Adhyaya 173

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे सर्वपापप्रायश्चित्ते पापनाशनस्तोत्रं नाम द्विसप्तत्यधिकशततमो ऽध्यायः अथ त्रिसप्तत्यधिकशततमो ऽध्यायः प्रायश्चित्तं अग्निर् उवाच प्रायश्चित्तं ब्रह्णोक्तं वक्ष्ये पापोपशान्तिदं स्यात् प्राणवियोगफलो व्यापारो हननं स्मृतं

ఇట్లు అగ్ని మహాపురాణంలో సర్వపాపప్రాయశ్చిత్త ప్రकरणంలోని ‘పాపనాశన స్తోత్రం’ అనే నూట డెబ్బై రెండవ అధ్యాయం ముగిసింది. ఇప్పుడు ప్రాయశ్చిత్త విషయమైన నూట డెబ్బై మూడవ అధ్యాయం ప్రారంభమవుతుంది. అగ్ని పలికెను—బ్రహ్మ చెప్పిన, పాపశాంతిని కలిగించే ప్రాయశ్చిత్తాన్ని నేను వివరిస్తాను. ప్రాణవియోగం (మరణం) ఫలంగా కలిగే క్రియను ‘హననం’ (వధ) అని స్మృతులు పేర్కొంటాయి.

Verse 2

रागाद् द्वेषात् प्रमादाच्च स्वतः परत एव वा ब्राह्मणं घातयेद्यस्तु स भवेद्ब्रह्मघातकः

రాగం, ద్వేషం లేదా ప్రమాదం వల్ల—తానే గానీ ఇతరుని ద్వారా గానీ—బ్రాహ్మణుని వధింపజేసినవాడు బ్రహ్మఘాతకుడవుతాడు.

Verse 3

बहूनामेककार्याणां सर्वेषां शस्त्रधारिणां यद्येको घातकस्तत्र सर्वे ते घातकाः स्मृताः

అనేక మంది ఆయుధధారులు ఒకే సంయుక్త కార్యంలో నిమగ్నులై ఉండగా, వారిలో ఒకడే అక్కడ ఘాతకుడైతే, అందరూ ఘాతకులుగా స్మృతించబడతారు.

Verse 4

आक्रोशितस्ताडितो वा धनैव्वा परिपीडितः ततः कर्माणीति ख , ग , घ , छ च यमुद्दिश्य त्यजेत् प्राणांस्तमाहुर्ब्रह्मघातकं

ఎవరైనా దూషణ, దాడి లేదా ధనబలపు అణచివేత వల్ల—పూర్వోక్త కర్మలను కారణంగా చేసుకొని—తన ప్రాణాలను విడిచితే, ఆ మరణానికి కారణమైన వానిని బ్రహ్మఘాతకుడని ప్రకటిస్తారు.

Verse 5

औषधाद्युपकारे तु न पापं स्यात् कृते मृते पुत्रं शिष्यन्तथा भार्यां शासते न मृते ह्य् अघं

ఔషధం మొదలైన ఉపకారార్థంగా చేసిన కార్యంలో, దాని వల్ల మరణం జరిగినా పాపం ఉండదు. అలాగే కుమారుడు, శిష్యుడు, భార్యను శాసించుచూ అనుకోకుండా మరణం సంభవించినా దోషం కాదు.

Verse 6

देशं कालञ्च यः शक्तिं पापञ्चावेक्ष्य यत्नतः प्रायश्चित्तं प्रकल्प्यं स्याद्यत्र चोक्ता ब निष्कृतिः

దేశం, కాలం, తన సామర్థ్యం మరియు పాప స్వరూపాన్ని జాగ్రత్తగా పరిశీలించి యత్నపూర్వకంగా ప్రాయశ్చిత్తాన్ని నిర్ణయించాలి; శాస్త్రంలో ఎక్కడ ఏ నిష్కృతి చెప్పబడిందో అదే తగిన విమోచనముగా ఆచరించాలి।

Verse 7

गवार्थे ब्राह्मणार्थे वा सद्यः प्राणान् परित्यजेत् प्रास्येदात्मानमग्नौ वा मुच्यते ब्रह्महत्यया

గోవు హితార్థం గానీ, బ్రాహ్మణ హితార్థం గానీ తక్షణమే ప్రాణత్యాగం చేయాలి; లేదా అగ్నిలో తనను తాను విసర్జించాలి—అటువంటి ఆత్మత్యాగంతో బ్రహ్మహత్యా పాపం నుండి విముక్తి కలుగుతుంది।

Verse 8

शिरःकपाली ध्वजवान् भैक्षाशी कर्म वेदयन् ब्रह्महा द्वादशाब्दानि मितभुक् शुद्धिमाप्नुयात्

బ్రహ్మహంతకుడు కపాలాన్ని (ఖపాలచిహ్నం) ధరించి, ధ్వజం మోసి, భిక్షతో జీవించి, తన కర్మను బహిరంగంగా ప్రకటిస్తూ, పన్నెండు సంవత్సరాలు మితాహారిగా ఉండితే శుద్ధిని పొందుతాడు।

Verse 9

षड्भिर्वर्षैः शुद्धचारी ब्रह्महा पूयते नरः विहितं यदकामा मां कामात्तु द्विगुणं स्मृतं

శుద్ధాచారాన్ని పాటించే బ్రహ్మహంతకుడు ఆరు సంవత్సరాల్లో శుద్ధి పొందుతాడు. నిష్కామంగా చేసినది విధిగా చెప్పబడింది; కానీ కామంతో చేసినదానికి ప్రాయశ్చిత్తం రెండింతలు అని స్మృతి చెబుతుంది।

Verse 10

प्रायश्चित्तं प्रवृत्तस्य बधे स्यात्तु त्रिवार्षिकं ब्रह्मघ्नि क्षत्रे द्विगुणं विट्च्छूद्रे द्विगुणं त्रिधा

హత్య చేయుటకు ప్రవృత్తుడైనవానికి ప్రాయశ్చిత్తం మూడు సంవత్సరాల వ్రతంగా విధించబడింది. బ్రాహ్మణవధంలో అది రెండింతలు; క్షత్రియవధంలో కూడా రెండింతలు; వైశ్య మరియు శూద్ర వధాలలో అది రెండింతలుగా త్రిధా—అంటే చెప్పిన క్రమానుసారం గుణింపబడినదిగా పేర్కొనబడింది।

Verse 11

अन्यत्र विप्रे सकलं पादोनं क्षत्रिये मतं वैश्ये ऽर्धपादं क्षत्रे स्याद्वृद्धस्त्रीबालरोगिषु

ఇతర సందర్భాలలో బ్రాహ్మణునికి ప్రాయశ్చిత్త/దండం పూర్తి ప్రమాణమే విధించబడుతుంది; క్షత్రియునికి అది ఒక పాదం (చతుర్థాంశం) తక్కువ, వైశ్యునికి సగం; శూద్రునికి మరియు వృద్ధులు, స్త్రీలు, పిల్లలు, రోగుల విషయంలో తగిన విధంగా మరింత సడలింపుగా చేయాలి।

Verse 12

तुरीयो ब्रह्महत्यायाः क्षत्रियस्य बधे स्मृतं वैश्ये ऽष्टमांशो वृत्तस्थे शूद्रे ज्ञेयस्तु षोडशः

క్షత్రియుని వధకు బ్రహ్మహత్యా పాపంలో నాల్గవ భాగం అని స్మృతి చెబుతుంది; వైశ్యుని వధకు ఎనిమిదవ భాగం; తన యథోచిత వృత్తిలో ఉన్న శూద్రుని వధకు పదహారవ భాగం అని గ్రహించాలి।

Verse 13

अप्रदुष्टां स्त्रियं हत्वा शूद्रहत्याव्रतं चरेत् पञ्चगव्यं पिवेद्गोघ्नो मासमासीत संयतः

నిర్దోషమైన (అప్రదుష్ట) స్త్రీని హతమార్చినవాడు శూద్రహత్యకు విధించిన వ్రతాన్ని ఆచరించాలి. గోహంతుడు పంచగవ్యాన్ని సేవించి, నియమంతో, ఒక నెల ప్రాయశ్చిత్తంలో ఉండాలి।

Verse 14

गोष्ठे शयो गो ऽनुगामी गोप्रदानेन शुद्ध्यति कृच्छ्रञ्चैवातिकृच्छ्रं वा पादह्रासो नृपादिषु

గోశాలలో నిద్రించే వాడు లేదా గోవును అనుసరించి/అనధికారంగా దాని వద్దకు వెళ్లే వాడు గోదానం ద్వారా శుద్ధి పొందుతాడు. కానీ రాజు మొదలైనవారికి సంబంధించిన విషయాలలో కృచ్ఛ్రం లేదా అతికృచ్ఛ్రం ప్రాయశ్చిత్తం, అదనంగా పదహ్రాసం (స్థానం/గౌరవ హాని) కూడా ఉంటుంది।

Verse 15

अतिवृद्धामतिकृशामतिबालाञ्च रोगिणीं न संस्कृतिरिति छ बधे ऽस्य तु इति छ हत्वा पूर्वविधानेन चरेदर्धव्रतं द्विजः

అత్యంత వృద్ధుడు, అత్యంత క్షీణుడు, అతి చిన్నవాడు లేదా రోగి—ఇవారికి పూర్తి సంస్కారక్రియ లేదని చెప్పబడింది; అయితే ఒక ద్విజుడు అలాంటి వ్యక్తిని హతమార్చితే, పూర్వవిధానం ప్రకారం ప్రాయశ్చిత్తంగా అర్ధవ్రతాన్ని ఆచరించాలి।

Verse 16

ब्राह्मणान् भोजयेच्छक्त्या दद्याद्धेमतिलदिकं मुष्टिचपेटकीलेन तथा शृङ्गादिमोटने

యథాశక్తి బ్రాహ్మణులకు భోజనం పెట్టాలి; ముష్టి, చెంపదెబ్బ, మేక/గుచ్చు (కీల్) దెబ్బల వల్ల కలిగిన గాయాలకు, అలాగే కొమ్ములు మొదలైనవి విరిగిన దోషానికి ప్రాయశ్చిత్తంగా బంగారం, నువ్వులు మొదలైనవి దానం చేయాలి।

Verse 17

लगुडादिप्रहारेण गोबधं तत्र निर्दिशेत् दमेन दामने चैव शकटादौ च योजने

అక్కడ లగుడు మొదలైన వాటితో కొట్టడం ‘గోబధ’ సమానంగా నిర్ణయించాలి; అలాగే ‘దమ’ అనే దండంలో, పశువును కట్టడంలో, మరియు బండి మొదలైన వాటికి జూచడంలో కూడా ఇదే నియమం వర్తిస్తుంది।

Verse 18

स्तम्भशृङ्खलपाशैर् वा मृते पादोनमाचरेत् काष्ठे शान्तपनं कुर्यात् प्राजापत्यन्तु लोष्ठके

స్తంభం, శృంఖల లేదా పాశం వల్ల (ప్రాణి) మరణిస్తే ప్రాయశ్చిత్తాన్ని పావు భాగం తగ్గించి ఆచరించాలి. కట్టె వల్ల అయితే శాంతపన వ్రతం; లోష్ట/ఇటుక ముక్క వల్ల అయితే ప్రాజాపత్య వ్రతం చేయాలి।

Verse 19

तप्तकृच्छ्रन्तु पाषाणे शस्त्रे चाप्यतिकृच्छ्रकं मार्जारगोधानकुलमण्डूकश्वपतत्रिणः

పిల్లి, గోదా (ఇగువానా), నకులం (మంగూస్), మండూకం (కప్ప), శ్వాన్ (కుక్క), పతత్రి (పక్షి)—ఇవన్నీ చంపినప్పుడు, రాయి వల్ల అయితే తప్తకృచ్ఛ్ర ప్రాయశ్చిత్తం; ఆయుధం వల్ల అయితే అతికృచ్ఛ్ర ప్రాయశ్చిత్తం చేయాలి।

Verse 20

हत्वा त्र्यहं पिवेत् क्षीरं कृच्छ्रं चान्द्रायणं चरेत् व्रतं रहस्ये रहसि प्रकाशे ऽपि प्रकाशकं

హత్య చేసినవాడు మూడు రోజులు పాలు త్రాగాలి; మరియు కృచ్ఛ్రం, చాంద్రాయణం అనే వ్రతాలను ఆచరించాలి—ఇది రహస్య దోషాలను రహస్యంగా, బహిరంగ దోషాలను బహిరంగంగానే శుద్ధి చేసే ప్రాయశ్చిత్త వ్రతం।

Verse 21

प्राणायामशतं कार्यं सर्वपापापनुत्तये पानकं द्राक्षमधुकं खार्जरन्तालमैक्षवं

సర్వపాపనివృత్తికై శత ప్రాణాయామాలు చేయవలెను. అనంతరం ద్రాక్ష, మధూక, ఖర్జూర, తాళఫలం మరియు ఈక్షురసంతో చేసిన మధుర పానకం సేవించవలెను.

Verse 22

मध्वीकं टङ्कमाध्वीकं मैरेयं नारिकेलजं न मद्यान्यपि मद्यानि पैष्टी मुख्या सुरा स्मृता

మధ్వీక, టఙ్క-మాధ్వీక, మైరేయ, నారికేళజం—ఇవి మరియు ఇతర మత్తుపానీయాలు నిజంగా మద్యాలే; అయితే ప్రధాన ‘సురా’ ధాన్యంతో చేసిన పైష్టీ మద్యం అని స్మృతిలో చెప్పబడింది.

Verse 23

त्रैवर्णस्य निषिद्धानि पीत्वा तप्त्वाप्यपः शुचिः कणान् वा भक्षयेदब्दं पिण्याकं वा सकृन्निशि

త్రైవర్ణ్యుడు (ద్విజుడు) నిషిద్ధమైనదాన్ని త్రాగితే, వేడి చేసిన నీటిని త్రాగి శుద్ధి పొందును; లేదా ఒక సంవత్సరం కేవలం ధాన్యకణాలు మాత్రమే భక్షించాలి, లేక రాత్రి ఒక్కసారి పిణ్యాకం (నూనెఖలి) తీసుకోవాలి.

Verse 24

सुरापाणापनुत्यर्थं बालवामा जटी ध्वजी अज्ञानात् प्राश्य विण्मूत्रं सुरासंस्पृष्टमेव च

సురాపాన పాపనివృత్తి కోసం బాలవ్రతిగా (బాలుడివలె) ఉండి, వామనియమాన్ని అనుసరించి, జటలు ధరించి ధ్వజాన్ని మోసి ప్రాయశ్చిత్తం చేయవలెను; అజ్ఞానవశాత్తు సురాసంస్పృష్టమైన విణ్మూత్రాన్ని సేవించినా ఇదే విధి వర్తిస్తుంది.

Verse 25

पुनः संस्कारमर्हन्ति त्रयो वर्णा द्विजातयः मद्यमाण्डस्थिता आपः पीत्वा सप्तदिनं व्रती

మూడు ద్విజవర్ణాలు పునః సంస్కారానికి అర్హులు. మద్యమాండం (తలచట/కిణ్వం) ఉన్న నీటిని త్రాగి, ఆ వ్యక్తి ఏడు రోజులు వ్రతం ఆచరించవలెను.

Verse 26

चाण्डालस्य तु पानीयं पीत्वा स्यात् षड्दिनं व्रती चण्डालकूपभाण्डेषु पीत्वा शान्तपनं चरेत्

చాండాలుని త్రాగునీరు తాగితే ఆరు రోజుల వ్రతం ఆచరించాలి. చాండాలుని బావి నీరు లేదా అతని పాత్రల నీరు తాగితే శాంతపన ప్రాయశ్చిత్తం చేయాలి.

Verse 27

पञ्चगव्यं त्रिरान्ते पीत्वा चान्त्यजलं द्विजः मत्स्यकण्टकशम्बूकशङ्खशुक्तिकपर्दकान्

ద్విజుడు నియతకాలాంతంలో మూడు సార్లు పంచగవ్యము త్రాగి, అంత్యజసంబంధ జలమును కూడా స్వీకరించి, చేప ఎముకలు/ముళ్లు, నత్తలు, శంఖం, ఒయిస్టర్‌ షెల్లు, కౌరీలు (సేవన/స్పర్శ) దోషానికి ప్రాయశ్చిత్తం పొందుతాడు.

Verse 28

पीत्वा नवोदकं चैव पञ्चगव्येन शुद्ध्यति शवकूपोदकं पीत्वा त्रिरात्रेण विशुद्ध्यति

నవోదకం (తాజా నీరు) త్రాగిన తరువాత పంచగవ్య సేవనంతో శుద్ధి కలుగుతుంది. శవకూప జలాన్ని త్రాగితే మూడు రాత్రుల్లో సంపూర్ణ శుద్ధి కలుగుతుంది.

Verse 29

अन्त्यावसायिनामन्नं भुक्त्वा चान्द्रायणं चरेत् आपत्काले शूद्रगृहे मनस्तापेन शुद्ध्यति

అంత్యావసాయుల అన్నం భుజించినవాడు చాంద్రాయణ ప్రాయశ్చిత్తం ఆచరించాలి. అయితే ఆపద్కాలంలో శూద్రుని ఇంట (భోజనం చేస్తే) మనస్తాపం మాత్రమేగానీ శుద్ధి కలుగుతుంది.

Verse 30

शूद्रभाजनभुक् विप्रः पञ्चगव्यादुपोषितः कन्दुपक्वं स्नेहपक्वं स्नेहं च दधिशक्तवः

శూద్రుని పాత్రలో భోజనం చేసిన విప్రుడు పంచగవ్యాధారంగా ఉపవాసం చేయాలి. (అనుమత ఆహారం) నీటిలో ఉడికించిన కందమూలాలు, నెయ్యితో వండిన ఆహారం, నెయ్యి, మరియు పెరుగుతో కలిపిన సత్తు/యవాగూ తీసుకోవచ్చు.

Verse 31

शूद्रादनिन्द्यान्येतानि गुडक्षीररसादिकं अस्नातभुक् चोपवासी दिनान्ते तु जपाच्छुचिः

శూద్రుని నుండి బెల్లం, పాలు, ఫలరసం మొదలైనవి స్వీకరించడం నిందనీయం కాదు. స్నానం చేయకుండానే భోజనం చేసినవాడు ఉపవాసం చేసి, దినాంతంలో జపంతో శుద్ధి పొందాలి.

Verse 32

मूत्रोच्चार्यशुचिर्भुक्त्वा त्रिरात्रेण विशुद्ध्यति केशकीटावपन्नं च पादस्पृष्टञ्च कामतः

మూత్రవిసర్జన చేసిన తరువాత శుద్ధి చేసుకోకుండా భోజనం చేస్తే, మూడు రాత్రుల్లో శుద్ధి కలుగుతుంది. అలాగే జుట్టు లేదా పురుగులతో కలుషితమైనది, కావాలనే పాదంతో తాకిన ఆహారమూ దోషకరం.

Verse 33

भ्रूणघ्नावेक्षित्तं चैव सस्पृष्टं वाप्युदक्यया काकाद्यैर् अवलीढं च शुनासंस्पृष्टमेव च

భ్రూణహంతకుడు చూసినది, రజస్వల స్త్రీ తాకినది, కాకులు మొదలైనవి నాకినది, లేదా కుక్క తాకిన ఆహారం/నైవేద్యం—ఇవన్నీ అపవిత్రమని భావించాలి.

Verse 34

गवाद्यैर् अन्नमाघ्रातं भुक्त्वा त्र्यहमुपावसेत् रेतोविण्मूत्रभक्षी तु प्राजापत्यं समाचरेत्

ఆవు మొదలైనవి వాసన చూసిన అన్నం తిన్నట్లయితే మూడు రోజులు ఉపవాసం చేయాలి. కానీ వీర్యం, మలం లేదా మూత్రం సేవించినవాడు ప్రాజాపత్య ప్రాయశ్చిత్తం ఆచరించాలి.

Verse 35

चान्द्रायण नवश्राद्धे पराको मासिके मतः पक्षत्रये ऽतिकृच्छ्रं स्यात् षण्मासे कृच्छ्रमेव च

నవశ్రాద్ధ సంబంధ దోషానికి చాంద్రాయణ వ్రతమే ప్రాయశ్చిత్తమని చెప్పబడింది. మాసిక కర్మదోషానికి పరాక. మూడు పక్షాలు కొనసాగితే అతికృచ్ఛ్ర, ఆరు నెలలు అయితే కేవలం కృచ్ఛ్ర.

Verse 36

आब्दिके पादकृच्छ्रं स्यादेकाहः पुनराव्दिके पूर्वेद्युर्वार्षिकं श्राद्धं परेद्युः पुनराव्दिकं

ఆబ్దిక శ్రాద్ధానికి ‘పాదకృచ్ఛ్ర’ ప్రాయశ్చిత్తం విధించబడింది; పునరాబ్దికానికి ఒకరోజు ఉపవాసం. ముందురోజు వార్షిక శ్రాద్ధం చేసి, మరుసటి రోజు మళ్లీ పునరాబ్దిక శ్రాద్ధం చేయాలి।

Verse 37

निषिद्धभक्षणे भुक्ते प्रायश्चित्तमुपोषणं भूस्तृणं लशुनं भुक्त्वा शिशुकं कृच्छ्रमाचरेत्

నిషిద్ధమైనది తిన్నట్లయితే ప్రాయశ్చిత్తం ఉపవాసం. మట్టి, గడ్డి లేదా వెల్లుల్లి తిన్నవాడు ‘శిశుక’ కృచ్ఛ్రాన్ని ఆచరించాలి।

Verse 38

लशुनं गृञ्जनं भुक्त्वेति ङ शिशुकृच्छ्रं समाचरेदिति ख अभोज्यानान्तु भुक्त्वान्नं स्त्रीशूद्रोच्छिष्टमेव च जग्ध्वा मांसमभक्ष्यञ्च सप्तरात्रं पयः पिवेत्

వెల్లుల్లి లేదా ఉల్లిపాయ తిన్నవాడు ‘శిశు-కృచ్ఛ్రం’ ఆచరించాలి. కానీ అభోజ్యమైన అన్నం, స్త్రీ లేదా శూద్రుని ఉచ్ఛిష్టం, లేదా నిషిద్ధ మాంసం తిన్నవాడు ఏడు రాత్రులు కేవలం పాలు మాత్రమే త్రాగాలి।

Verse 39

मधु मांसञ्च यो ऽश्नीयाच्छावं सूतकमेव वा प्राजापत्यं चरेत् कृच्छ्रं ब्रह्मचारी यतिर्व्रती

తేనె మరియు మాంసం తినేవాడు, లేదా శావ/సూతక అశౌచంలో (భోజనం) చేసేవాడు, బ్రహ్మచారి-యతి వలె వ్రతధారిగా ‘ప్రాజాపత్య కృచ్ఛ్రం’ ప్రాయశ్చిత్తం ఆచరించాలి।

Verse 40

अन्ययेन परस्वापहरणं स्तेयमुच्यते मुसलेन हतो राज्ञा स्वर्णस्तेयी विशुद्ध्यति

అన్యాయంగా ఇతరుని సంపత్తిని అపహరించడం ‘స్తేయం’ (దొంగతనం) అని అంటారు. బంగారం దొంగను రాజు ముసలంతో చంపితే, అతడు (ఆ పాపం నుండి) శుద్ధి పొందుతాడు।

Verse 41

अधःशायी जटाधारी पर्णमूलफलाशनः एककालं समश्नानो द्वादशाब्दे विशुद्ध्यति

భూమిపై శయనించి, జటాధారిగా ఉండి, ఆకులు‑వేర్లు‑ఫలాలు మాత్రమే భుజించి, రోజుకు ఒక్కసారి పరిమితంగా భోజనం చేస్తే—అటువంటి నియమంతో పన్నెండు సంవత్సరాలలో శుద్ధి పొందుతాడు.

Verse 42

रुक्मस्तेयी सुरापश् च ब्रह्महा गुरुतल्पगः स्तेयं कृत्वा सुरां पीत्वा कृच्छ्रञ्चाब्दं चरेन्नरः

బంగారం దొంగిలించినవాడు, మద్యపానికుడు, బ్రాహ్మణహంతకుడు, గురు శయ్యను అపవిత్రం చేసినవాడు—దొంగతనం చేసి సురా తాగిన పాపానికి, మనిషి ఒక సంవత్సరం ‘కృచ్ఛ్ర’ ప్రాయశ్చిత్తం ఆచరించాలి.

Verse 43

मणिमुक्ताप्रवालानां ताम्रस्य रजतस्य च अयस्कांस्योपलानाञ्च द्वादशाहं कणान्नभुक्

మణులు, ముత్యాలు, ప్రవాళాలు, తామ్రం, వెండి, ఇనుము, కాంస్యం మరియు రాళ్లు—ఇవాటికి (ప్రాయశ్చిత్తంగా) పన్నెండు రోజులు ‘కణాన్న’ అనే సరళ ధాన్యాహారం మాత్రమే తీసుకోవాలి.

Verse 44

मनुष्याणान्तु हरणे स्त्रीणां क्षेत्रगृहस्य च वापीकूपतडागानां शुद्धिश्चान्द्रायणं स्मृतं

మనుష్యులను అపహరించడం, స్త్రీలను హరించడం, పొలం లేదా ఇల్లు దోచుకోవడం, అలాగే బావి‑వాపి‑చెరువు వంటి జలాశయాల విషయంలో శుద్ధికి ‘చాంద్రాయణ’ ప్రాయశ్చిత్తం అని స్మృతి చెబుతుంది.

Verse 45

भक्ष्यभोज्यापहरणे यानशय्यासनस्य च पुष्पमूलफलानाञ्च पञ्चगव्यं विशोधनं

తినదగినవి, వండిన భోజ్యాలు అపహరించబడినప్పుడు (లేదా అపవిత్రమైనప్పుడు), అలాగే వాహనం, శయ్య, ఆసనం, మరియు పుష్ప‑మూల‑ఫలాల విషయంలో—శుద్ధి ‘పంచగవ్య’ ద్వారా చేయాలి.

Verse 47

तृणकाष्ठद्रुमाणाञ्च शुष्कान्नस्य गुडस्य च चेलचर्मामिषाणाञ्च त्रिरात्रं स्यादभोजनं

ఎవరైనా తృణం, కాష్ఠం, వృక్షాదులు (అశుద్ధ పదార్థాలు), అలాగే శుష్కాన్నం, బెల్లం, మరియు వస్త్రం, చర్మం, మాంసం వలన దోషగ్రస్తుడై లేదా వాటిని సేవించి ఉంటే, అతడు మూడు రాత్రులు అభోజనం (ఉపవాసం) చేయాలి।

Verse 48

पितुः पत्नीञ्च भगिनीमाचार्यतनयान्तथा आचार्याणीं सुतां स्वाञ्च गच्छंश् च गुरुतल्पगः

తండ్రి భార్యతో, తన సోదరితో, ఆచార్యుని కుమార్తెతో, ఆచార్యుని భార్యతో, తన కుమార్తెతో లేదా తన తల్లితో సంభోగం చేసే వాడు ‘గురుతల్పగ’ (గురుశయ్యా-లంఘకుడు) అని పిలువబడతాడు।

Verse 49

गुरुतल्पे ऽभिभाष्यैनस्तप्ते पच्यादयोमये शूमीं ज्वलन्तीञ्चाश्लिष्य मृतुना स विशुद्ध्यति

గురుతల్ప-లంఘన పాపానికి ప్రాయశ్చిత్తంగా అతడిని ఎర్రగా మండే ఇనుముపై దహింపజేయాలి; మరియు మండుతున్న ఇనుము స్త్రీ-ప్రతిమను ఆలింగనం చేసి, అతడు మరణం ద్వారా శుద్ధి పొందుతాడు।

Verse 50

चान्द्रायणान् वा त्रीन्मासानभ्यस्य गुरुतल्पगः एवमेव विधिं कुर्याद् योषित्सु पतितास्वपि

లేదా గురుతల్పగుడు మూడు నెలలు మూడు చాంద్రాయణ వ్రతాలను ఆచరించాలి; అలాగే పతిత స్త్రీల విషయంలో కూడా ఇదే విధి (ప్రాయశ్చిత్తం) అనుసరించాలి।

Verse 51

यत् पुंसः परदारेषु तच्चैनां कारयेद्व्रतं रेतः सिक्त्वा कुमारीषु चाण्डालीषु सुतासु च

పరస్త్రీగమన విషయంలో పురుషునికి ఏ ప్రాయశ్చిత్త వ్రతం విధించబడిందో, అదే ఆమెకూ విధించాలి—ఆమె కుమారికలలో, చాండాలీ స్త్రీలలో, మరియు తన కుమార్తెలలో రేతస్సు (వీర్యం) సించింపజేసినప్పుడు।

Verse 52

सपिण्डापत्यदारेषु प्राणत्यागो विधीयते यत् करोत्येकरात्रेण वृषलीसेवनं द्विजः

సపిండ స్త్రీతో, కుమారుని భార్యతో లేదా కోడలితో అక్రమ సంభోగం చేసినవానికి ప్రాయశ్చిత్తంగా ప్రాణత్యాగమే విధించబడింది; ఎందుకంటే ద్విజుడు ఒక్క రాత్రి వృషలీతో సంగమించినా మహాపాతకసమాన పాపం పొందుతాడు।

Verse 53

तद्भैक्ष्यभुग् जपन्नित्यं त्रिभिर्वर्षैर् व्यपोहति पितृव्यदारगमने भ्रातृभार्यागमे तथा

అతడు భిక్షపై జీవిస్తూ నిత్యం జపం చేస్తూ మూడు సంవత్సరాలలో ఆ పాపాన్ని తొలగించుకుంటాడు—పితృవ్యుని భార్యను సమీపించినద్వారా, అలాగే సోదరుని భార్యను సమీపించినద్వారా కలిగిన పాపాన్ని।

Verse 54

चाण्डालीं पुक्कसीं वापि स्नुषाञ्च भगिनीं सखीं मातुः पितुः स्वसारञ्च निक्षिप्तां शरणागतां

చాండాలీ అయినా పుక్కసీ అయినా, లేదా కోడలు, సోదరి, సఖి, అలాగే తల్లి లేదా తండ్రి సోదరి—ఎవరైనా త్యజింపబడి శరణాగతగా వచ్చిన స్త్రీని స్వీకరించి రక్షించాలి।

Verse 55

मातुलानीं स्वसारञ्च सगोत्रामन्यमिच्छतीं शिष्यभार्यां गुरोर्भार्यां गत्वा चान्द्रायणञ्चरेत्

మాతులానీ (మామ భార్య), స్వసోదరి, సగోత్ర స్త్రీ, శిష్యుని భార్య లేదా గురువు భార్యతో సంగమించినవాడు చాంద్రాయణ ప్రాయశ్చిత్తాన్ని ఆచరించాలి।