Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 4
नमोऽस्तु ते सर्वजगद्विधात्रे सर्वत्र सर्वात्मक सर्वकर्त्रे । नमो भवायास्तु नमोऽभवाय नमोऽस्तु ते सर्वगताय नित्यम्
namo'stu te sarvajagadvidhātre sarvatra sarvātmaka sarvakartre | namo bhavāyāstu namo'bhavāya namo'stu te sarvagatāya nityam
முழு உலகத்தையும் விதிக்கும் பரமேஸ்வரா, எங்கும் நிறைந்தவனே, எல்லாரின் ஆத்மாவாய், எல்லாவற்றையும் செய்பவனே—உமக்கு நமஸ்காரம். பவனுக்கு நமஸ்காரம், அபவனுக்கு நமஸ்காரம்; அனைத்திலும் வியாபித்த நித்தியனே, உமக்கு என்றும் வணக்கம்.
Devī (Pārvatī)
Tirtha: Somnātha / Somēśvara at Prabhāsa
Type: kshetra
Listener: Devī (implied) and pilgrims/hearers
Scene: A devotee (or Devī) offers namaskāra before Somnātha-liṅga; behind, the sea-coast aura of Prabhāsa, with a cosmic vision of Śiva pervading all directions, hinting at bhava/abhava as light and shadow dissolving into one radiance.
FAQs
Śiva is affirmed as both immanent and transcendent—the universal agent and the all-pervading reality.
The setting is Prabhāsa-kṣetra; the stuti supports the forthcoming Somēśvara māhātmya.
None explicitly; the devotional practice highlighted is namaskāra (salutation) and contemplation of Śiva’s all-pervasion.