
இந்த அத்தியாயம் பிரபாச-க்ஷேத்திரத்தின் இடவியல் விளக்கத்தில் இடம் பெறும் சுருக்கமான தத்துவக் குறிப்பாகும். ஈச்வரன், குறிப்பு இடத்திலிருந்து அதிகத் தூரமல்லாத கிழக்கு திசையில் உள்ள மிகுந்த சக்தியுடைய லிங்கத்தைச் சொல்கிறார்; அது பாப-க்ஷயத்தை (பாவநாசம்/குறைதல்) அளிப்பதாக வலியுறுத்தப்படுகிறது. அந்த லிங்கம் ‘பிரஹ்மேஸ்வர’ எனப் பெயர்பெற்று, பிராமணர்களால் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டதாகக் கூறப்படுவது அதன் பிரதிஷ்டா-பரம்பரையின் நம்பகத்தன்மையை காட்டுகிறது. இங்கு வழிபாட்டு வரிசையும் சுட்டப்படுகிறது: முதலில் ‘ரிஷிதோயா’ நீரில் ஸ்நானம் செய்து, பின்னர் பிரஹ்மேஸ்வர லிங்கத்தைப் பூஜிக்க வேண்டும். பலன் சமூக-ஆன்மீகமும் அறிவுசார் மாற்றமும் உடையது—வழிபடுபவன் ‘வேதவித்’ ஆகி, தகுதியான பிராமணத் தன்மை பெறுகிறான்; மேலும் ஜாட்யபாவம் (மன மந்தம்/சோம்பல் போன்ற ஜடத்தன்மை) நீங்குகிறது. இவ்வாறு இடம், விதி, பலன் ஆகியவை ஒன்றாக இணைக்கப்படுகின்றன.
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्याश्च पूर्वदिग्भागे नातिदूरे व्यवस्थितम् । लिंगं महाप्रभावं हि सर्वपातकनाशनम्
ஈசுவரன் கூறினார்—அந்தப் புனிதத் தலத்தின் கிழக்குத் திசையில், அதிகத் தொலைவு அல்லாமல், மகாப்ரபாவமுடைய சிவலிங்கம் நிலைத்துள்ளது; அது எல்லாப் பாபங்களையும் அழிக்கிறது.
Verse 2
ब्रह्मेश्वरेति नामाढ्यं ब्राह्मणैश्च प्रतिष्ठितम् । ऋषितोयाजले स्नात्वा तल्लिंगं यः प्रपूजयेत् । स भवेद्वेदविद्विप्रो जाड्यभावविवर्जितः
அது ‘பிரஹ்மேஸ்வர’ என்ற நாமத்தால் புகழ்பெற்று, பிராமணர்களால் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டது. ‘ரிஷிதோய’ நீரில் நீராடி, யார் பக்தி-மரியாதையுடன் அந்த லிங்கத்தை வழிபடுகிறாரோ, அவர் வேதஞானி பிராமணராகி, மந்தத்தன்மை மற்றும் அறியாமையிலிருந்து விடுபடுவார்.
Verse 318
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ब्रह्मेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टादशोत्तरत्रिशततमो ऽध्यायः
இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரச் செய்யுட்கள் கொண்ட ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தில், முதல் பிரபாசக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தில், ‘பிரஹ்மேஸ்வர மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனும் 318ஆம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது.