
சிவ–தேவி உபதேச உரையாடலில், ஈசுவரன் முன்பு கூறப்பட்ட புனிதப் புள்ளியின் ‘தெற்கில்’, ரிஷிதோயா நதிக்கரையில் உள்ள ஒரு திருத்தலத்தை தேவியின் கவனத்திற்கு கொண்டு வருகிறார். அந்த இடம் க்ஷேமேஸ்வரம் என அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது; பெயர்மாற்ற வரலாறும் கூறப்படுகிறது—முன்னர் அது பூதீஸ்வரம் எனப் புகழ்பெற்றது, கலியுகத்தில் க்ஷேமேச/க்ஷேமேஸ்வரம் என அறிவிக்கப்படுகிறது. அத்தியாயத்தின் நடைமுறை போதனை சுருக்கமாகத் தீர்த்தயாத்திரை நோக்கில் உள்ளது: அந்த தேவனின் தரிசனம் செய்து பின்னர் பூஜை செய்தாலே பக்தன் எல்லா கில்பிஷம் (பாவ/அசுத்தம்) ஆகியவற்றிலிருந்தும் விடுபடுவான் என்று கூறப்படுகிறது. முடிவில் இது ஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் 81,000 ச்லோகத் தொகுப்பில், பிரபாச கண்டம்—பிரபாசக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தின் கீழ் ‘க்ஷேமேஸ்வரமாஹாத்ம்ய-வர்ணன’ அத்தியாயமாக வகைப்படுத்தப்படுகிறது.
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततः पश्येन्महादेवि तस्य दक्षिणतः स्थितम् । क्षेमेश्वरेति विख्यातमृषितोयातटे स्थितम्
ஈஸ்வரன் கூறினார்—மகாதேவி, அதன் தெற்குப் புறத்தில் ருஷிதோயா நதிக்கரையில் அமைந்த, ‘க்ஷேமேஸ்வர’ எனப் புகழ்பெற்ற தலத்தைத் தரிசிக்க வேண்டும்।
Verse 2
भूतीश्वरेति नामास्य पूर्वं च परिकीर्तितम् । क्षेमेशेति कलौ देवि तस्य नाम प्रकीर्तितम्
இத்தெய்வம் முன்பு ‘பூதீஸ்வர’ எனப் போற்றப்பட்டது; ஆனால் கலியுகத்தில், தேவி, இவரது நாமம் ‘க்ஷேமேச’ எனப் பிரசித்தமாகிறது।
Verse 3
तं दृष्ट्वा पूजयित्वा च मुक्तः स्यात्सर्वकिल्बिषैः
அவரைத் தரிசித்து வழிபட்டால், எல்லாப் பாவக் கல்மஷங்களிலிருந்தும் விடுதலை பெறுவான்।
Verse 323
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये क्षेमेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रयोविंशत्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
இவ்வாறு ஸ்ரீஸ்காந்த மகாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரச் செய்யுள் கொண்ட ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தின் முதல் ‘பிரபாசக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்ய’ பகுதியில், ‘க்ஷேமேஸ்வர மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனும் 323ஆம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।