Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 5
तत्रापि नेतुं यदि मां समर्था यत्रासते वारिचयाः समेताः । अतोऽन्यथा नाहमलीकवादी प्राणे प्रयाते मुनिवाक्यकारी
tatrāpi netuṃ yadi māṃ samarthā yatrāsate vāricayāḥ sametāḥ | ato'nyathā nāhamalīkavādī prāṇe prayāte munivākyakārī
‘நீங்கள் என்னை அங்கு அழைத்துச் செல்ல வல்லவர்களாயின்—நீர்தொகுதிகள் கூடி இருக்கும் இடத்துக்கு—அழைத்துச் செல்லுங்கள். இல்லையெனில் நான் பொய் பேசுபவன் அல்ல; உயிர் போனாலும் முனிவாக்கை நிறைவேற்றுபவன்.’
Vāḍava (reported within Īśvara’s narration)
Listener: Devī
Scene: The speaker stands resolute, one hand raised in oath-like gesture, eyes unwavering; devas appear hesitant, as if weighing whether they can guide him. The path toward a hidden water-mass is suggested by a distant glimmer or cavern-river.
FAQs
Satya (truthfulness) and fidelity to a sage’s instruction are upheld as dharma—even above personal survival.
The Prabhāsakṣetra māhātmya frame continues; the verse stresses dharma-values supporting the sacred narrative.
None explicitly; it highlights vow-keeping and adherence to muni-vākya as a dharmic discipline.