Skanda Purana — Vishnu Khanda, Shloka 43
यस्यास्तीरे पुण्यतोया कूजद्भृंगविहंगमा । सरयूर्नाम तटिनी मानसप्रभवोल्लसा
yasyāstīre puṇyatoyā kūjadbhṛṃgavihaṃgamā | sarayūrnāma taṭinī mānasaprabhavollasā
அதன் கரையில் புனித நீருடைய சரயூ நதி ஓடுகிறது; அங்கே தேனீக்களின் முரசும் பறவைகளின் குரலும் ஒலிக்கின்றன; மானஸரோவரில் இருந்து தோன்றியதாகப் புகழப்படும் அந்தத் தட்டினி ஒளிர்கிறது।
Brahmā (deduced for Vaiṣṇavakhaṇḍa narrative context)
Tirtha: Sarayū
Type: river
Scene: A tranquil Sarayū riverbank: clear holy waters, flowering trees, bees hovering, birds calling from branches, pilgrims seated in japa, and a faint suggestion of Mānasarovar’s mythic origin via distant snowy peaks in the background symbolism.
FAQs
Sacred rivers sanctify a place through purity and life-affirming harmony, supporting pilgrimage, remembrance, and inner cleansing.
The Sarayū River at Ayodhyā, praised as holy and traditionally linked to Mānasarovar.
Not explicit; the emphasis on puṇya-toya implies tīrtha practices such as snāna (ritual bathing) and reverent worship on the riverbank.