Shloka 2
Uddhava Meets the Gopīs: Bhramara-gītā and Kṛṣṇa’s Message of Separation
श्रीशुक उवाच तं वीक्ष्य कृष्णानुचरं व्रजस्त्रिय: प्रलम्बबाहुं नवकञ्जलोचनम् । पीताम्बरं पुष्करमालिनं लस- न्मुखारविन्दं परिमृष्टकुण्डलम् ॥ १ ॥ सुविस्मिता: कोऽयमपीव्यदर्शन: कुतश्च कस्याच्युतवेषभूषण: । इति स्म सर्वा: परिवव्रुरुत्सुका- स्तमुत्तम:श्लोकपदाम्बुजाश्रयम् ॥ २ ॥
śrī-śuka uvāca taṁ vīkṣya kṛṣānucaraṁ vraja-striyaḥ pralamba-bāhuṁ nava-kañja-locanam pītāmbaraṁ puṣkara-mālinaṁ lasan- mukhāravindaṁ parimṛṣṭa-kuṇḍalam
శ్రీశుకుడు పలికెను—కృష్ణుని అనుచరుణ్ని చూసి వ్రజ యువతులు ఆశ్చర్యపోయారు. అతనికి దీర్ఘబాహువులు, కొత్తగా వికసించిన కమలంలాంటి నేత్రాలు; పీతాంబరం ధరించి, కమలమాల వేసుకొని, మెరుస్తున్న కుండలాలతో అతని ముఖకమలం ప్రకాశించింది. వారు అన్నారు—“ఈ అందగాడు ఎవరు? ఎక్కడి నుంచి వచ్చాడు, ఎవరి సేవకుడు? అచ్యుతుని వస్త్రాభరణాలే ధరించాడు!” అని చెప్పి, ఉత్తమశ్లోక శ్రీకృష్ణుని పాదకమలాశ్రయుడైన ఉద్ధవుని చుట్టూ ఉత్సుకతతో గుమికూడారు।
FAQs
It refers to Uddhava, Kṛṣṇa’s close associate, who comes to Vraja as Kṛṣṇa’s messenger.
Because Uddhava resembled Kṛṣṇa’s own style—yellow garments and ornaments—stirring their intense remembrance and longing for Kṛṣṇa in separation.
Honoring and eagerly hearing from a sincere devotee—one sheltered at the Lord’s lotus feet—nourishes remembrance of God and deepens bhakti in daily life.