
இந்த அத்தியாயத்தில் ஈசுவரன், பிரபாசக் க்ஷேத்திரத்தின் ஆக்நேய (தென்-கிழக்கு) திசைப் பகுதியில் உள்ள ‘கர்கோடக-ரவி’ எனும் சூரியத் திருவுருவின் மகிமையை உபதேசிக்கிறார். அந்த வடிவத்தின் தரிசனமட்டுமே எல்லாத் தேவர்களையும் மகிழ்விக்கிறது எனக் கூறி, ஒரு உள்ளூர் தெய்வத் தோற்றம் அனைத்துத் தெய்வங்களின் அருளுக்கான மையமாக விளங்குகிறது என்று நிறுவப்படுகிறது. பின்னர் சுருக்கமான விதி கூறப்படுகிறது—சப்தமி திதி ஞாயிற்றுக்கிழமையுடன் கூடும் போது, தூபம், கந்தம், அனுலேபனம் போன்ற உபசாரங்களுடன் விதிப்படி பூஜை செய்ய வேண்டும். சரியான காலமும் முறையான காணிக்கைகளும் சேர்ந்த ஆராதனை ‘சர்வ-கில்பிஷ’ எனப்படும் எல்லாப் பாவ/குறைபாடுகளிலிருந்தும் விடுதலை அளிக்கும் என்பது இவ்வத்தியாயத்தின் போதனை. இது ஸ்கந்தமஹாபுராணம் பிரபாசகண்டம், பிரபாசக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தில் 346ஆம் அத்தியாயம்.
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्मादाग्नेयदिग्भागे स्थितः कर्कोटको रविः । पूर्वकल्पे महादेवि स्मृतः कर्कोटकान्वितः
ஈஸ்வரன் கூறினார்—மகாதேவி! அங்கிருந்து அக்னேய திசைப் பகுதியில் ‘கர்கோடக’ எனப்படும் சூரியன் நிறுவப்பட்டுள்ளான்; முன்னொரு கல்பத்தில் அவன் கர்கோடகத்துடன் இணைந்தவன் என நினைவுகூரப்பட்டான்.
Verse 2
तस्य दर्शनमात्रेण प्रीताः स्युः सर्वदेवताः । सप्तम्यां रविवारेण धूप गंधानुलेपनैः । पूजयेद्यो विधानेन मुच्यते सर्वकिल्बिषैः
அவனை வெறும் தரிசனமே செய்தாலும் எல்லாத் தேவர்களும் மகிழ்வர். ஞாயிற்றுக்கிழமையுடன் வரும் சப்தமி நாளில் தூபம், நறுமணம், அனுலேபனம் ஆகியவற்றால் விதிப்படி வழிபடுவோர் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவர்.
Verse 346
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कर्कोटकार्कमाहात्म्यवर्णनंनाम षटचत्वारिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
இவ்வாறு ஸ்ரீஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரச் செய்யுட்கள் கொண்ட ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தில், பிரபாசக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தில் ‘கர்கோடகார்க மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனப் பெயருடைய 346-ஆம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது.