Adhyaya 82

Verse 1

। देव्युवाच । चक्रतीर्थेति किं नाम त्वया प्रोक्तं वृषध्वज । कुत्र तिष्ठति तत्तीर्थं किं प्रभावं वदस्व मे

தேவி கூறினாள்— ஓ வृषத்வஜரே! நீங்கள் ‘சக்கரதீர்த்தம்’ என்று சொன்னீர்கள்; அதன் பெயரின் பொருள் என்ன? அந்த தீர்த்தம் எங்கு உள்ளது, அதன் மகிமை என்ன? எனக்குச் சொல்லுங்கள்.

Verse 2

ईश्वर उवाच । पुरा देवासुरे युद्धे हत्वा दैत्याञ्जनार्द्दनः । चक्रं प्रक्षालयामास तत्र वै रक्तरंजितम्

ஈசுவரன் கூறினார்— முற்காலத்தில் தேவர்-அசுரப் போரில் ஜனார்த்தனன் தைத்யர்களை வதைத்து, இரத்தம் படிந்த தன் சக்கரத்தை அங்கேயே கழுவினான்.

Verse 3

अष्टकोटिसुतीर्थानि तत्रानीय स्वयं हरिः । तीर्थे प्रकल्पयामास शुद्धिं कृत्वा सुदर्शने । तीर्थस्य चक्रे नामापि चकतीर्थमिति श्रुतम्

ஹரி தாமே அங்கே எட்டு கோடி சிறந்த தீர்த்தங்களை கொண்டு வந்து அந்த இடத்தில் நிறுவினார். சுதர்சனச் சக்கரத்தைத் தூய்மைப்படுத்தி, அந்த தீர்த்தத்திற்கு ‘சக்கரதீர்த்தம்’ என்ற பெயரையும் அளித்தார்; அது புகழ்பெற்றது.

Verse 4

अष्टायुतानि तीर्थानामष्टौ कोट्यस्तथैव च । तत्र संति महादेवि चक्रतीर्थे न संशयः

மகாதேவி! சக்கரதீர்த்தத்தில் தீர்த்தங்களின் எட்டு அயுதங்களும், அதுபோல எட்டு கோடிகளும் நிச்சயமாக உள்ளன; இதில் ஐயமில்லை.

Verse 5

यस्तत्र कुरुते स्नानमेकचित्तो नरोत्तमः । सर्वतीर्थाभिषेकस्य स प्राप्नोत्यखिलं फलम्

நரோத்தமா! அங்கே ஒருமுகச் சித்தத்துடன் நீராடுபவன், எல்லாத் தீர்த்தங்களிலும் அபிஷேகம் செய்ததற்குரிய முழுப் பலனையும் பெறுவான்.

Verse 6

तीर्थानामष्टकोटिस्तु निवसंति वरानने । एकादश्यां विशेषेण चन्द्रसूर्यग्रहे तथा

வரானனே! அங்கே தீர்த்தங்களின் எட்டு கோடிகள் வாசம் செய்கின்றன—சிறப்பாக ஏகாதசியிலும், சந்திர-கிரகணமும் சூரிய-கிரகணமும் நேரத்திலும்.

Verse 7

तत्र स्नात्वा महादेवि यज्ञकोटिफलं लभेत् । तस्यैव कल्पनामानि शृणु ते कथयाम्यहम्

மகாதேவி! அங்கே நீராடினால் கோடி யாகங்களின் பலன் கிடைக்கும். இப்போது அந்தத் தீர்த்தத்தின் கல்பங்களின்படி உள்ள பெயர்களை கேள்; நான் உனக்குச் சொல்கிறேன்.

Verse 8

कोटितीर्थं पूर्वकल्पे श्रीनिधानं द्वितीयके । तृतीये शतधारं च चक्रतीर्थं चतुर्थके

முந்தைய கல்பத்தில் அது ‘கோடிதீர்த்தம்’, இரண்டாமதில் ‘ஸ்ரீநிதானம்’; மூன்றாமதில் ‘சததாரா’, நான்காமதில் ‘சக்கரதீர்த்தம்’ எனப் புகழப்பட்டது.

Verse 9

एवं ते कल्पनामानि ह्यतीतान्यखिलानि वै । कथितान्येवमन्यानि ज्ञेयानि विबुधैः क्रमात्

இவ்வாறு கடந்த கல்பங்களுக்குரிய எல்லா பெயர்களும் உனக்குச் சொல்லப்பட்டன; மீதமுள்ள பெயர்களையும் ஞானிகள் வரிசையாக அறிந்துகொள்ள வேண்டும்.

Verse 10

तत्र यद्दीयते दानं तस्य संख्या न विद्यते । अर्द्धक्रोशप्रमाणं हि विष्णुक्षेत्रं प्रकीर्त्तितम्

அங்கே அளிக்கப்படும் தானத்தின் கணக்கு இல்லை; அந்த விஷ்ணு-க்ஷேத்திரம் அரை குரோச அளவெனப் புகழப்படுகிறது.

Verse 11

ब्रह्महत्या नोपसर्पेत्सत्यमेतन्मयोदितम् । मासोपवासी तत्क्षेत्रे अग्निहोत्री यतव्रतः

பிரம்மஹத்த்யா பாவம் அங்கே அணுகாது—இது நான் உரைக்கும் உண்மை; அந்த க்ஷேத்திரத்தில் மாதம் முழுதும் உபவாசம் இருந்து, அக்னிஹோத்ரம் செய்து, நியமவிரதம் காக்கிறவன்—

Verse 12

स्वाध्यायी यज्ञयाजी च तपश्चांद्रायणा दिकम् । तिलोदकं पितॄणां च श्राद्धं च विधिपूर्वकम्

அவன் ஸ்வாத்யாயத்தில் ஈடுபட்டு யாகங்களைச் செய்பவனாகி; சாந்திராயண முதலிய தவங்களை அனுஷ்டித்து; பித்ருக்களுக்கு திலோதகம் அர்ப்பணித்து, விதிப்படி ஸ்ராத்தம் நடத்துவான்.

Verse 13

एकरात्रं त्रिरात्रं वा कृच्छ्रं सांतपनं तथा । मासोपवासं तच्चैव अन्यद्वा पुण्यकर्म तत्

ஒரு இரவு அல்லது மூன்று இரவு உபவாசம், க்ருச்சிரம் மற்றும் சாந்தபனம் போன்ற பிராயச்சித்தங்கள், அல்லது மாத உபவாசம்—அல்லது வேறு எந்தப் புண்ணியச் செயலும்—(அங்கே) மிகப் புனிதமாகிறது.

Verse 14

दैत्यारिक्षेत्रमासाद्य यत्किंचित्कुरुते नरः । अन्यक्षेत्रात्कोटिगुणं पुण्यं भूयान्न संशयः

தைத்தியாரி-க்ஷேத்திரத்தை அடைந்து மனிதன் சிறிதளவேனும் எதைச் செய்தாலும், அது பிற க்ஷேத்திரங்களில் கிடைக்கும் புண்ணியத்தைவிட கோடி மடங்கு மிகுதியாகும்; இதில் ஐயமில்லை।

Verse 15

सुदर्शने वरे तीर्थे गोदानं तत्र दापयेत् । सम्यग्यात्राफलप्रेप्सुः सर्वपापविशुद्धये

சுதர்ஷன எனும் சிறந்த தீர்த்தத்தில், யாத்திரையின் முழுப் பயனை நாடி எல்லாப் பாவங்களின் சுத்தியை விரும்புபவன் அங்கே கோதானம் செய்யச் செய்ய வேண்டும்।

Verse 16

चंडालः श्वपचो वाऽपि तिर्यग्योनिगतस्तथा । तस्मिंस्तीर्थे मृतः सम्यगाच्युतं लोकमाप्नुयात्

சண்டாளனாக இருந்தாலும், சுவபசனாக இருந்தாலும், அல்லது திர்யக்-யோனியில் பிறந்தவனாக இருந்தாலும்—அந்த தீர்த்தத்தில் முறையாக உயிர் நீத்தால் அச்யுதனின் லோகத்தை அடைவான்।

Verse 17

इति संक्षेपतः प्रोक्तं चक्रतीर्थसमुद्भवम् । माहात्म्यं सर्वपापघ्नं सर्वकामफलप्रदम्

இவ்வாறு சுருக்கமாகச் சக்ரதீர்த்தத்தின் தோற்ற வரலாறு கூறப்பட்டது; இந்த மஹாத்மியம் எல்லாப் பாவங்களையும் அழித்து, எல்லா நற்காமங்களின் பயனையும் அருள்கிறது।

Verse 82

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये दैत्यसूदन माहात्म्यप्रसंगेन चक्रतीर्थोत्पत्तिवृत्तान्तमाहात्म्यवर्णनंनाम द्व्यशीतितमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மஹாபுராணத்தின் ஏகாஶீதிஸாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தின் முதல் பிரபாசக்ஷேத்ர மஹாத்மியத்தில், தைத்யசூதன மஹாத்மியப் பிரசங்கத்துடன் ‘சக்ரதீர்த்த உற்பத்தி வ்ருத்தாந்த மஹாத்மிய வர்ணனம்’ எனும் எண்பத்திரண்டாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।