Mandukya

Verse 1

ॐ इत्येतदक्षरमिदं सर्वं तस्योपव्याख्यानं भूतं भवद् भविष्यदिति सर्वमोङ्कार एव । यच्चान्यत् त्रिकालातीतं तदप्योङ्कार एव ॥१॥

‘ஓம்’—இந்த அక్షரமே இதனைத்தும். இதன் விளக்கம்: கடந்தது, நிகழ்வது, வருவது—எல்லாமே நிச்சயமாக ஓங்காரமே; மூன்று காலங்களையும் கடந்தது எதுவோ அதுவும் ஓங்காரமே॥௧॥

Verse 2

सर्वं ह्येतद् ब्रह्मायमात्मा ब्रह्म सोऽयमात्मा चतुष्पात् ॥२॥

இவை அனைத்தும் நிச்சயமாகப் பிரம்மமே; இந்த ஆத்மா பிரம்மமே. இதே ஆத்மா நான்கு பாதங்களைக் கொண்டது॥௨॥

Verse 3

जागरितस्थानो बहिष्प्रज्ञः सप्ताङ्ग एकोनविंशतिमुखः स्थूलभुग्वैश्वानरः प्रथमः पादः ॥३॥

விழிப்பு நிலையையே தன் தளமாகக் கொண்டு, வெளிப்பொருள்களை அறியும் பிரக்ஞையுடன், ஏழு அங்கங்களும் பத்தொன்பது வாயில்களும் உடையவனாய், ஸ்தூலப் பொருள்களை அனுபவிப்பவன்—வைஶ்வானரன்—ஆத்மாவின் முதல் பாதம்॥௩॥

Verse 4

स्वप्नस्थानोऽन्तःप्रज्ञः सप्ताङ्ग एकोनविंशतिमुखः प्रविविक्तभुक् तैजसो द्वितीयः पादः ॥४॥

கனவு நிலையிலுள்ள, அகஅறிவுடைய, ஏழு அங்கங்களும் பத்தொன்பது முகங்களும் உடைய, நுண்ணியவும் வேறுபட்டவுமான பொருள்களை அனுபவிப்பவன்—இவனே ‘தைஜஸ’ எனும் இரண்டாம் பாதம்.

Verse 5

यत्र सुप्तो न कञ्चन कामं कामयते न कञ्चन स्वप्नं पश्यति तत् सुषुप्तम् । सुषुप्तस्थान एकीभूतः प्रज्ञानघन एवानन्दमयो ह्यानन्दभुक् चेतोमुखः प्राज्ञस्तृतीयः पादः ॥५॥

எந்நிலையில் உறங்கியவன் எந்த ஆசையையும் ஆசைப்படுவதில்லை, எந்தக் கனவையும் காண்பதில்லை—அதுவே சுஷுப்தி. சுஷுப்தி நிலையிலே ஒன்றாய்க் கலந்தவனாய், அறிவின் திரளாய், ஆனந்தமயனாய், ஆனந்தத்தை அனுபவிப்பவனாய், மேலும் ‘சேதஸ்’ (மனம்) என்பதே முகமாக உடையவனாய்—அவனே ‘ப்ராஜ்ஞ’ எனும் மூன்றாம் பாதம்.

Verse 6

एष सर्वेश्वरः एष सर्वज्ञः एषोऽन्तर्याम्येष योनिः सर्वस्य प्रभवाप्ययौ हि भूतानाम् ॥६॥

இவனே அனைத்திற்கும் ஈசன், இவனே அனைத்தையும் அறிபவன், இவனே உள்ளுறை ஆள்பவன், இவனே எல்லாவற்றிற்கும் காரண-யோனி; ஏனெனில் உயிர்களின் தோற்றமும் லயமும் உண்மையில் இதிலிருந்தே நிகழ்கின்றன.

Verse 7

नान्तःप्रज्ञं न बहिष्प्रज्ञं नोभयतःप्रज्ञं न प्रज्ञानघनं न प्रज्ञं नाप्रज्ञम् । अदृष्टमव्यवहार्यमग्राह्यमलक्षणम् अचिन्त्यमव्यपदेश्यमेकात्मप्रत्ययसारं प्रपञ्चोपशमं शान्तं शिवमद्वैतं चतुर्थं मन्यन्ते स ...

துரீயம் உள்ளுணர்வல்ல, வெளிஉணர்வல்ல, இரண்டுமாகிய உணர்வுமல்ல; அறிவின் திரளுமல்ல; அறிவுமல்ல, அறியாமையுமல்ல. அது காணப்படாதது, பரிவர்த்தனைக்குரியதல்ல, பற்றப்படாதது, இலக்கணமற்றது, சிந்திக்க இயலாதது, சொல்ல இயலாதது. ஒரே ஆத்மாவின் நிச்சயப் பிரத்தியயமே அதன் சாரம்; அது பிரபஞ்ச-உபசமம், சாந்தம், சிவம், அத்வைதம். இதையே நான்காம் நிலை எனக் கூறுவர்; அதுவே ஆத்மா; அதுவே அறியத்தக்கது॥

Verse 8

सोऽयमात्माध्यक्षरमोङ्कारोऽधिमात्रं पादा मात्रा मात्राश्च पादा अकार उकारो मकार इति ॥८॥

இந்த ஆத்மாவே அழியாத அక్షரமாகிய ஓங்காரம்; அது மாத்ரைகளுடன் உள்ளது. அதன் பாதங்களே மாத்ரைகள்; மாத்ரைகளே பாதங்கள்—அ, உ, ம॥

Verse 9

जागरितस्थानो वैश्वानरोऽकारः प्रथमा मात्रा आप्तेरादिमत्त्वाद्वा आप्नोति ह वै सर्वान्कामानादिश्च भवति य एवं वेद ॥९॥

விழிப்பு நிலையிலுள்ள வைஶ்வானரன் ‘அ’—முதல் மாத்ரை; ‘ஆப்தி’ (வியாப்தி/பிராப்தி) காரணமாகவோ, ‘ஆதிமத்துவம்’ (ஆரம்பத்தன்மை) காரணமாகவோ. இவ்வாறு அறிந்தவன் நிச்சயமாக எல்லா விருப்பங்களையும் அடைந்து, முதன்மையானவனாகிறான்॥

Verse 10

स्वप्नस्थानस्तैजस उकारो द्वितीया मात्रा उत्कर्षात् उभयत्वाद्वा उत्कर्षति ह वै ज्ञानसन्ततिं समानश्च भवति नास्य अब्रह्मवित् कुले भवति य एवं वेद ॥१०॥

சுவப்ன நிலையிலுள்ள தைஜசன் ‘உ’காரம், இரண்டாம் மாத்திரை. உத்தகர்ஷம் காரணமாகவோ, உபயத்துவம் (இடைநிலை) காரணமாகவோ, அவன் ஞானத் தொடர்ச்சியை உயர்த்தி சமநிலையை அடைகிறான். இவ்வாறு அறிந்தவனின் குலத்தில் அப்ரஹ்மவித் எவரும் இருப்பதில்லை॥௧௦॥

Verse 11

सुषुप्तस्थानः प्राज्ञो मकारस्तृतीया मात्रा मितेरपीतेर्वा मिनोति ह वा इदं सर्वम् अपीतिश्च भवति य एवं वेद ॥११॥

சுஷுப்தி நிலையிலுள்ள பிராஜ்ஞன் ‘ம’காரம், மூன்றாம் மாத்திரை. மிதி (அளவிடுதல்/பரிமாணம்) காரணமாகவோ, அபீதி (லயம்/உள்வாங்கல்) காரணமாகவோ, அவன் இதனை அனைத்தையும் அளந்து அறிகிறான்; லயமாகவும் ஆகிறான். இவ்வாறு அறிந்தவன்॥௧௧॥

Verse 12

अमात्रश्चतुर्थोऽव्यवहार्यः प्रपञ्चोपशमः शिवोऽद्वैत एवम् ओङ्कार आत्मैव संविशत्यात्मनाऽऽत्मानं य एवं वेद ॥१२॥

நான்காம் நிலை அமாத்திரம், அவ்யவஹாரியம், பிரபஞ்ச-உபசமம், சிவம், அத்வைதம். இவ்வாறு ஓங்காரம் ஆத்மாவே. இவ்வாறு அறிந்தவன் ஆத்மாவால் ஆத்மாவிலேயே பிரவேசிக்கிறான்॥௧௨॥