Adhyaya 114: The Varāha Incarnation and Pṛthivī’s Inquiries on Ritual Procedure and Devotional Outcomes

Verse 1

अथ श्रीवराहावतारः ॥ श्रीवराह उवाच ॥ संस्तूयमानो भगवान्मुनिभिर्मन्त्रवादिभिः ॥ तुष्टो नारायणो देवः केशवः परमो विभुः ॥

இப்போது ஸ்ரீவராஹ அவதாரத்தின் வரலாறு. ஸ்ரீவராஹன் கூறினார்—மந்திரவித்யை உடைய முனிவர்களால் போற்றப்பட்ட பகவான் நாராயணன், தேவன் கேசவன், பரம விபு, மகிழ்ந்து அருளினார்.

Verse 2

ततो ध्यानं समास्थाय दिव्यं योग्यं च माधवः ॥ मधुरं स्वरमास्थाय प्रत्युवाच वसुन्धराम् ॥

பின்னர் மாதவன் தெய்வீகமும் யோகநிலையும் உடைய தியானத்தில் நிலைத்து, இனிய குரலை ஏற்று, வசுந்தரா (பூமி)க்கு பதிலளித்தான்.

Verse 3

तव देवि प्रियार्थाय भक्त्या यं त्वं व्यवस्थिताः ॥ कारयिष्यामि ते सर्वं यत्ते हृदि व्यवस्थितम् ॥

ஹே தேவி, உனக்குப் பிரியமானதற்காக—பக்தியுடன் நீ உறுதியாக நிலைத்திருப்பதால்—உன் இதயத்தில் நிலைபெற்றதனை எல்லாம் நான் உனக்காக நிறைவேற்றுவேன்।

Verse 4

अहं त्वां धारयिष्यामि सशैलवनकाननाम् ॥ ससागरां ससरितं सप्तद्वीपसमन्विताम् ॥

நான் உன்னைத் தாங்குவேன்—மலைகள், வனங்கள், தோப்புகள் உடனும்; கடல்கள், நதிகள் உடனும்; ஏழு தீவுகளால் அமைந்தவளாகவும்।

Verse 5

एवमाश्वासयित्वा तु वसुधां स च माधवः ॥ रूपं संकल्पयामास वाराहं सुमहौजसम् ॥

இவ்வாறு வசுதாவை ஆறுதல் கூறி, மாதவன் மிகுந்த மகாபலமுடைய வராக ரூபத்தைத் தானே எண்ணித் திகழச் செய்தான்।

Verse 6

षट् सहस्राणि चोच्छ्रायो विस्तारेण पुनस्त्रयः ॥ एवं नवसहस्राणि योजनानां विधाय च ॥

அவருடைய உயரம் ஆறு ஆயிரம் யோஜனைகள்; அகலம் மீண்டும் மூன்று (ஆயிரம்); இவ்வாறு மொத்த அளவு ஒன்பது ஆயிரம் யோஜனைகளாக அமைந்தது।

Verse 7

वामया दंष्ट्रया गृह्य उज्जहार च मेदिनीम् ॥ सपर्वतवनाकारां सप्तद्वीपां सपत्तनाम् ॥

இடது தந்தத்தால் பூமியைப் பற்றிக் கொண்டு, அவர் மேதினியை மேலே தூக்கினார்—மலைகள், வனங்களின் வடிவங்களுடன்; ஏழு தீவுகளுடனும் நகரங்களுடனும் கூடியவளாக।

Verse 8

नगा विलग्नाः पतिताः केचिद्विज्ञानसंश्रिताः ॥ शोभन्ते च विचित्राङ्गमेघाः सन्ध्यागमे यथा ॥

சில மலைகள் ஒட்டிக்கொண்டு, சில விழுந்து, ஞானத்தைச் சார்ந்து ஒளிர்கின்றன—சந்தியாவருகையில் பலவடிவ மேகங்கள் போல।

Verse 9

चन्द्रनिर्मलसङ्काशा वराहमुखसंस्थिताः ॥ शोभन्ते चक्रपाणेश्च मृणालं कर्दमे यथा ॥

நிலாவின் தூய ஒளிபோல் பிரகாசித்து, வராஹ முகத்தில் அமைந்து அவர்கள் ஒளிர்கின்றனர்—சேற்றில் தாமரைநார் போல—சக்கரபாணியின் மேல்।

Verse 10

तस्यामेव तु कालस्य परिमाणं युगेषु च ॥ एकसप्ततिके कल्पे कर्दमोऽयं प्रजापतिः ॥

அதே காலத்தில், யுகங்களின் காலஅளவின்படி, எழுபத்தொன்றாம் கல்பத்தில் இந்த கர்தமன் பிரஜாபதியாகக் கணிக்கப்படுகிறான்।

Verse 11

ततः पृथिव्या देवश्च भगवान्विष्णुरव्ययः ॥ अन्योन्याभिमताश्चैव वाराहे कल्प उत्तमे ॥

அப்போது பூமியைப் பற்றித் தேவன்—பகவான் விஷ்ணு, அழிவிலான்—அவளுடன் பரஸ்பர சம்மதமாயிருந்தான்; இது சிறந்த வராஹ-கல்பத்தில் கூறப்படுகிறது।

Verse 12

सा गौः स्तुवति तं चैव पुराणं परमाव्ययम् ॥ योगेन परमेनैव शरणं चैव गच्छति

அந்த கோரூபிணி (பூமி) அவரைத் துதித்து, பரமமும் அழிவிலாததும் ஆன புராணத்தையும் பாராயணம் செய்கிறது; மேலும் உயர்ந்த யோகத்தினாலேயே சரணடைகிறது।

Verse 13

आधारः कीदृशो देव उपयोगश्च कीदृशः ॥ कालेकाले च देवेश कर्मणश्चापि कीदृशः

ஹே தேவா! ஆதாரம் (ஆச்ரயம்) எத்தகையது, பயன்பாடு/விதி எத்தகையது? மேலும் காலந்தோறும், ஹே தேவேசா, எந்த வகையான கர்மம் (அனுஷ்டானம்) செய்யப்பட வேண்டும்?

Verse 14

कीदृशी पश्चिमा सन्ध्या कीदृशी ह्यर्धबाह्यतः ॥ शेषाः समानास्त्वा देव ये तु कर्माणि कुर्वते

மேற்குச் சந்தியா (மாலைச் சந்தியா) எத்தகையது, மேலும் ‘அர்த்த-பாஹ்ய’ நிலைமையின்படி அது எத்தகையது? ஹே தேவா, மீதியவை ஒத்தவையே; கர்மங்களைச் செய்பவர்களைப் பற்றி கூறுக.

Verse 15

किंनु संस्थापने देव आवाहनविसर्जने ॥ अगुरुं गन्धधूपं च प्रमाणं गृह्यते कथम्

அப்போது, ஹே தேவா! நிறுவல் மற்றும் ஆவாஹன-விஸர்ஜனத்தில் அகுரு, நறுமணம், தூபம் ஆகியவற்றின் சரியான அளவு எவ்வாறு நிர்ணயிக்கப்படுகிறது?

Verse 16

कथं पाद्यं च गृह्णाति स्नापनालेपनानि च ॥ कथं दीपश्च दातव्यः कन्दमूलफलानि च

பாத்யம் (பாதம் கழுவும் நீர்) எவ்வாறு ஏற்கப்படுகிறது, மேலும் ஸ்நானம் மற்றும் லேபனம் எவ்வாறு? அதுபோல தீபம் எவ்வாறு அர்ப்பணிக்க வேண்டும், கந்த-மூல-பலங்கள் எவ்வாறு சமர்ப்பிக்க வேண்டும்?

Verse 17

आसनं शयनं चैव किङ्कर्म्मापि विधीयते ॥ कथं पूजादि कर्त्तव्यं प्राणास्तत्र च वै कति

ஆசனம், சயனம் ஆகியனவும் விதியாக நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளனவா, மேலும் எந்த வகை பணிவிடை (கிங்கர்ம) செய்ய வேண்டும்? பூஜை முதலியவை எவ்வாறு செய்ய வேண்டும், அங்கே ‘பிராணங்கள்’ எத்தனை எனக் கருதப்படுகின்றன?

Verse 18

पश्चिमापूर्वसन्ध्यायां किं पुण्यं चापि तत्र वै ॥ शरदि कीदृशं कर्म शिशिरे कर्म कीदृशम्

மாலை மற்றும் காலை சந்தியா அனுஷ்டானங்களில் உண்மையில் என்ன புண்ணியம் உண்டாகிறது? மேலும் சரத்காலத்தில் எத்தகைய கர்மம் உரியது, சிசிர (குளிர்) காலத்தில் எத்தகைய கர்மம் உரியது?

Verse 19

यानि तत्रोपभोग्यानि पुष्पाणि च फलानि च ॥ कर्मण्यास्ते अकर्मण्या ये च शास्त्रबहिष्कृताः

அங்கே (வழிபாட்டில்) போகமாக/அர்ப்பணமாகப் பயன்படத் தகுந்த மலர்களும் கனிகளும் எவை? கர்மத்தில் ஏற்றவை எவை, ஏற்றதல்லாதவை எவை—சாஸ்திரத்தால் விலக்கப்பட்டவை எவை?

Verse 20

किं कर्मणा भोगवता तावद्गच्छति माधवम् ॥ कथं कर्म न चान्नेषु अतिगच्छति कीदृशम्

போகத்துடன் கூடிய எந்த வகை கர்மத்தால் ஒருவர் மாதவனை (அடைதல் வரை) அடைகிறார்? மேலும் அன்ன-நைவேத்யங்களில் கர்மம் எவ்வாறு மிகை ஆகாமல் இருக்கும்—அதன் உரிய எல்லை எத்தகையது?

Verse 21

अर्च्चायाः किं प्रमाणं तु स्थापनाṃ चापि कीदृशम् ॥ परिमाणं कथं देव उपवासश्च कीदृशः

அர்ச்சா (விக்ரகம்/பிரதிமை) யின் உரிய அளவு என்ன, அதன் நிறுவல் எத்தகையது? ஓ தேவா, அளவீடு எவ்வாறு நிர்ணயிக்க வேண்டும், மேலும் உபவாசம் எத்தகையது விதிக்கப்பட்டது?

Verse 22

पीतकं शुक्लरक्तं वा कथं गृह्णाति वाससाम् ॥ तेषां तु कानि वस्त्राणि यैर्हितं प्रतिपद्यते

மஞ்சள், வெள்ளை அல்லது சிவப்பு—ஆடைகளை எவ்வாறு ஏற்க வேண்டும்? மேலும் எந்த ஆடைகளால் உரிய நன்மை/பலன் பெறப்படுகிறது?

Verse 23

केषु लोकेषु गच्छन्ति मधुपर्कस्य भक्षणात् ॥ स्तवे परमकालेऽपि तव भक्तस्य माधव

மதுபர்க்கத்தை உண்டதால் அவர்கள் எந்தெந்த லோகங்களுக்கு செல்கிறார்கள்? மேலும், ஹே மாதவா, இறுதிக் காலத்திலும் உமது பக்தனுக்கு என்ன பயன் உண்டாகும்?

Verse 24

किम्प्रमाणं तु दातव्यं मधुपर्कसमन्वितम् ॥ कानि मांसानि ते देव फलं शाकस्य कीदृशः

மதுபர்க்கத்துடன் எத்தனை அளவு அளிக்க வேண்டும்? ஹே தேவா, எந்தெந்த மாமிசங்கள் உரியவை? மேலும் கீரை/காய்கறிகளின் பயன் எத்தகையது?

Verse 25

प्रापणेष्वपि युज्येत कर्म शास्त्रसमायुतम् ॥ आहूतस्य च मन्त्रेण आगते धर्मवत्सल

பெறுதல்/ஏற்றுக்கொள்ளுதல் பற்றிய காரியங்களிலும் சாஸ்திரத்துடன் கூடிய செயல் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும். மேலும் மந்திரத்தால் அழைக்கப்பட்டவர் வந்தபோது, ஹே தர்மவத்ஸலா, …

Verse 26

केन मन्त्रविधानॆन प्राशनं ते प्रदीयते ॥ व्रतस्य चोपचारेषु अर्च्चयित्वा यथाविधि

எந்த மந்திர-விதானத்தால் உமக்கு ப்ராசனம் (உண்ணுதல்/பருகுதல்) அளிக்கப்படுகிறது? மேலும் விரதத்தின் உபசாரங்களில் விதிப்படி அர்ச்சித்து…

Verse 27

केऽत्र भुञ्जन्ति तद्देव सर्वशुद्धिकरं परम् ॥ ये तु एकाशिनो देवमुपसर्पन्ति माधवम्

ஹே தேவா, இங்கே அந்த பரமமான, முழுப் பரிசுத்தி அளிப்பதைக் யார் உண்ணுகிறார்கள்? மேலும் ஒரே வேளை உண்பவர்களாய் தேவன் மாதவனை அணுகுவோர்…

Verse 28

तेषां तु का गतिर्देव तव मार्गानुसारिणाम् ॥ व्रतं कृत्वा यथोक्तेन येऽभिगच्छन्ति माधवम्

ஓ தேவா! உன் மார்க்கத்தைப் பின்பற்றுவோரின் நிலை என்ன? விதிப்படி விரதம் செய்து மாதவனை அடைவோர்.

Verse 29

तेषां तु का गतिर्देव तव भक्तिं प्रकुर्वताम् ॥ कृच्छ्रसांतपने कृत्वा येऽभिगच्छन्ति माधवम्

ஓ தேவா! உன் பக்தியை வளர்ப்போரின் நிலை என்ன? க்ருச்ச்ர-ஸாந்தபன தவம் செய்து மாதவனை அடைவோர்.

Verse 30

कां गतिं ते प्रपद्यन्ते तव कर्मपरायणाः ॥ वाय्वाहारं ततः कृत्वा कृष्णं समधिगच्छति

உன் சேவைக் கர்மத்தில் ஈடுபட்டோர் எந்த நிலையை அடைவர்? பின்னர் வாய்வாஹாரம் (காற்றையே உணவாக) செய்து கிருஷ்ணனை அடைவான்.

Verse 31

तेषां तु का गतिः कृष्ण तव भक्तौ व्यवस्थिताः ॥ अक्षारलवणं कृत्वा येऽभिगच्छन्ति चाच्युतम्

ஓ கிருஷ்ணா! உன் பக்தியில் நிலைத்தோரின் நிலை என்ன? அக்ஷார-லவண விரதம் செய்து அச்யுதனை அடைவோர்.

Verse 32

कां गतिं ते प्रपद्यन्ते तव कर्मानुसारिणः ॥ कृत्वा पयोव्रतं चैव येऽभिगच्छन्ति चाच्युतम् ॥

உன் கட்டளைகளைப் பின்பற்றுவோர் எந்த நிலையை அடைவர்? பயோவ்ரதம் செய்து அச்யுதனை அணைவோர்.

Verse 33

ते कां गतिं प्रपद्यन्ते नरा ये व्रतक॑रिणः ॥ दत्त्वा गवाह्निकं चैव ये प्रपद्यन्ति माधवम् ॥

விரதம் அனுஷ்டிப்போர், கவாஹ்நிக தானம் செய்து பின்னர் மாதவனைச் சரணடைவர் எந்த கதியை அடைவார்?

Verse 34

कां गतिं ते प्रपद्यन्ते तव भक्त्या व्यवस्थिताः ॥ उञ्छवृत्तिं समास्थाय येऽभिगच्छन्ति माधवम् ॥

உமது பக்தியில் நிலைத்திருந்து, உஞ்சவிருத்தியை மேற்கொண்டு மாதவனை அணைவோர் எந்த கதியை அடைவார்?

Verse 35

कां गतिं ते प्रपद्यन्ते नरा भिक्षोपजीविनः ॥ गृहस्थधर्मं कृत्वा वै येऽभिगच्छन्ति माधवम् ॥

பிச்சையால் வாழ்வோர், இல்லற தர்மத்தை நிறைவேற்றி மாதவனை அணைவோர் எந்த கதியை அடைவார்?

Verse 36

काँल्लोकांस्ते प्रपद्यन्ते तव क्षेत्रेषु ये मृताः ॥ कृत्वा पञ्चातपं चैव माधवाय प्रयच्छति ॥

உமது க்ஷேத்திரங்களில் இறப்போர் எந்த உலகங்களை அடைவார்? மேலும் பஞ்சாதப தவம் செய்து அதன் பலனை மாதவனுக்கு அர்ப்பணிப்பவன் என்ன பெறுவான்?

Verse 37

कां गतिं वै परायान्ति ये तु पञ्चातपे मृताः ॥ कण्ठशय्यां समासाद्य ये प्रपश्यन्ति चाच्युतम् ॥

பஞ்சாதப தவத்தில் ஈடுபட்டபடியே இறப்போர் உண்மையில் எந்த கதியை அடைவார்? மேலும் கண்டசய்யையை ஏற்று அச்யுதனை தரிசிப்போர் என்ன பெறுவர்?

Verse 38

तेषां तु का गतिर्देव कण्ठशय्यां समाश्रिताः ॥ आकाशशयनं कृत्वा ये प्रपद्यन्ति चाच्युतम् ॥

ஓ தேவா! கந்தசய்யா விரதத்தை மேற்கொண்டவர்களின் நிலை என்ன? மேலும் ஆகாசசயனம் செய்து அச்யுதனைச் சரணடைந்தவர்களின் நிலை என்ன?

Verse 39

तेषां तु का गतिः कृष्ण तव भक्तिपरायणाः ॥ गोव्रजे शयनं कृत्वा ये प्रपद्यन्ति केशवम् ॥

ஓ கிருஷ்ணா! உன் பக்தியில் பராயணமானவர்களின் நிலை என்ன? மேலும் கோவ்ரஜத்தில் தங்கிச் சயனம் செய்து கேசவனைச் சரணடைந்தவர்களின் நிலை என்ன?

Verse 40

तेषां तु का गतिर्ब्रह्मंस्तव भक्तिपथे स्थिताः ॥ शाकाहारं ततः कृत्वा येऽभिगच्छन्ति चाच्युतम् ॥

ஓ பிரஹ்மன்! உன் பக்திப் பாதையில் நிலைத்தவர்களின் நிலை என்ன? பின்னர் சாகாஹாரம் மேற்கொண்டு அச்யுதனை அணையும் அவர்களின் நிலை என்ன?

Verse 41

तेषां तु का गतिर्देव कणभक्षास्तु ये नराः ॥ पञ्चगव्यं ततः पीत्वा येऽभिगच्छन्ति माधवम् ॥

ஓ தேவா! கணபக்ஷம் (தானியத் துகள்களால் வாழ்தல்) செய்பவர்களின் நிலை என்ன? மேலும் பின்னர் பஞ்சகவ்யம் அருந்தி மாதவனை அணைவோரின் நிலை என்ன?

Verse 42

तेषां तु का गतिर् देव ये नरा यावकाशिनः ॥ आहारं गोमयं कृत्वा येऽभिगच्छन्ति केशवम् ॥

ஓ தேவா! யாவகாசிகள் (யவம்/பார்லி உண்டு வாழ்வோர்) ஆகிய மனிதர்களின் நிலை என்ன? மேலும் கோமயத்தை உணவாகக் கொண்டு கேசவனை அணைவோரின் நிலை என்ன?

Verse 43

नारायण गतिस्तेषां कीदृशोऽत्र विधिः स्मृतः ॥ सक्तुं वै भक्षयित्वा तु ये प्रपद्यन्ति चाच्युतम् ॥

அவர்களின் அடைவு நாராயணனே என்று கூறப்படுகிறது; இங்கு எந்த விதி சொல்லப்படுகிறது? அதாவது சக்கு (வறுத்த தானிய மாவு) உண்டு அச்யுதனைச் சரணடைவோர்।

Verse 44

तेषां तु का गतिर् देव तव कर्मपरायणाः ॥ शिरसा दीपकं कृत्वा येऽभिगच्छन्ति केशवम् ॥

தேவனே! உமது கர்மவிதிகளில் ஈடுபட்ட அவர்களின் அடைவு என்ன? தலையில் விளக்கை வைத்து கேசவனை அணுகுவோர்.

Verse 45

ते गतिं कां प्रपद्यन्ते तव चिन्तापरायणाः ॥ अश्माशनं व्रतं कृत्वा ये प्रपद्यन्ति नित्यशः ॥

உம்மைத் தியானிப்பதில் ஈடுபட்டோர் எந்த அடைவை அடைவார்கள்? கல்லின் மீது உண்பதெனும் விரதத்தை மேற்கொண்டு நாள்தோறும் உம்மைச் சரணடைவோர்.

Verse 46

तेषां तु का गतिर् देव तव भक्तिपरायणाः ॥ भक्षयित्वा तु दूर्वां ये प्रपद्यन्ते मनीषिणः ॥

தேவனே! உமது பக்தியில் ஈடுபட்டோரின் அடைவு என்ன? அறிவுடையோர் தூர்வா புல்லை உண்டு உம்மைச் சரணடைவோர்.

Verse 47

तेषां तु का गतिर् देव स्वधर्मगुणचारिणः ॥ जानुभ्यां प्रतिपद्यन्ते तव प्रीत्या च माधव ॥

தேவனே! தம் ச்வதர்மமும் நற்குணங்களும் பின்பற்றி நடப்போரின் அடைவு என்ன? மాధவா! உம்மீது அன்பால் முழங்கால்களில் சென்று உம்மை அணைவோர்.

Verse 48

तेषां तु का गतिर् देव तन्ममाचक्ष्व पृच्छतः ॥ उत्तानशयनं कृत्वा धारयन्ति हि दीपिकाम् ॥

ஹே தேவா! நான் கேட்கிறேன்—முதுகில் படுத்து சிறு தீபத்தைத் தாங்குவோரின் கதி (இலக்கு) என்ன?

Verse 49

ते यान्ति कां गतिं देव कथ्यते या च शाश्वती ॥ जानुभ्यां दीपकं कृत्वा केशवाय प्रपद्यते ॥

ஹே தேவா! நிலையானதாகச் சொல்லப்படும் எந்தக் கதியை அவர்கள் அடைகிறார்கள்—முழங்கால்களில் (நகர்ந்து) தீபத்தை அர்ப்பணித்து கேசவனைச் சரணடைவோர்?

Verse 50

तेषां तु का गतिर् देव कथ्यते चैव शाश्वती ॥ अवाङ्मुखस्तु भूत्वा वै यः प्रपद्येज्जनार्द्दनम् ॥

ஹே தேவா! முகம் கீழ்நோக்கி (அவாங்க்முகமாக) ஜனார்தனனைச் சரணடைவோரின் நிலையான கதி என்ன?

Verse 51

भगवन् का गतिस्तस्य अवाक्शिरसि शायिनः ॥ पुत्रदारगृहं चैव मुक्त्वा योऽनुप्रपद्यते ॥

ஹே பகவனே! தலை கீழாகப் படுத்து, மகன்-மனைவி-வீடு ஆகியவற்றைத் துறந்து பின்தொடர்ந்து சரணடைவோரின் கதி என்ன?

Verse 52

का गतिस्तस्य सिद्धा तु कथयस्व सुरोत्तम ॥ भाषितोऽसि मया ह्येवं सर्वलोकसुखावहम्

ஹே தேவர்களில் சிறந்தவனே! அந்தச் சித்தனின் உறுதியான கதி என்ன என்பதைச் சொல்லும்; ஏனெனில் எல்லா உலகங்களின் நலனுக்காகவே நான் உம்மை இவ்வாறு வேண்டினேன்.

Verse 53

गमनागमनं चैव त्वत्प्रसन्नेन माधव ॥ त्वं ज्ञाता त्वं पिता चैव सर्वधर्मविनिश्चयः

ஓ மாதவா! புறப்பாடும் மீள்வரவும் உமது பிரசன்ன அருளினாலேயே நிகழ்கின்றன. நீயே அறிந்தவன்; நீயே தந்தை; எல்லா தர்மங்களின் தீர்ப்பாளனும் நீயே.

Verse 54

भस्माकुलेषु निक्षिप्य कथं चाग्नौ प्रपद्यते ॥ कां गतिं प्रतिपद्यन्ते त्वद्भक्ता जलमास्थिताः

சாம்பல் குவியல்களிடையே வைக்கப்பட்டால் ஒருவர் எவ்வாறு அக்னியில் (சடங்குரூபமாக) புகுவார்? மேலும் உமது பக்தர்கள் நீரில் புகுந்தால் அவர்கள் எந்த கதியை அடைகிறார்கள்?

Verse 55

त्वत्क्षेत्रसंस्थितो वापि तन्ममाचक्ष्व पृच्छतः ॥ स्मरण पुत्र ते कृष्ण यैस्तु नाम प्रकीर्त्यते

அல்லது உமது க்ஷேத்திரத்தில் தங்கியிருப்பவரைப் பற்றியும், நான் கேட்கின்றேன்—அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள். ஓ கிருஷ்ணா, ஓ மகனே! நினைவோடு உமது நாமத்தைப் பாடுபவர்கள் எத்தகைய பலனை அடைகிறார்கள்?

Verse 56

नमो नारायणेत्युक्त्वा तेषां वै का गतिर्भवेत् ॥ उद्यतेष्वपि शस्त्रेषु हन्यमाना रणे नराः

‘நமோ நாராயண’ என்று உச்சரித்தால், அவர்களுக்கு உண்மையில் எந்தக் கதி உண்டாகும்? போரில் ஆயுதங்கள் உயர்த்தப்பட்டிருந்தாலும், களத்தில் கொல்லப்படுகின்ற மனிதர்கள்…

Verse 57

नामप्रकीर्तनात्तेषां कीदृशी तु गतिर्भवेत् ॥ अहं शिष्या च दासी च तव भक्त्या व्यवस्थिताः

அவர்களின் நாமப் பிரகீர்த்தனையால் அவர்களுக்கு எத்தகைய கதி உண்டாகும்? நான் உமது பக்தியில் நிலைத்தவள்; உமது சீடையுமாகவும் பணிவிடையாளுமாகவும் இருக்கிறேன்.

Verse 58

रहस्यं धर्मसंयुक्तं तन्ममाचक्ष्व माधव ॥ एवं तत्परमं गुह्यं मम प्रीत्या जगद्गुरो

ஹே மாதவா! தர்மத்துடன் இணைந்த அந்த இரகசிய உபதேசத்தை எனக்கு விளக்குவாயாக. ஹே ஜகத்குரோ! என் திருப்திக்காக அந்த பரம ரகசியத் தத்துவத்தை வெளிப்படுத்துவாயாக.

Verse 59

एवं हि धार्यमाणा सा पृथिवी सागरान्विता ॥ वर्षाणां च सहस्रं हि वज्रदंष्ट्रेण साधुना

இவ்வாறு கடல்களுடன் கூடிய அந்தப் பூமி தாங்கப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது; மேலும் வஜ்ரம் போன்ற தந்தங்களையுடைய அந்தப் புண்ணியவன் (வராகன்) அதை ஆயிரம் ஆண்டுகள் ஏந்தினான்.

Verse 60

वसन्ते कीदृशं कर्म ग्रीष्मे किं कर्म कारयेत् ॥ प्रावृट्काले च किं कर्म वर्षान्ते किञ्च कारयेत्

வசந்தத்தில் எந்த வகைச் செயலைச் செய்ய வேண்டும்? கோடையில் எந்தச் செயலைச் செய்யச் சொல்ல வேண்டும்? மழைக்காலத்தில் எந்தச் செயல், மேலும் மழை முடிவில் என்ன செய்யச் செய்ய வேண்டும்?

Verse 61

कानि कर्म्माणि कुर्वीत तव भक्तस्य भोजनात् ॥ यस्तु तं प्रापणं देव न च दोषप्रसादिकम्

உமது பக்தரின் உணவு (அல்லது அன்னார்ப்பணம்) தொடர்பாக எந்தச் செயல்களைச் செய்ய வேண்டும்? ஆனால், ஹே தேவா! அந்த ‘ப்ராபண’த்தைச் செய்பவன், அது குற்றநிவாரணம் அல்லது சமாதானப்படுத்துதல் சார்ந்தது அல்ல.

Verse 62

कां गतिं ते प्रपद्यन्ते तव कर्मपरायणाः ॥ तव क्षेत्रेषु वैकुण्ठ ये तु प्राणान्विमुञ्चते

உமக்காகச் செய்யப்படும் செயல்களில் ஈடுபட்டிருப்போர் எந்த நிலையை அடைகிறார்கள்? மேலும், ஹே வைகுண்டா! உமது திருத்தலங்களில் உயிரை விடுபவர்கள் எந்த நிலையை அடைகிறார்கள்?

Verse 63

तेषां तु का गतिर् देव शिरसा दीपधारणात् ॥ ये हि नित्यं पयः पीत्वा तव चिन्ताव्यवस्थिताः

ஓ தேவா! தலையில் தீபம் தாங்கும் பக்தர்களின் நிலை என்ன?—அவர்கள் தினமும் பால் அருந்தி உன் தியானத்தில் நிலைத்திருப்பவர்கள்.

Verse 64

अतस्त्वयैव वक्तव्यो योगसाङ्ख्यविनिश्चयः ॥ त्वां भजंश्च गते जीवे मधुपर्कसमन्वितम्

ஆகையால் யோகம், சாங்க்யம் ஆகியவற்றின் உறுதியான முடிவை நீயே கூற வேண்டும். மேலும் உயிர் பிரியும் வேளையில் மதுபர்க்க விதியுடன் உன்னை வழிபடுபவன் (அந்தப் பலனை அடைவான்).

Verse 65

केषु द्रव्येषु संयुक्तं मधुपर्कं प्रदीयते ॥ के तु कर्मगुणास्तस्य मधुपर्कस्य माधव

ஓ மாதவா! மதுபர்க்கம் எந்தெந்த பொருட்களுடன் சேர்த்து அர்ப்பணிக்கப்படுகிறது? மேலும் அந்த மதுபர்க்கத்தின் கர்மப் பலன்களும் குணங்களும் என்ன?