Adhyaya 355

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवगुप्तेश्वरं प्रिये । तत्र पश्चिमवायव्ये यत्र सोमोऽकरोत्तपः

ஈஸ்வரன் கூறினார்—மகாதேவி, பிரியே, அதன் பின் தேவகுப்தேஸ்வரத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அங்கு மேற்கு-வாயவ்ய திசையில் சோமன் (சந்திரன்) தவம் செய்த இடம் உள்ளது.

Verse 2

गुप्तो भूत्वा कुष्ठरोगाल्लज्जयाधोमुखः स्थितः । दिव्यं वर्षसहस्रं तु प्रभासक्षेत्र उत्तमे

குஷ்ட நோயால் பீடிக்கப்பட்டு, வெட்கத்தால் முகம் தாழ்த்தி மறைந்து நின்றான். சிறந்த பிரபாசக் க்ஷேத்திரத்தில் அவன் ஆயிரம் தெய்வீக ஆண்டுகள் அவ்வாறே இருந்தான்.

Verse 3

ततः प्रत्यक्षतां यातः सर्वदेवपतिः शिवः । तुष्टो बभूव चंद्रस्य क्षयनाशं तथाऽकरोत्

அப்போது எல்லாத் தேவர்களுக்கும் அதிபதியான சிவன் நேரில் வெளிப்பட்டான். மகிழ்ந்து சந்திரனின் சயத்தை முடிவுறச் செய்தான்.

Verse 4

क्षयरोगविनिर्मुक्तस्ततोऽभून्मृगलांछनः । प्रतिष्ठाप्य महालिंगं सुरासुरनमस्कृतम्

சயநோயிலிருந்து விடுபட்டு அவர் ‘மிருகலாஞ்சனன்’ எனப் பெயர் பெற்றார். தேவர்-அசுரர் வணங்கும் மகாலிங்கத்தை நிறுவினார்.

Verse 5

गुप्तस्तेपे तपो यस्मात्तस्माद्गुप्तेश्वरः स्मृतः । सर्वकुष्ठहरो देवो दर्शनात्स्पर्शनादपि

மறைவாகத் தவம் செய்ததால் அவர் ‘குப்தேஸ்வரன்’ என நினைக்கப்படுகிறார். அந்தத் தேவன் தரிசனத்தாலும் தொடுதலாலும் எல்லாக் குஷ்டத்தையும் நீக்குவான்.

Verse 6

सोमवारे विशेषेण यस्तल्लिंगं प्रपूजयेत् । तस्यान्वयेऽपि देवेशि कुष्ठी कश्चिन्न जायते

தேவேசி! திங்கட்கிழமை சிறப்பாக அந்த லிங்கத்தை வழிபடுவோரின் வம்சத்திலும் குஷ்டரோகி எவரும் பிறக்கமாட்டார்.

Verse 354

इति श्रीस्कान्दे महा पुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गुप्तेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुष्पञ्चाशदुत्तरत्रिशततमो ऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்காந்த மகாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரச் செய்யுட்கள் கொண்ட ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தின் முதல் பிரபாசக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தில் ‘குப்தேஸ்வர மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனும் 355-ஆம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.