Adhyaya 314

Verse 1

ईश्वर उवाच । अथ देवकुलाग्नेय्यां गव्यूत्या तत्र संस्थितम् । समुद्रस्य तटे रम्यमृषितीर्थमनुत्तमम्

ஈஸ்வரன் கூறினார்—அடுத்து தேவகுலத்தின் தென்கிழக்கு திசையில் ஒரு கவ்யூதி தூரத்தில், கடற்கரையில் அழகியதும் ஒப்பற்றதுமான ‘ரிஷிதீர்த்தம்’ உள்ளது.

Verse 2

पाषाणाकृतयस्तत्र ऋषयोऽद्यापि संस्थिताः । दृश्यंते मानुषे देवि सर्वपातकनाशनाः

தேவி, அங்கே கல்லுருவங்களாகிய முனிவர்கள் இன்றும் நிலைத்திருக்கின்றனர். அவர்கள் மனித உலகில் காணப்படுகின்றனர்; எல்லாப் பாவங்களையும் அழிப்பவர்கள்.

Verse 3

तत्र ज्येष्ठे त्वमावास्यां प्राप्यते नाधमैर्न्नरैः । पिंडदानं विशेषेण स्नानं श्रद्धासमन्वितैः

அங்கே ஜ்யேஷ்ட மாத அமாவாசையில் தாழ்ந்த மனத்தவர்க்கு பலன் கிடையாது. நம்பிக்கையுடன் இருப்போர்க்கு, குறிப்பாக பிண்டதானமும் புனித நீராடலும் பலனை அளிக்கும்.

Verse 4

ऋषितोयासंगमे तु स्नानं श्राद्धं सुदुर्लभम् । गोप्रदानं प्रशंसंति तत्र ते मुनिपुगवाः । भोजनं ब्राह्मणानां तु यथाशक्त्या प्रदापयेत्

ரிஷிதோயா சங்கமத்தில் நீராடலும் சிராத்தமும் மிக அரிதான பெரும்பலன் தருவன. அங்கே முனிவர்தலைவர்கள் கோதானத்தைப் புகழ்கின்றனர்; மேலும் இயன்ற அளவு பிராமணர்களுக்கு அன்னதானம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 314

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मूलचंडीशमाहात्म्य ऋषितीर्थसंगममाहात्म्यवर्णनंनाम चतुर्दशोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மஹாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரச் செய்யுள் கொண்ட ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தின் முதல் பிரபாசக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தில் ‘மூலசண்டீச மாஹாத்ம்யமும் ரிஷிதீர்த்த சங்கம மாஹாத்ம்ய வர்ணனமும்’ எனப் பெயருடைய 314ஆம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.