Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 3
रसातलगतामुर्वीं दृष्ट्वा देवो जनार्दनः । वाराहं रूपमास्थाय दंष्ट्राग्रेण वरानने । उत्क्षिप्य धरणीं मूर्ध्ना स्वस्थाने संन्यवेशयत्
rasātalagatāmurvīṃ dṛṣṭvā devo janārdanaḥ | vārāhaṃ rūpamāsthāya daṃṣṭrāgreṇa varānane | utkṣipya dharaṇīṃ mūrdhnā svasthāne saṃnyaveśayat
ரஸாதலத்தில் மூழ்கிய பூமியைக் கண்டு தேவன் ஜனார்தனன் வராஹ ரூபம் எடுத்தான். அழகுமுகத்தவளே! தந்தத்தின் முனையில் தரணியை உயர்த்தி, தலையில் தாங்கி, அவளை மீண்டும் தன் உரிய இடத்தில் நிறுவினான்।
Īśvara (Śiva)
Tirtha: Kardamāla (implied narrative foundation)
Type: tirtha
Scene: Varāha—majestic boar-headed Viṣṇu—emerges from the cosmic waters, Earth-goddess (Bhūdevī) raised on the tusk-tip, then borne upon his head as he sets her in place; devas witness in reverent astonishment.
FAQs
Divine intervention restores cosmic order; avatāra narratives ground the authority of sacred places and dharma in God’s protective action.
This verse provides the mythic backdrop; the tīrtha focus is Kardamāla within Prabhāsa-kṣetra.
None; it narrates the Varāha episode.