Adhyaya 218: Index of Topics and Reading Protocols (Anukramaṇikā Chapter)

Verse 1

यमुनोद्भेदमहिमा कालिञ्जरसमुद्भवाः ॥ गङ्गोद्भेदस्य महिमा शापः स्याम्बस्य वै तथा

யமுனை தோன்றியதன் மகிமை மற்றும் காலிஞ்சரத்தின் தோற்றம்; கங்கை தோன்றியதன் மகிமை மற்றும் சாம்பனின் சாபம்.

Verse 2

समाप्तमिदं वराहमहापुराणम् ॥ अथ पुराणपठनादिविषयानुक्रमणिकाध्यायः ॥ त्रिःसप्तषट्क्षितिमिते नृपविक्रमस्य काले गते भगवतो हरिबोधनस्य ॥ वीरेश्वरेण सह माधवभद्रनाम्ना काश्यां वराहकथितं लिखितं पुराणम् ॥

இந்த வராஹ மகாபுராணம் நிறைவு பெற்றது. இனி புராணப் பாராயணம் முதலிய தலைப்புகளின் அநுக్రమணிகா அத்தியாயம். 3-7-6 (காலக் குறியீடு) என அளவிடப்படும் நৃপ விக்ரமனின் காலம் கடந்தபின், பகவான் ஹரியின் போதன (எழுச்சி) காலத்தில், வீரேஸ்வரருடன் சேர்ந்து மாதவபத்ரன் என்னும் ஒருவர் காசியில் வராஹன் உரைத்த புராணத்தை எழுதி வைத்தான்.

Verse 3

समाप्तं वाराहं महापुराणं शुभम् ॥ यादृशं पुस्तके दृष्टं तादृशं लिखितं मया ॥ यदि शुद्धमशुद्धं वा मम दोषो न विद्यते ॥

மங்களமான வாராஹ மகாபுராணம் நிறைவு பெற்றது. மாதிரிப் புத்தகத்தில் எவ்வாறு கண்டேனோ அவ்வாறே நான் எழுதியேன். அது சரியோ தவறோ—எனக்கு குற்றமில்லை.

Verse 4

वराहस्य पुराणस्य वृत्तान्तान् प्रब्रवीम्यहम् ॥ आदौ सम्बन्धकथनं वृत्तान्तश्चादिकल्पकः ॥

வராஹபுராணத்தின் நிகழ்வுகளை நான் உரைக்கிறேன். முதலில் தொடர்பு/பின்னணி கூறல்; பின்னர் ஆதிகல்பத்தின் வரலாறு.

Verse 5

आदिसृष्टिस्ततः प्रोक्ता चरितं दुर्जनस्य च ॥ वृत्तान्तोद्देशभागश्च श्राद्धकल्पस्ततः परम् ॥

அதன்பின் ஆதிசிருஷ்டி போதிக்கப்படுகிறது; துர்ஜனனின் சரிதமும் கூறப்படுகிறது. மேலும் நிகழ்வுகளின் சுருக்கக் குறிப்புப் பகுதி, அதன் பின் ஸ்ராத்தக் கல்பம் (ஸ்ராத்த விதிமுறை) உரைக்கப்படுகிறது.

Verse 6

आदिवृत्तान्तकथने सारमाख्यानमेव च ॥ महातपोपाख्यानं च अग्न्युत्पत्तिस्ततः परम् ॥

ஆதி நிகழ்வுகளின் கூறலில் சாரமான ஆக்யானமும் உள்ளது; மகாதபஸ் (மிகுந்த தவம்) பற்றிய உபாக்யானமும், அதன் பின் அக்னியின் தோற்றக் கதையும் உரைக்கப்படுகிறது.

Verse 7

अश्विनोरपि चोत्पत्तिः गौर्युत्पत्तिस्तथैव च ॥ विनायकस्य चोत्पत्तिर्नागोत्पत्तिस्तथैव च ॥

அஸ்வினி தேவர்களின் தோற்றமும், அதுபோல கௌரியின் தோற்றமும்; விநாயகனின் தோற்றமும், நாகர்களின் தோற்றமும் கூறப்படுகின்றன.

Verse 8

स्कन्दोत्पत्तिश्च भानोष्च उत्पत्तिः समुदाहृता ॥ कामादीनां तथोत्पत्तिः देव्युत्पत्तिस्तथैव च ॥

ஸ்கந்தனின் தோற்றமும், பானு (சூரியன்) தோற்றமும் கூறப்படுகிறது; அதுபோல காமன் முதலியோரின் தோற்றமும், தேவியின் தோற்றமும் கூறப்படுகிறது.

Verse 9

धनदस्य तथोत्पत्तिः परापरविनिर्णयः ॥ धर्मोत्पत्तिस्तथोत्पत्ती रुद्रस्य च ततः स्मृता ॥

தனதன் (குபேரன்) தோற்றமும், பர-அபர (உயர்ந்தது-தாழ்ந்தது) என்ற தீர்மானமும்; தர்மத்தின் தோற்றமும், அதன் பின் ருத்ரனின் தோற்றமும் நினைவுகூரப்படுகிறது.

Verse 10

सोमोत्पत्तिरहस्यं च क्षितेश्चापि समासतः ॥ उक्तः प्रागितिहासश्च व्याधोपाख्यानमेव च ॥

சோமன் தோன்றியதற்கான இரகசியமும், பூமியைப் பற்றிய விஷயங்களும் சுருக்கமாகக் கூறப்பட்டன. பழம்பெரும் இதிகாச வரலாறும், வேடன் (வேட்டைக்காரன்) உபாக்யானமும் உரைக்கப்பட்டன.

Verse 11

ततः सत्यतपोपाख्या मत्स्यद्वादशिका तथा ॥ कूर्मद्वादशिका चापि वराहद्वादशी तथा ॥

அதன்பின் உண்மையான தவத்தைப் பற்றிய உபாக்யானம் வருகிறது; அதுபோல மత్స்ய த்வாதசிகா, கூர்ம த்வாதசிகா, மேலும் வராஹ த்வாதசீ விரதமும் கூறப்படுகிறது.

Verse 12

कृष्णद्वादशिका चापि बुद्धद्वादशिका तथा ॥ कल्कि द्वादशिका चापि पद्मनाभस्य द्वादशी ॥

கிருஷ்ண த்வாதசிகாவும், புத்த த்வாதசிகாவும்; கல்கி த்வாதசிகாவும், பத்மநாபரின் த்வாதசீ விரதமும் கூறப்படுகின்றன.

Verse 13

ततो व्रतं धराण्याश्च गीतागस्त्यस्य चोत्तमा ॥ पशुपालस्य चाख्यानं भर्तृप्राप्तिव्रतं तथा ॥

பின்பு தராணியின் விரதமும், அகஸ்தியரின் சிறந்த கீதா/உபதேசமும்; பசுபாலன் (மாட்டுக் காவலன்) கதையும், கணவன் பெறும் விரதமும் கூறப்படுகின்றன.

Verse 14

शुभव्रतं धन्यव्रतं कान्तिव्रतमतः स्मृतम् ॥ सौभाग्यव्रतमाख्यातमविघ्नव्रतमेव च

அதன்பின் சுபவிரதம், தன்யவிரதம், காந்திவிரதம் என நினைவுகூரப்படுகிறது; சௌபாக்யவிரதமும், அவிக்னவிரதமும் அறிவிக்கப்படுகின்றன.

Verse 15

शान्तिव्रतं कामव्रतमारोग्यव्रतमेव च ॥ पुत्रप्राप्तिव्रतं शौर्यव्रतं वै सार्वभौमिकम्

சாந்திவிரதம், காமவிரதம், ஆரோக்கியவிரதம்; மேலும் புத்திரப் பெறும் விரதமும், சௌர்ய விரதமும்—இவை அனைத்தும் உலகளாவிய விரதமாகவும் கூறப்படுகின்றன.

Verse 16

पुराणस्तवनं चैव नारायणेश्वरेण च ॥ रुद्रगीता ततः पुंसां प्रकृतिश्चापि निर्णयः

அதன்பின் புராணஸ்தவனம் மற்றும் நாராயணேஸ்வரருடன் தொடர்புடைய பகுதி; பின்னர் ருத்ரகீதா, மேலும் மனிதர்களின் இயல்பு (பிரக்ருதி) குறித்த தீர்மானமும் கூறப்படுகிறது.

Verse 17

ततो भुवनकोशस्य वर्णनं समुदाहृतम् ॥ जम्बूद्वीपस्य मर्यादावर्णनं परिकार्तितम्

அதன்பின் புவனகோசத்தின் (உலகக் கோஷத்தின்) விளக்கம் கூறப்படுகிறது; மேலும் ஜம்பூத்வீபத்தின் எல்லை-ஒழுங்கும் வரிசைமுறையும் விரிவாக உரைக்கப்படுகிறது.

Verse 18

भारतादिसमुद्देशः सृष्टिसम्भाग एव च ॥ नारदस्य च संवादो महिषेण प्रकीर्तितः

பாரதம் முதலிய நாடுகளின் பட்டியலும், படைப்பின் பிரிவுகளின் விளக்கமும் உள்ளது; மேலும் மகிஷன் உரைத்த நாரதரின் உரையாடலும் புகழ்ந்து கூறப்படுகிறது.

Verse 19

शक्तिमाहात्म्यकथनं महिषासुरघातनम् ॥ रुद्रमाहात्म्यकथनं पर्वाध्यायस्ततः परम्

சக்தியின் மகிமை கூறலும், மகிஷாசுரன் வதமும்; பின்னர் ருத்ரரின் மகிமை கூறலும்; அதன் பின் மலைகள் (பர்வ) பற்றிய அதிகாரமும் உள்ளது.

Verse 20

श्वेतोपाख्यानमत्रोक्तं तिलधेनुविधिस्ततः ॥ जलधेनोरसधेनोर्गुडधेनोर्विधिः परम्

இங்கே ‘ஶ்வேத’ உபாக்யானம் கூறப்பட்டுள்ளது; பின்னர் தில-தேனு தானத்தின் விதி விளக்கப்படுகிறது. அதன் பின் ஜல-தேனு, ரச-தேனு, குர்(வெல்லம்)-தேனு தானங்களின் உயர்ந்த விதிகள் கூறப்படுகின்றன.

Verse 21

धान्यधेनुश्च भगवच्छास्त्रलक्षणमेव च ॥ विष्णोस्तोत्रं ततो नाना प्रश्नाः प्रोक्ता हरिं प्रति

தான்ய-தேனு தானமும் உள்ளது; மேலும் பகவச்சாஸ்திரத்தின் இலக்கணங்களும் கூறப்படுகின்றன. பின்னர் விஷ்ணு ஸ்தோத்திரம்; அதன் பின் ஹரியை நோக்கி பலவகை கேள்விகள் உரைக்கப்படுகின்றன.

Verse 22

ततो भागवतानां च लक्षणं परिकीर्तितम् ॥ लक्षणं सुखदुःखानां द्वात्रिंशदपराधकाः

பின்னர் பகவதர்களின் இலக்கணங்கள் முறையாகப் புகழ்ந்து கூறப்படுகின்றன. மேலும் இன்பம்-துன்பத்தின் இலக்கணங்களும், முப்பத்திரண்டு வகை அபராதங்களும் விவரிக்கப்படுகின்றன.

Verse 23

नानामन्त्रास्ततः प्रोक्ता देवोपकरणे विधिः ॥ भोज्याभोज्यस्य कथनं सन्ध्योपस्थानकारणम्

பின்னர் பல்வேறு மந்திரங்கள் போதிக்கப்படுகின்றன; தேவோபகரணங்கள் (பூஜை உபகரணங்கள்) பற்றிய விதியும் கூறப்படுகிறது. உண்ணத்தக்கது/உண்ணத் தகாதது என்ற வகைப்பாடும், ஸந்த்யா உபஸ்தானம் (ஸந்த்யாவந்தனம்) செய்வதற்கான காரணமும் விளக்கப்படுகிறது.

Verse 24

वियोनिगर्भमोक्षश्च कोकामुखप्रशंसनम् ॥ भगवच्छास्त्रकथने माहात्म्यं पुष्पगन्धयोः

வியோனி-கர்ப்ப நிலையிலிருந்து விடுதலை (மோட்சம்) மற்றும் கோகாமுகரின் புகழ்ச்சி (இங்கே கூறப்படுகிறது). மேலும் பகவச்சாஸ்திர விளக்கத்தில் மலர்களும் நறுமணங்களும் கொண்ட மஹாத்மியம் போற்றிக் கூறப்படுகிறது.

Verse 25

रूपकारणमत्रोक्तं मायाचक्रं ततः परम् ॥ कुब्जाम्रकस्य माहात्म्यं वर्णदीक्षा ततः परम्

இங்கே ஒரு குறிப்பிட்ட ரூபத்தின் காரணம் கூறப்பட்டுள்ளது; அதன் பின் ‘மாயாசக்கரம்’ விளக்கப்படுகிறது. பின்னர் குப்ஜாம்ரகத்தின் மஹாத்மியம், அதன் பின் வர்ணதீக்ஷை (வர்ணம் சார்ந்த தீக்ஷை) கூறப்படுகிறது.

Verse 26

कङ्क्रीताञ्जनदर्पाणां मन्त्राः प्रोक्तास्ततः परम् ॥ राजान्नभक्षणे प्रायश्चित्तं प्रोक्तं ततः परम्

அதன்பின் கங்க்ரீத, அஞ்சனம் (காஜல்) மற்றும் கண்ணாடி (தர்ப்பணம்) தொடர்பான மந்திரங்கள் கூறப்பட்டுள்ளன; அதன் பின் ‘ராஜான்ன’ உண்டதற்கான பிராயச்சித்தம் சொல்லப்பட்டுள்ளது.

Verse 27

दन्तकाष्ठाद्यकरणे प्रायश्चित्तं ततः परम् ॥ शवादिस्पर्शने मन्त्रत्यागे चोक्तं ततः परम्

அதன்பின் பல்-குச்சி முதலிய (நித்யகர்ம) கடமைகளைச் செய்யாததற்கான பிராயச்சித்தம் கூறப்பட்டுள்ளது; மேலும் சவம் முதலியவற்றைத் தொடுதல் மற்றும் மந்திரங்களை விட்டு விடுதல் பற்றிய விதிகளும் கூறப்பட்டுள்ளன.

Verse 28

नीलवस्त्रपरिधाने क्रोधयुक्तस्य चार्चने ॥ रक्तवस्त्रपरिधाने अन्धकारे प्रपूजने

நீல ஆடை அணிதல் பற்றியும், கோபம் கொண்ட நிலையில் செய்யும் அர்ச்சனை பற்றியும்; சிவப்பு ஆடை அணிதல் பற்றியும், இருளில் செய்யும் பூஜை பற்றியும் (விதிகள் கூறப்படுகின்றன).

Verse 29

कृष्णवस्त्रपरिधाने धौतवस्त्रस्य धारणे ॥ क्रोडादिमांसभक्षे च प्रायश्चित्तं प्रकीर्तितम्

கருப்பு ஆடை அணிதல், கழுவப்பட்ட ஆடை அணிதல், மேலும் க்ரோட (வராஹம்) முதலியவற்றின் மாமிசம் உண்ணுதல்—இவற்றிற்கான பிராயச்சித்தம் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

Verse 30

पिण्याकभक्षणे चैव उपानद्गूढपादके ॥ भगवच्छास्त्रविहिताकरणे शोधने ततः

பிண்யாகம் (எண்ணெய்க்கழிவு) உண்ணுதல், பாதரட்சை அணிதல் மற்றும் பாதங்களை மூடி வைத்தல் ஆகியவற்றிற்கும் விதிகள் உள்ளன; அதன் பின் பகவத் சாஸ்திரத்தில் விதிக்கப்பட்டவற்றை செய்யாததற்கான சுத்தி/பிராயச்சித்தம் கூறப்படுகிறது।

Verse 31

सूकरक्षेत्रमहिमा ततो जम्बूकगृध्रयोः ॥ खञ्जरीटस्य चाख्यानं पुनः कोकामुखस्य च

பின்பு சூகரக்ஷேத்திரத்தின் மகிமை; அதன் பின் நரி மற்றும் கழுகு தொடர்பான நிகழ்ச்சி; கஞ்ஜரீடனின் வரலாறு, மேலும் மீண்டும் கோகாமுகனின் கதை (கூறப்படுகிறது)।

Verse 32

बदरीषण्डमाहात्म्यं गुह्यधर्मप्रकीर्तनम् ॥ मन्दारगुह्यमहिमा शालग्रामप्रसंशनम्

பதரீத் தோப்பின் மகிமை, குஹ்ய தர்மத்தின் பிரகீர்த்தனம்; மந்தாரத்தின் இரகசியத் தலத்தின் மகிமை, மேலும் சாலக்ராமத்தின் புகழ்ச்சி (கூறப்படுகிறது)।

Verse 33

सोमेश्वरस्य महिमा मुक्तिक्षेत्रस्य चापि हि ॥ त्रिवेण्याश्चैव माहात्म्यं माहात्म्यं गण्डकीभवम्

சோமேஸ்வரரின் மகிமை, மேலும் ‘முக்திக்ஷேத்திர’த்தின் மகிமையும்; அதுபோல திரிவேணியின் மகிமை, கந்தகீயால் உண்டாகும் மகிமையும் (கூறப்படுகிறது)।

Verse 34

चक्रतीर्थस्य महिमा हरिक्षेत्रसमुद्भवः ॥ देवरदस्य चाख्यानं रुरुक्षेत्रस्य चापि हि

ஹரிக்ஷேத்திரத்துடன் தொடர்பாக எழும் சக்ரதீர்த்தத்தின் மகிமை; மேலும் தேவஹ்ரதத்தின் வரலாறு, அதுபோல ருருக்ஷேத்திரத்தின் வரலாறும் (கூறப்படுகிறது)।

Verse 35

गोनिष्क्रमस्य महिमा द्वारवत्यास्ततः परम् ॥ तत्रत्य तीर्थमहिमा लौहार्गलमतः परम्

அதன்பின் கோநிஷ்க்ரமத்தின் மகிமை; அதன் பின் த்வாரவதியின் வருணனை; அங்குள்ள தீர்த்தங்களின் மகிமை; அதன் பின் லௌஹார்கலத்தின் மகிமை கூறப்படுகிறது।

Verse 36

मथुरातीर्थमाहात्म्यं प्रादुर्भावस्तथैव च ॥ यमुनातीर्थमाहात्म्यमक्रूरस्य च तीर्थकम्

மதுரா தீர்த்தத்தின் மஹாத்மியம் மற்றும் அதன் பிராதுர்பாவம்; அதுபோல யமுனா தீர்த்தத்தின் மகிமை, மேலும் அக்ரூரருடன் தொடர்புடைய தீர்த்தமும் கூறப்படுகிறது।

Verse 37

देवारण्यस्य माहात्म्यं चक्रतीर्थस्य चोत्तमम् ॥ कपिलस्यापि महिमा तथा गोवर्धनस्य च

தேவாரண்யத்தின் மஹாத்மியம், மேலும் சக்கரதீர்த்தத்தின் சிறந்த மகிமை; கபிலருடன் தொடர்புடைய மகிமை, அதுபோல கோவர்தனத்தின் மகிமையும் கூறப்படுகிறது।

Verse 38

तथा आख्यायिकायुक्तं विश्रान्तेश्च ततः परम् ॥ गोकर्णस्य च माहात्म्यं सरस्वत्यास्तथैव च

அதேபோல் கதையுரைகளுடன் கூடிய விவரணம்; அதன் பின் விஷ்ராந்தி பற்றிய பகுதி; பின்னர் கோகர்ணத்தின் மஹாத்மியம், மேலும் சரஸ்வதியின் மஹாத்மியமும் கூறப்படுகிறது।

Verse 39

मधुकप्रतिमायाश्च स्थापनाṃ संप्रकीर्तितम् ॥ शैलार्च्चा स्थापनाṃ चापि मृण्मयार्च्चास्थितिस्तथा

மதுகப் பிரதிமையின் நிறுவலும் முறையாகப் புகழ்ந்து கூறப்பட்டுள்ளது; அதுபோல கல் விக்ரகத்தின் நிறுவல், மேலும் மண் விக்ரகத்தின் நிறுவல் விதியும் கூறப்பட்டுள்ளது।

Verse 40

ताम्रार्चास्थापनं चापि कांस्यार्चास्थापनं तथा ॥ रौप्यर्चास्थापनं चाथ सौवर्णप्रतिमास्थितिः

தாமிரப் பிரதிமை நிறுவுதல், அதுபோல காஞ்சியப் (கான்ஸ்ய) பிரதிமை நிறுவுதல்; பின்னர் வெள்ளிப் பிரதிமை நிறுவுதல், மேலும் பொன் பிரதிமையை விதிப்படி பிரதிஷ்டை செய்தல் [கூறப்படுகிறது]।

Verse 41

श्राद्धोत्पत्ति स्ततः प्रोक्तं पिण्डं संकल्प एव च ॥ पिण्डोत्पत्तिस्ततः प्रोक्ता पितृयज्ञविनिर्णयः

அதன்பின் ஸ்ராத்தத்தின் தோற்றம் விளக்கப்படுகிறது; மேலும் பிண்டமும் சங்கல்பமும். பின்னர் பிண்டத்தின் தோற்றம் கூறப்படுகிறது; பித்ருயஜ்ஞத்தின் தீர்மானமும் [விளக்கப்படுகிறது]।

Verse 42

मधुपर्कफलṃ दाने संसारचक्रवर्णनम् ॥ दुष्कृत्यकरणं चैव सुखवर्णनमेव च

மதுபர்க தானத்தின் பலன், சம்சாரச் சக்கரத்தின் வருணனை; மேலும் துஷ்கர்மச் செயல், அதுபோல சுகத்தின் வருணனையும் [கூறப்படுகிறது]।

Verse 43

कृतान्तदूतकथनं यातनारूपमेव च ॥ वर्णनं नरकाणां च किंकराणां च वर्णनम्

க்ருதாந்தன் (மரணம்) தூதர்களின் விவரம், மேலும் வேதனைகளின் வடிவம்; நரகங்களின் வருணனை, தண்டனை நிறைவேற்றும் கிங்கரர்களின் வருணனையும் [உள்ளது]।

Verse 44

तथा कर्मविपाकं च यादृशं कर्म तादृशम् ॥ पापकृत्यस्य कथनं दूतप्रेषणकर्म च

மேலும் கர்மவிபாகம்—எத்தகைய செயல் அவ்வகையிலே பலன்; பாபச் செயல்களின் விவரம், தூதரை அனுப்பும் செயலும் [கூறப்படுகிறது]।

Verse 45

शुभाशुभस्य कथनं शुभकर्मफलोदयम् ॥ लोभनं पुरुषस्यापि निमेराख्यानमद्भुतम्

சுபமும் அசுபமும் பற்றிய விளக்கம், சுபகர்மப் பலன்களின் உதயம், மேலும் மனிதனை ஈர்க்கும் செயல்; நிமியின் அதிசயக் கதையும்.

Verse 46

पापनाशकथां दिव्यां गोकर्णेशसमुद्भवम् ॥ नन्दिना वरदानं च जलशैलेशयोस्तथा

பாவநாசம் செய்யும் தெய்வீகக் கதை, கோகர்ணேசருடன் தொடர்பாக எழுந்தது; மேலும் நந்தி அளித்த வரமும், ஜலன் மற்றும் சைலேசர் தொடர்பிலும்.

Verse 47

शृङ्गेश्वरस्य महिमा चैवं वृत्तान्तसंग्रहः ॥ एतच्छ्रुत्वाप्नुयान्मर्त्यो वाराहश्रुतिजं फलम्

இவ்வாறு ஸ்ரிங்கேஸ்வரரின் மகிமையும் நிகழ்வுகளின் தொகுப்பும்; இதைச் செவிமடுத்தால் மனிதன் வாராஹ (புராண) ஸ்ரவணத்தால் உண்டாகும் பலனை அடைவான்.

Verse 48

इत्यनुक्रमणिका नाम अष्टादशाधिकद्विशततमोऽध्यायः

இவ்வாறு ‘அனுக்ரமணிகா’ எனப்படும் இருநூற்று பதினெட்டாவது அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.

Verse 49

नृसिंहद्वादशी चापि वामनद्वादशी तथा ॥ भार्गवद्वादशी चापि श्रीरामद्वादशी तथा

நரசிம்ஹ த்வாதசி, அதுபோல வாமன த்வாதசி; பார்கவ த்வாதசியும், ஸ்ரீராம த்வாதசியும் (கூறப்பட்டுள்ளன).

Verse 50

ततश्च शर्क्कराधेनोर्मधुधेनोस्ततः परम् ॥ दधिधेनोश्च लवणधेनोः कार्पासधेनुका

அதன்பின் சர்க்கரை-தேனு, அதன் பின் தேன்-தேனு; மேலும் தயிர்-தேனு, உப்பு-தேனு, பருத்தி-தேனு (தான வகைகள்) பற்றியும் கூறப்படுகிறது।

Verse 51

दीपोच्छिष्टस्य तैलस्य करलेपेन पूजने ॥ श्मशानगमने स्पृष्टपूजने चैव शोधने

விளக்கில் மீதமுள்ள எண்ணெய் கையில் பூசப்பட்ட நிலையில் வழிபாடு செய்வது, சுடுகாட்டிற்குச் செல்வது, தொடுதலால் மாசடைந்த வழிபாடு, மேலும் சுத்திகரிப்பு (சோதனம்) முறைகள்—இவை கூறப்படுகின்றன।

Verse 52

यमुनोद्भेदमहिमा कालिञ्जरसमुद्भवाः ॥ गङ्गोद्भेदस्य महिमा शापः स्याम्बस्य वै तथा

யமுனையின் தோற்றத்தின் மகிமையும், காலிஞ்ஜரத்துடன் தொடர்புடைய தோற்றக் கதைகளும்; கங்கையின் தோற்றத்தின் மகிமையும், அதுபோல ச்யாம்பனின் சாபமும் கூறப்படுகின்றன।