Adhyaya 154: The Efficacy of Yamunā River Pilgrimage Sites (Merits of Mathurā-Region Tīrthas)

Verse 1

अथ यमुनातीरथप्रभावः ॥ वराह उवाच ॥ एवंविधां च मथुरां दृष्ट्वा तौ मुदमापतुः ॥ एवं तु वसतस्तस्य राज्ञस्तत्र वसुन्धरे ॥

இப்போது யமுனைத் தீர்த்தங்களின் மகிமை. வராஹர் கூறினார்—இத்தகைய மதுராவைக் கண்டு அவர்கள் இருவரும் மகிழ்ச்சி அடைந்தனர். ஓ வசுந்தரையே, அந்த அரசன் அங்கே வாழ்ந்தபோது…

Verse 2

पप्रच्छ च तदा भार्या यद्गुह्यं पूर्वभाषितम् ॥ पुरस्थेन तदा राज्ञा वक्ष्यामि मथुरां प्रति

அப்போது அரசி முன்பு கூறப்பட்ட அந்த இரகசியத்தைப் பற்றி கேட்டாள். அரசன் அவள்முன் நின்று கூறினான்—“மதுராவை நோக்கிச் செல்லும் வழியில் அதைச் சொல்கிறேன்.”

Verse 3

॥ तन्मे वद महाराज यद्गोप्यं पूर्वभाषितम् ॥ राजाप्युवाच तां राज्ञीं त्वयाप्युक्तं पुरा मम

மகாராஜா, முன்பு கூறப்பட்ட அந்த இரகசியமான விஷயத்தை எனக்குச் சொல்லுங்கள். அரசன் அரசியிடம்—நீயும் ஒருமுறை எனக்கு ஒரு ரகசியத்தைச் சொன்னாய் என்றான்.

Verse 4

तद्वदस्व स्वकं गुह्यं पश्चाद्वक्ष्याम्यहं तव ॥ इत्युक्त्वा पीवरी ज्ञात्वा प्रहस्य तु गुणालयाः

ஆகவே நீ உன் இரகசியத்தைச் சொல்; பின்னர் நான் உன்னுடையதைச் சொல்கிறேன். இதைக் கேட்ட குணங்களின் இருப்பிடமான பீவரி புரிந்து கொண்டு சிரித்தாள்.

Verse 5

प्रोवाच चैव राजानं मनसः प्रीतिकारणम् ॥ अहं तु पीवरी नाम गङ्गातीरनिवासिनी

பின்னர் அவள் அரசனிடம் மனத்திற்கு மகிழ்ச்சி தரும் வார்த்தைகளைக் கூறினாள்—“என் பெயர் பீவரி; நான் கங்கைக் கரையில் வசிப்பவள்.”

Verse 6

आगतेमां पुरीं द्रष्टुं कुमुदस्य तु द्वादशीम् ॥ नावमारुह्य यान्तीह पतिता यमुनाजले

குமுத மாதத்தின் த்வாதசி நாளில் இந்த நகரத்தைப் பார்க்க வந்தேன்; படகில் ஏறி இங்கே வரும்போது யமுனை நீரில் விழுந்தேன்.

Verse 7

सद्यः प्राणैर्वियुक्ता च तत्तीर्थस्य प्रभावतः ॥ काशीराजपतेः कन्या यातास्मि वसुधाधिप

நான் உடனே உயிர் பிரிந்தவளானேன்; ஆனால் அந்த தீர்த்தத்தின் பிரபாவத்தால், நிலத்தின் ஆண்டவனே, நான் காசி அரசாதிபதியின் மகளாக (ஆனேன்).

Verse 8

त्वया विवाहिता राजन्न च मां विजहात्स्मृतिः ॥ एतत्तीर्थप्रभावेन धर्मयुक्ता तथानघ

ஓ அரசே, நீ என்னை மணந்தாய்; என் நினைவு என்னை விட்டு நீங்கவில்லை. இந்த தீர்த்தத்தின் மகிமையால், ஓ குற்றமற்றவனே, நான் தர்மத்தில் நிலைபெற்றேன்.

Verse 9

धारापतनके तीर्थे त्यक्त्वा जीवितमात्मनः ॥ एतच्छ्रुत्वा ततो राजा कथां प्राग्जन्मसम्भवाम्

தாராபதனக எனப்படும் தீர்த்தத்தில் நான் என் உயிரைத் துறந்தேன். இதைக் கேட்ட அரசன் முன்ஜென்மத்தில் தோன்றிய கதையை நினைத்தான்.

Verse 10

मां पश्यन्तौ नियमातस्तत्रैव निधनं गतौ ॥ मृतौ सर्वपरित्यक्तौ गतौ मम सलोकताम्

என்னை நோக்கிக்கொண்டே, நியமப்படி, அவர்கள் அங்கேயே இறப்பை அடைந்தனர். இறந்து அனைத்தையும் துறந்து, அவர்கள் என்னுடன் சலோகதையை அடைந்தனர்.

Verse 11

एतत्ते कथितं देवि आश्चर्यं यदभून्महत् ॥ त्यक्त्वा चात्मतनुं तीर्थे धारापतनसंज्ञके

ஓ தேவியே, நிகழ்ந்த மகா அதிசயத்தை உனக்குச் சொன்னேன்—தாராபதன எனப்படும் தீர்த்தத்தில் உடலைத் துறந்து…

Verse 12

नाकलोकमवाप्नोति त्यक्तपापो न संशयः ॥ यमुनेश्वरमासाद्य त्यक्त्वा जीवितमात्मनः ॥

பாவத்தைத் துறந்தவன் விண்ணுலகை அடைவான்—இதில் ஐயமில்லை. யமுனேஸ்வரனை அடைந்து தன் உயிரைத் துறந்தால் (அதே நிலையைப் பெறுவான்).

Verse 13

विष्णुलोकमवाप्नोति दिव्यमूर्तिश्चतुर्भुजः ॥ धारापतनके स्नात्वा नाकलोके स मोदते ॥

அவன் விஷ்ணுலோகத்தை அடைந்து தெய்வீக நான்கு கரங்களுடைய வடிவம் பெறுகிறான். தாராபதனகத்தில் நீராடி வானுலகில் மகிழ்கிறான்.

Verse 14

अथात्र मुञ्चते प्राणान्मम लोकं स गच्छति ॥ अतः परं नागतीर्थं तीर्थानामुत्तमोत्तमम् ॥

பின்னர் இங்கேயே அவன் உயிரை விட்டால், என் லோகத்தை அடைகிறான். இதற்கு அப்பால் நாகதீர்த்தம் உள்ளது—தீர்த்தங்களில் மிகச் சிறந்தது.

Verse 15

यत्र स्नात्वा दिवं यान्ति ये मृतास्तेऽपुनर्भवाः ॥ घण्टाभरणकं तीर्थं सर्वपापप्रमोचनम् ॥

எங்கே நீராடி அங்கே இறப்போர் வானுலகத்தை அடைகிறார்கள்; அவர்கள் மீண்டும் பிறவியில்லை. அது ‘கண்டாபரணக’ எனப்படும் தீர்த்தம்; எல்லாப் பாவங்களையும் நீக்கும்.

Verse 16

यस्मिन् स्नातो नरो याति सूर्यलोकं न संशयः ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणान्मम लोकं स गच्छति ॥

எதில் நீராடினால் மனிதன் சூரியலோகத்தை அடைகிறானோ—இதில் ஐயமில்லை. மேலும் இங்கேயே உயிரை விட்டால், என் லோகத்தை அடைகிறான்.

Verse 17

पुनरन्यत् प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥ तीर्थानामुत्तमं तीर्थं ब्रह्मलोकेषु विश्रुतम् ॥

மீண்டும் இன்னொன்றை உரைக்கிறேன்; ஓ வசுந்தரையே, கேள். தீர்த்தங்களில் சிறந்த ஒரு தீர்த்தம் உள்ளது; அது பிரம்மலோகங்களில் புகழ்பெற்றது.

Verse 18

तत्र स्नात्वा च पीत्वा च नियतो नियताशनः ॥ ब्रह्मणा समनुज्ञातो मम लोकं स गच्छति ॥

அங்கே நீராடி நீரையும் அருந்தி, தன்னடக்கமுடன் நியமமான உணவு கொண்டவனாய், பிரம்மாவின் அனுமதி பெற்று அவன் என் லோகத்தை அடைகிறான்.

Verse 19

तत्राभिषेकं कुर्वीत स्वकर्मपरिनिष्ठितः ॥ मोदते सोमलोके तु एवमेव न संशयः ॥

அங்கே தன் விதிக்கப்பட்ட கடமைகளில் உறுதியாக இருந்து அபிஷேகம் (விதிநீராட்டம்) செய்ய வேண்டும். அவன் சோமலோகத்தில் மகிழ்வான்—இவ்வாறே; ஐயமில்லை.

Verse 20

अथात्र मुञ्चते प्राणान्मम लोकं स गच्छति ॥ सरस्वत्याश्च पतनं सर्वपापहरं शुभम् ॥

மேலும் அவன் இங்கே உயிர்வாயுவை விடுத்தால், அவன் என் லோகத்தை அடைகிறான். சரஸ்வதியின் ‘பதனம்’ மங்களமானது; அது எல்லாப் பாவங்களையும் நீக்கும்.

Verse 21

तत्र स्नातो नरो देवि अवर्णोऽपि यतिर्भवेत् ॥ पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि माथुरे मम मण्डले ॥

தேவி, அங்கே நீராடிய மனிதன்—வர்ணத்திற்குப் புறம்பானவனாயினும்—யதி (துறவி) ஆகலாம். மீண்டும் மத்துராவில் என் மண்டலத்திற்குள் வேறொன்றை உரைப்பேன்.

Verse 22

यस्तत्र कुरुते स्नानं त्रिरात्रोपोषितो नरः॥ स्नानमात्रेण मनुजो मुच्यते ब्रह्महत्यया॥

அங்கே மூன்று இரவுகள் உபவாசம் இருந்து நீராடும் மனிதன், நீராடுதல் மட்டுமாலேயே பிரம்மஹத்த்யா பாவத்திலிருந்து விடுபடுகிறான்.

Verse 23

अथात्र मुंचते प्राणान्मम लोकं स गच्छति॥ दशाश्वमेधमृषिभिः पूजितं सर्वदा मुदा॥

பின்னர் அங்கே உயிர்மூச்சை விட்டுத் துறந்து அவன் என் உலகத்தை அடைகிறான். அந்த இடம் முனிவர்களால் எப்போதும் மகிழ்ச்சியுடன் போற்றப்படுகிறது; அதன் புண்ணியம் பத்து அச்வமேத யாகங்களுக்கு ஒப்பானது.

Verse 24

तत्र ये स्नान्ति नियतास्तेषां स्वर्गो न दुर्लभः॥ मथुरापश्चिमे पार्श्वे सततं त्वृषिपूजितम्॥

அங்கே ஒழுங்குடன் நீராடுபவர்களுக்கு சொர்க்கம் எளிதில் கிடைக்கும். மதுராவின் மேற்கு பக்கத்தில் உள்ள அந்த தீர்த்தம் எப்போதும் முனிவர்களால் போற்றப்படுகிறது.

Verse 25

ब्रह्मणा सृष्टिकाले तु मनसा निर्मितं पुरा॥ मानसં नाम तीर्थं तु ऋषिभिः पूजितं पुरा॥

படைப்புக் காலத்தில் பிரம்மா முன்பு மனத்தாலேயே அதை உருவாக்கினார். அந்த தீர்த்தம் ‘மானஸ’ என்று அழைக்கப்படுகிறது; அது பழங்காலத்தில் முனிவர்களால் போற்றப்பட்டது.

Verse 26

तत्र स्नात्वा दिवं यान्ति ये मृतास्तेऽपुनर्भवाः॥ तीर्थं तु विघ्नराजस्य पुण्यं पापहरं शुभम्॥

அங்கே நீராடி (பின்னர்) இறப்பவர்கள் சொர்க்கம் செல்கிறார்கள்; அவர்கள் ‘மறுபிறவி இல்லாதோர்’ எனக் கூறப்படுகிறார்கள். மேலும் விக்னராஜனின் இந்த தீர்த்தம் புண்ணியமானது, மங்கலமானது, பாவநாசி.

Verse 27

यत्र स्नातान्मनुष्यांश्च विघ्नराजो न पीडयेत्॥ अष्टम्यां च चतुर्दश्यां चतुर्थ्यां तु विशेषतः॥

எங்கே நீராடிய மனிதர்களை விக்னராஜன் துன்புறுத்துவதில்லை—அஷ்டமி, சதுர்தசி, மேலும் குறிப்பாக சதுர்த்தி நாளில்.

Verse 28

अविघ्नं कुरुते तस्य सततं पार्वतीसुतः॥ तत्राथ मुंचते प्राणान्मम लोकं स गच्छति॥

அவனுக்குப் பார்வதீபுத்திரன் கணேசன் எப்போதும் தடையின்மையை அருள்கிறான். அங்கே உயிரை விடுத்து அவன் என் லோகத்தை அடைகிறான்.

Verse 29

ततः परे कोटितीर्थे पवित्रं परमं स्मृतम्॥ तत्र वै स्नानमात्रेण गवां कोटिफलं लभेत्॥

அதற்கு அப்பால் கோடிதீர்த்தம் உள்ளது; அது மிகப் பரிசுத்தமானதாக நினைக்கப்படுகிறது. அங்கே வெறும் நீராடுதலால் கோடி பசுதானத்தின் பலன் கிடைக்கும்.

Verse 30

तथात्र मुंचते प्राणान् लोभमोहविवर्जितः॥ सोमलोकमतिग्रम्य मम लोकं च गच्छति॥

அதேபோல் அங்கே ஆசை மற்றும் மயக்கம் இன்றித் தன் உயிரை விடுகிறான். சோமலோகத்தைத் தாண்டி என் லோகத்தையும் அடைகிறான்.

Verse 31

अतः परं शिवक्षेत्रमर्धक्रोशं तु दुष्करम्॥ तत्र स्थितो हरो देवो मथुरां रक्षते सदा॥

இதற்கு அப்பால் அரைக்குரோச அளவுள்ள சிவக்ஷேத்திரம் உள்ளது; அது கடினமானதாகக் கூறப்படுகிறது. அங்கே உறையும் ஹரன் தேவன் மத்துராவை எப்போதும் காக்கிறான்.

Verse 32

तत्र स्नात्वा च पीत्वा च माठुरं लभते फलम् ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणान् मम लोकं स गच्छति ॥

அங்கே நீராடி நீரையும் அருந்தினால் மத்துராவுக்குரிய பலன் கிடைக்கும். மேலும் அங்கே உயிரை விட்டால் அவன் என் லோகத்தை அடைகிறான்.

Verse 33

स्वां चाप्यकथयत्तस्यै यथा संयमने मृतः ॥ एवं तौ मथुरां प्राप्य स्नात्वा यामुनतीर्थके ॥

அவன் தன் வரலாறையும் அவளிடம் கூறினான்—யமனின் ‘சம்யமன’ உலகில் தான் எவ்வாறு இறந்தான் என்று. பின்னர் அவர்கள் இருவரும் மதுராவை அடைந்து யமுனை தீர்த்தத்தில் நீராடி முன்னே சென்றனர்.

Verse 34

सोमतीर्थे तु वसुधे पवित्रे यमुनाम्भसि ॥ यत्र पश्यति मां सोमो द्वापरे युगसंस्थिते ॥

ஓ வசுதையே! யமுனையின் தூய நீரில் உள்ள சோமதீர்த்தத்தில்—த்வாபர யுகம் நிலைபெற்றிருக்கும்போது சோமன் என்னைத் தரிசிக்கிறான்.

Verse 35

तस्मिंस्तीर्थवरे स्नातं न पीडयति विघ्नराट् ॥ विद्यारम्भेषु सर्वेषु यज्ञदानक्रियासु च ॥

அந்த சிறந்த தீர்த்தத்தில் நீராடியவரை ‘விக்னராட்’ (தடைகளின் அரசன்) துன்புறுத்தான்; கல்வி தொடக்கங்கள் அனைத்திலும், யாகம், தானம், மற்றும் கர்மச் செயல்களிலும் கூட.