Adhyaya 314

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे त्वरिताज्ञानं नाम त्रयोदशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ चतुर्दशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः स्तम्भनादिमन्त्राः अग्निर् उवाच स्तम्भनं मोहनं वश्यं विद्वेषोच्चाटनं वदे विषव्याधिमरोगञ्च मारणं शमनं पुनः

ఇట్లు ఆగ్నేయ మహాపురాణంలో ‘త్వరితాజ్ఞానం’ అనే మూడు వందల పద్నాల్గవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది. ఇక మూడు వందల పదిహేనవ అధ్యాయం ‘స్తంభనాది మంత్రాలు’ ప్రారంభమగును. అగ్ని పలికెను—స్తంభనం, మోహనం, వశ్యం, విద్వేషం మరియు ఉచ్చాటనం, విషనివారణం, వ్యాధి-రోగహరణం, అలాగే మారణం మరియు శమనం—ఇవన్నీ క్రమంగా నేను వివరిస్తాను.

Verse 2

भूर्जे कूर्मं समालिख्य ताडनेन षड्ङ्गुलम् मुखपादचतुर्ष्केषु ततो मन्त्रं न्यसेद्द्विजः

భూర్జపత్రంపై కూర్మచిత్రాన్ని గీసి, తాడనముచే ఆరు అంగుళాల ప్రమాణంగా నిర్ణయించాలి. తరువాత ద్విజుడు దాని ముఖం మరియు నాలుగు పాదాల చతుష్టయంపై మంత్రన్యాసం చేయాలి.

Verse 3

चतुष्पादेषु क्रीं कारं ह्रीं कारं मुखमध्यतः गर्भे विद्यां ततो लिख्य साधकं पृष्ठतो लिखेत्

ఆ నాలుగు పాదాలపై ‘క్రీం’కారాన్ని వ్రాయాలి; ముఖమధ్యంలో ‘హ్రీం’కారాన్ని వ్రాయాలి. తరువాత గర్భంలో (మధ్యకేంద్రంలో) విద్యామంత్రాన్ని లిఖించి, వెనుకభాగంలో ‘సాధక’ అనే పదాన్ని వ్రాయాలి.

Verse 4

मालामन्त्रैस्तु संवेष्ट्य इष्टकोपरि सन्न्यमेत् विधाय कूर्मपृष्ठेन करालेनाभिसम्पठेनत्

మాలామంత్రాలతో దానిని చుట్టి, ఇష్టక (అభిమంత్రిత ఇటుక) పై స్థాపించాలి. తరువాత కూర్మపృష్ట విన్యాసం చేసి, ‘కరాల’ మంత్రరూపంతో విధివిధానంగా అభిసంపాఠం చేయాలి.

Verse 5

महाकूर्मं पूजयित्वा पादप्रोक्षन्तु निक्षिपेत् ताडयेद्वामपादेन स्मृत्वा शत्रुञ्च सप्तधा

మహాకూర్ముని విధిగా పూజించి, పాదోదకంతో ప్రోక్షించి ఆ వస్తువును స్థాపించాలి. అనంతరం శత్రువును స్మరించి ఎడమ పాదంతో ఏడు సార్లు తాకాలి/ప్రహరించాలి.

Verse 6

ततः सञ्जायते शत्रोस्तम्भनं मुखरागतः कृत्वा तु भैरवं रूपं मालामन्त्रं समालिखेत्

ఆపై నోటితో ఉచ్చరించిన కర్మవల్ల శత్రువు స్థంభనం కలుగుతుంది. భైరవరూపాన్ని నిర్మించి, తరువాత మాలామంత్రాన్ని లిఖించాలి.

Verse 7

ॐ शत्रुसुखस्तम्भनी कामरूपा आलीढकरी ह्रीं फें फेत्कारिणी मम शत्रूणां देवदत्तानां मुखं स्तम्भय मम सर्वविद्वेषिणां मुखस्तम्भनं कुरु ॐ हूं फें फेत्कारिणि स्वाहा फट् हेतुञ्च समालिख्य तज्जपान्तं महाबलं वामेनैव नगं शूलं संलिखेद्दक्षिणे करे

“ఓం. శత్రుసుఖాన్ని స్థంభింపజేసే దేవీ, ఇష్టరూపధారిణీ, ఆలీఢ స్థితిలో ఉన్నది, హ్రీం, ఫేం—హే ఫేత్కారిణీ! నా శత్రువుల, దేవదత్తుల ముఖాన్ని (వాక్కును) స్థంభింపజేయి; నన్ను ద్వేషించే వారందరి ముఖస్తంభనాన్ని చేయి. ఓం హూం ఫేం, హే ఫేత్కారిణీ—స్వాహా; ఫట్।” ‘హేతు’ బీజ/చిహ్నాన్ని కూడా లిఖించి, ఆ మంత్రజపాన్ని పూర్తిచేయాలి—అది మహాబలవంతం. ఎడమవైపు పర్వతం మరియు త్రిశూలాన్ని గీయాలి; కుడిచేతిపై కూడా లిఖించాలి.

Verse 8

लिखेन्मन्त्रमघोरस्य संग्रामे स्तम्भयेदरीन् ॐ नमो भगवत्यै भगमालिनि विस्फुर स्पन्द नित्यक्लिन्ने द्रव हूं सः क्रीं काराक्षरे स्वाहा एतेन रोचनाद्यैस्तु तिलकाम्मोहयेज्जगत्

అఘోర మంత్రాన్ని లిఖించాలి; యుద్ధంలో దీనివల్ల శత్రువులు స్థంభింపబడతారని చెప్పబడింది—“ఓం నమో భగవత్యై భగమాలిని, విస్ఫుర, స్పంద; నిత్యక్లిన్నే, ద్రవ; హూం సః క్రీం, కారాక్షరే, స్వాహా।” ఈ మంత్రంతో రోచనా మొదలైన వర్ణద్రవ్యాలతో తిలకం చేసి జగత్తును మోహింపజేయాలి.

Verse 9

ॐ फें हूं फट् फेत्कारिणि ह्रीं ज्वल त्रैलोक्यं मोहय गुह्यकालिके स्वाहा अनेन तिलकं कृत्वा राजादीनां वशीकरं गर्धभस्य रजो गृह्य कुसुमं सूतकस्य च

“ఓం ఫేం హూం ఫట్—హే ఫేత్కారిణీ! హ్రీం! జ్వల; త్రైలోక్యాన్ని మోహింపజేయి; హే గుహ్యకాలికే—స్వాహా।” ఈ మంత్రంతో తిలకం చేసి రాజులు మొదలైనవారిని వశపరచవచ్చు. (ఈ కర్మకు) గాడిద ధూళి మరియు సూతక మొక్క పువ్వును తీసుకోవాలి.

Verse 10

नारीरजः क्षिपेद्रात्रौ शय्यादौ द्वेषकृद्भवेत् गोखुरञ्च तथा शृङ्गमश्वस्य च खुरं तथा

రాత్రి శయ్యాదులపై స్త్రీ రజస్సు (మాసిక రక్తం) పడితే అది అపవిత్రమై విరక్తి/ద్వేషాన్ని కలిగించేదిగా చెప్పబడుతుంది. దానిని తొలగించుటకు గోఖురం, శృంగం మరియు అశ్వఖురంతో గీకి శుద్ధి చేయాలి.

Verse 11

शिरः सर्पस्य संक्षिप्तं हृहेषूच्चाटनं भवेत् करवीरशिफा पीता ससिद्धार्था च मरणे

సర్పశిరస్సును బిగించి/కట్టివేస్తే గృహాలలో ఉచ్చాటన (తొలగింపు/బహిష్కరణ) ఫలితం కలుగుతుందని చెప్పబడింది. పసుపు కరవీర కుళాయి మరియు సిద్ధార్థం (తెల్ల ఆవాలు) మారణ (ఘాతక) కర్మకు విధించబడ్డాయి.

Verse 12

व्यालछुच्छुन्दरीरक्तं करवीरं तदर्थकृत् सरटं षट्पदञ्चापि तथा कर्कटवृश्चिकम्

అదే ప్రయోజనానికి (ప్రతికారంగా) చుచ్చుందరీ (మూషిక) రక్తం, కరవీరము, సరట (పాకే కీటకం), షట్పదం (తేనెటీగ) మరియు కర్కటము, వృశ్చికము సంబంధిత ద్రవ్యాలను వినియోగించాలి.

Verse 13

चूर्णीकृत्य क्षिपेत्तैले तदभ्यङ्गश् च कुष्ठकृत् ॐ नवरहाय सर्वशत्रून् मम साधय मारय ॐ सों मं वुं चुं ॐ शं वां कें ॐ स्वहा अनेनार्कशतैर् अर्च्य श्मशाने तु निधापयेत्

దానిని పొడిచేసి నూనెలో కలపాలి; ఆ నూనెతో అభ్యంగం చేయడం వల్ల కుష్ఠం కలుగుతుందని చెప్పబడింది. (మంత్రం:) “ఓం నవరహాయ సర్వశత్రూన్ మమ సాధయ మారయ। ఓం సోం మం వుం చుం; ఓం శం వాం కేం; ఓం స్వాహా।” ఈ మంత్రంతో శతార్కార్చన చేసి, తరువాత శ్మశానంలో నిధానము చేయాలి.

Verse 14

भूर्जे वा प्रतिमायां वा मारणाय रिपोर्ग्रहाः ॐ कुञ्जरी ब्रह्माणी ॐ मञ्जरी माहेश्वरी ॐ वेताली कौमारी ॐ काली वैष्णवी ॐ अघोरा वाराहि ॐ वेताली इन्त्राणी उर्वशी ॐ जयानी यक्षिणी नवमातरो हे मम शत्रुं गृह्णत भूर्जे नाम रिपोर्लिख्य श्मशाने पूजिते म्रियेत्

శత్రువు మరణార్థం భూర్జపత్రంపై గాని ప్రతిమపై గాని ఈ గ్రహశక్తులను నియోగించాలి—“ఓం కుఞ్జరీ బ్రహ్మాణీ, ఓం మంజరీ మాహేశ్వరీ, ఓం వేతాళీ కౌమారీ, ఓం కాళీ వైష్ణవీ, ఓం అఘోరా వారాహీ, ఓం వేతాళీ ఇంద్రాణీ, ఓం ఉర్వశీ, ఓం జయానీ యక్షిణీ. ఓ నవమాతృకలారా, నా శత్రువును గ్రహించండి।” భూర్జపత్రంపై శత్రుని పేరు వ్రాసి శ్మశానంలో పూజిస్తే అతడు మరణిస్తాడని చెప్పబడింది.