Shloka 11
Hari’s Special Mercy, Śiva’s Quick Boons, and the Deliverance from Vṛkāsura
अतो मां सुदुराराध्यं हित्वान्यान् भजते जन: । ततस्त आशुतोषेभ्यो लब्धराज्यश्रियोद्धता: । मत्ता: प्रमत्ता वरदान् विस्मयन्त्यवजानते ॥ ११ ॥
ato māṁ su-durārādhyaṁ hitvānyān bhajate janaḥ tatas ta āśu-toṣebhyo labdha-rājya-śriyoddhatāḥ mattāḥ pramattā vara-dān vismayanty avajānate
అందుకే నన్ను ఆరాధించడం కష్టం అని భావించి ప్రజలు నన్ను విడిచి త్వరగా తృప్తి చెందే ఇతర దేవతలను పూజిస్తారు. వారి నుండి రాజ్యసంపదలు పొందిన తరువాత వారు గర్వమత్తులై, ప్రమత్తులై, వరాలు ఇచ్చిన దేవతలనుకూడా అవమానిస్తారు।
FAQs
This verse explains that people often turn to easily-pleased deities for quick material results, but the resulting opulence can make them proud and spiritually careless.
Krishna indicates that pure devotion requires sincerity and inner transformation, not merely ritual or the desire for quick rewards—so many abandon that path for easier, boon-oriented worship.
When success comes, practice gratitude and humility—remember those who helped you and stay steady in spiritual priorities rather than becoming arrogant or forgetful.