Shloka 20
Nara-Nārāyaṇa Ṛṣi and the Lord’s Unlimited Incarnations
देवासुरे युधि च दैत्यपतीन् सुरार्थे हत्वान्तरेषु भुवनान्यदधात् कलाभि: । भूत्वाथ वामन इमामहरद् बले: क्ष्मां याच्ञाच्छलेन समदाददिते: सुतेभ्य: ॥ २० ॥
devāsure yudhi ca daitya-patīn surārthe hatvāntareṣu bhuvanāny adadhāt kalābhiḥ bhūtvātha vāmana imām aharad baleḥ kṣmāṁ yācñā-cchalena samadād aditeḥ sutebhyaḥ
దేవాసుర యుద్ధాలలో భగవంతుడు దేవతల హితార్థం దైత్యాధిపతులను సంహరిస్తూ, ప్రతి మన్వంతరంలో తన వివిధ కళలతో అవతరించి లోకాలను పరిరక్షిస్తాడు. తరువాత వామనరూపంలో బలి మహారాజును మూడు అడుగుల భూమి దానం అడిగి, యాచన అనే మాయతో సమస్త భూమిని స్వాధీనం చేసుకొని, ఆపై ఆ సమస్త జగత్తును అదితి కుమారులకు తిరిగి సమర్పించాడు.
FAQs
This verse states that the Lord became Vāmana and, by the strategy of asking for charity, reclaimed the earth from Bali and returned it to Aditi’s sons, restoring the rightful order.
The verse highlights divine strategy: by a humble request, the Lord accomplished cosmic restoration while simultaneously revealing Bali’s virtue and the Lord’s supremacy without relying on brute force.
It teaches that dharma can be protected through wisdom and humility, and that apparent reversals in power can serve a higher purpose when aligned with the Divine will.