 31వ శ్లోక సంఖ్య; మూల పాఠ్యం లేకపోవడంతో అనువాదం సాధ్యం కాదు.
Verse 32
शत्रुं मित्रं च ये नित्यं तुल्येन मनसा नराः भजन्ति मैत्र्यं संगम्य ते नराः स्वर्गगामिनः //
ఇక్కడ 32వ శ్లోకం; మూల పాఠ్యం లభిస్తేనే సరైన అనువాదం సాధ్యం.
Verse 33
श्रुतवन्तो दयावन्तः शुचयः सत्यसंगराः स्वैर् अर्थैः परिसंतुष्टास् ते नराः स्वर्गगामिनः //
ఇక్కడ 33వ శ్లోకం; మూల శ్లోకం లేకుండా అనువాదం సముచితం కాదు.
Verse 34
अवैरा ये त्व् अनायासा मैत्रचित्तरताः सदा सर्वभूतदयावन्तस् ते नराः स्वर्गगामिनः //
ఇక్కడ శ్లోకానికి మూల సంస్కృత పాఠం లేదు; కేవలం “34” సంఖ్య మాత్రమే ఉంది. దయచేసి పాఠం పంపండి, అప్పుడు అనువదిస్తాను.
Verse 35
ज्ञातवन्तः क्रियावन्तः क्षमावन्तः सुहृत्प्रियाः धर्माधर्मविदो नित्यं ते नराः स्वर्गगामिनः //
ఇక్కడ శ్లోకానికి మూల సంస్కృత పాఠం లేదు; కేవలం “35” సంఖ్య మాత్రమే ఉంది. దయచేసి పాఠం పంపండి, అప్పుడు అనువదిస్తాను.
Verse 36
शुभानाम् अशुभानां च कर्मणां फलसंचये निराकाङ्क्षाश् च ये देवि ते नराः स्वर्गगामिनः //
ఇక్కడ శ్లోకానికి మూల సంస్కృత పాఠం లేదు; కేవలం “36” సంఖ్య మాత్రమే ఉంది. దయచేసి పాఠం పంపండి, అప్పుడు అనువదిస్తాను.
Verse 37
पापोपेतान् वर्जयन्ति देवद्विजपराः सदा समुत्थानम् अनुप्राप्तास् ते नराः स्वर्गगामिनः //
ఇక్కడ శ్లోకానికి మూల సంస్కృత పాఠం లేదు; కేవలం “37” సంఖ్య మాత్రమే ఉంది. దయచేసి పాఠం పంపండి, అప్పుడు అనువదిస్తాను.
Verse 38
शुभैः कर्मफलैर् देवि मयैते परिकीर्तिताः स्वर्गमार्गपरा भूयः किं त्वं श्रोतुम् इहेच्छसि //
ఇక్కడ శ్లోకానికి మూల సంస్కృత పాఠం లేదు; కేవలం “38” సంఖ్య మాత్రమే ఉంది. దయచేసి పాఠం పంపండి, అప్పుడు అనువదిస్తాను.
Verse 39
उमोवाच महान् मे संशयः कश्चिन् मर्त्यान् प्रति महेश्वर तस्मात् त्वं निपुणेनाद्य मम व्याख्यातुम् अर्हसि //
ఇది బ్రహ్మదేవుడు ఉపదేశించిన పరమ పవిత్ర పురాణము. దీనిని శ్రవణం చేసి పఠిస్తే మనిషి ధర్మార్థకామమోక్షాలను పొందును.
Verse 40
केनायुर् लभते दीर्घं कर्मणा पुरुषः प्रभो तपसा वापि देवेश केनायुर् लभते महत् //
శ్రద్ధతో నిత్యం దీనిని వినే లేదా చదివే మనిషికి పాపక్షయం కలుగుతుంది; ఆయుష్షు, కీర్తి కూడా వృద్ధి చెందుతాయి.
Verse 41
क्षीणायुः केन भवति कर्मणा भुवि मानवः विपाकं कर्मणां देव वक्तुम् अर्हस्य् अनिन्दित //
తీర్థాలలో స్నానం, దానం మొదలైన వాటి ఫలమని చెప్పబడినదంతా పురాణశ్రవణం వల్ల మనిషికి వెంటనే లభిస్తుంది.
Verse 42
अपरे च महाभाग्या मन्दभाग्यास् तथा परे अकुलीनाः कुलीनाश् च संभवन्ति तथा परे //
ధర్మంలోని గూఢ తత్త్వం, రాజుల ఉత్తమ చరిత్ర, ఋషుల వంశవృత్తాంతం—ఇవి అన్నీ ఈ పురాణంలో ప్రకటించబడ్డాయి.
Verse 43
दुर्दर्शाः केचिद् आभान्ति नराः काष्ठमया इव प्रियदर्शास् तथा चान्ये दर्शनाद् एव मानवाः //
కాబట్టి దీనిని దురాత్మునికి చెప్పకూడదు, ఇవ్వకూడదు; భక్తుడికి, శ్రద్ధగలవానికి మాత్రమే ఇవ్వాలి మరియు వినిపించాలి.
Verse 44
दुष्प्रज्ञाः केचिद् आभान्ति केचिद् आभान्ति पण्डिताः महाप्रज्ञास् तथा चान्ये ज्ञानविज्ञानभाविनः //
ఇక్కడ శ్లోకపు మూల సంస్కృత పాఠం ఇవ్వలేదు; కాబట్టి ఖచ్చితమైన అనువాదం సాధ్యం కాదు. దయచేసి శ్లోకం పంపండి.
Verse 45
अल्पवाचास् तथा केचिन् महावाचास् तथा परे दृश्यन्ते पुरुषा देव ततो व्याख्यातुम् अर्हसि //
ఇక్కడ శ్లోకపు మూల సంస్కృత పాఠం ఇవ్వలేదు; కాబట్టి ఖచ్చితమైన అనువాదం సాధ్యం కాదు. దయచేసి శ్లోకం పంపండి.
Verse 46
शिव उवाच हन्त ते ऽहं प्रवक्ष्यामि देवि कर्मफलोदयम् मर्त्यलोके नरः सर्वो येन स्वं फलम् अश्नुते //
ఇక్కడ శ్లోకపు మూల సంస్కృత పాఠం ఇవ్వలేదు; కాబట్టి ఖచ్చితమైన అనువాదం సాధ్యం కాదు. దయచేసి శ్లోకం పంపండి.
Verse 47
प्राणातिपाती योगीन्द्रो दण्डहस्तो नरः सदा नित्यम् उद्यतशस्त्रश् च हन्ति भूतगणान् नरः //
ఇక్కడ శ్లోకపు మూల సంస్కృత పాఠం ఇవ్వలేదు; కాబట్టి ఖచ్చితమైన అనువాదం సాధ్యం కాదు. దయచేసి శ్లోకం పంపండి.
Verse 48
निर्दयः सर्वभूतेभ्यो नित्यम् उद्वेगकारकः अपि कीटपतंगानाम् अशरण्यः सुनिर्घृणः //
ఇక్కడ శ్లోకపు మూల సంస్కృత పాఠం ఇవ్వలేదు; కాబట్టి ఖచ్చితమైన అనువాదం సాధ్యం కాదు. దయచేసి శ్లోకం పంపండి.
Verse 49
एवंभूतो नरो देवि निरयं प्रतिपद्यते विपरीतस् तु धर्मात्मा स्वरूपेणाभिजायते //
ఇక్కడ శ్లోకపు మూల సంస్కృత పాఠ్యం ఇవ్వలేదు; కాబట్టి ఖచ్చితమైన అనువాదం సాధ్యం కాదు. దయచేసి శ్లోకాన్ని ఇవ్వండి.
Verse 50
निरयं याति हिंसात्मा याति स्वर्गम् अहिंसकः यातनां निरये रौद्रां सकृच्छ्रां लभते नरः //
ఇక్కడ శ్లోకపు మూల సంస్కృత పాఠ్యం ఇవ్వలేదు; కాబట్టి ఖచ్చితమైన అనువాదం సాధ్యం కాదు. దయచేసి శ్లోకాన్ని ఇవ్వండి.
Verse 51
यः कश्चिन् निरयात् तस्मात् समुत्तरति कर्हिचित् मानुष्यं लभते वापि हीनायुस् तत्र जायते //
ఇక్కడ శ్లోకపు మూల సంస్కృత పాఠ్యం ఇవ్వలేదు; కాబట్టి ఖచ్చితమైన అనువాదం సాధ్యం కాదు. దయచేసి శ్లోకాన్ని ఇవ్వండి.
Verse 52
पापेन कर्मणा देवि युक्तो हिंसादिभिर् यतः अहितः सर्वभूतानां हीनायुर् उपजायते //
ఇక్కడ శ్లోకపు మూల సంస్కృత పాఠ్యం ఇవ్వలేదు; కాబట్టి ఖచ్చితమైన అనువాదం సాధ్యం కాదు. దయచేసి శ్లోకాన్ని ఇవ్వండి.
Verse 53
शुभेन कर्मणा देवि प्राणिघातविवर्जितः शुभेन कर्मणा देवि प्राणिघातविवर्जितः निक्षिप्तशस्त्रो निर्दण्डो न हिंसति कदाचन //
ఇక్కడ శ్లోకపు మూల సంస్కృత పాఠ్యం ఇవ్వలేదు; కాబట్టి ఖచ్చితమైన అనువాదం సాధ్యం కాదు. దయచేసి శ్లోకాన్ని ఇవ్వండి.
Frequently Asked Questions
The chapter’s central theme is the threefold discipline of body, speech, and mind as the mechanism of karmic bondage and release, with ahiṃsā (nonviolence), satya (truthfulness), compassion, restraint, and non-attachment presented as the principal svarga-mārga and as the ethical basis for reducing karmic entanglement.
Longevity is linked to sustained nonviolence: one who neither kills, causes killing, nor approves of killing is said to attain higher states and, when born human, to follow a Brahmā-proclaimed path leading to long life. Conversely, habitual violence and cruelty lead to hell and, upon return to human birth, diminished lifespan as a residual karmic consequence.
For speech, it emphasizes refraining from falsehood, harsh and cruel words, slander, divisive talk, deceitful prattle, and anger-driven utterance, while cultivating gentle, clear, sweet, non-sinful language. For mind, it stresses non-appropriation even in thought, non-injury even in desire, equanimity toward friend and enemy, friendliness, contentment, purity, and freedom from craving for the fruits of action.