Adhyaya 295

Verse 1

ईश्वर उवाच । तस्मादीशान दिग्भागे इन्द्रस्थानमनुत्तमम् । गव्यूतिपञ्चमात्रेण यत्र चन्द्रसरः प्रिये

ஈஸ்வரன் கூறினார்—அன்பே, அங்கிருந்து ஈசான திசையில் ஒப்பற்ற இந்திரஸ்தானம் உள்ளது; ஐந்து கவ்யூதி தூரத்தில் ‘சந்திரசரஸ்’ எனும் ஏரி இருக்கிறது।

Verse 2

तस्मादुत्तरदिग्भागे नातिदूरे व्यवस्थितम् । यत्र चन्द्रोदकं देवि जरादारिद्र्यनाशनम्

அங்கிருந்து வடதிசையில், அதிகத் தொலைவில் அல்லாத இடத்தில், தேவி, ‘சந்திரோதகம்’ கிடைக்கும் தலம் உள்ளது; அது முதுமையும் வறுமையும் அழிப்பதாகும்.

Verse 3

चन्द्रानुवृद्ध्या तद्वृद्धिः क्षयस्तत्संक्षये भवेत् । तस्मिन्पापयुगेऽप्येवं कदाचित्संप्रदृश्यते

சந்திரன் வளரும்போது அந்த (தெய்வீகப் பிரபாவம்) பெருகும்; சந்திரன் குறையும்போது அது குறையும். பாவயுகத்திலும் சில சமயம் இது இவ்வாறே காணப்படுகிறது.

Verse 4

तत्र स्नात्वा महादेवि यदि पापसहस्रकम् । कृतं सोऽत्र समायाति नात्र कार्या विचारणा

மகாதேவி, அங்கே நீராடினால், ஆயிரம் பாவங்கள் செய்தவராயினும், அவர் அங்கேயே உடனே தூய நிலையை அடைவார்; இதில் மேலும் ஆராய வேண்டியதில்லை.

Verse 5

तत्राहिल्याप्रसंगोत्थमहापातकभीरुणा । गौतमोद्भवशापेन विलक्ष्यीकृतचेतसा

அங்கே (இந்திரன்) அகல்யா தொடர்பால் எழுந்த மாபாவத்தின் அச்சத்தில் நடுங்கி, கௌதமரின் சாபத்தால் வெட்கமும் கலக்கமும் கொண்ட மனத்துடன் (இருந்தான்/வந்தான்).

Verse 6

इन्द्रेण च पुरा देवि इष्टं विपुलदक्षिणैः । तत्र वर्षसहस्राणि संस्थाप्य शिवमीश्वरम् । इन्द्रेश्वरेति नाम्ना वै सर्वपातक नाशनम्

மேலும், தேவி, முற்காலத்தில் இந்திரன் அங்கே மிகுந்த தானங்களுடன் யாக-பூஜை செய்தான். ஆயிரம் ஆண்டுகள் அங்கே ஈசனாகிய சிவனை நிறுவியதால், அவர் ‘இந்திரேஸ்வரன்’ என்ற நாமத்தால் புகழ்பெற்றார்—அனைத்துப் பாவங்களையும் அழிப்பவர்.

Verse 7

चन्द्रतीर्थे नरः स्नात्वा संतर्प्य पितृदेवताः । इन्द्रेश्वरं च संपूज्य मुच्यते नात्र संशयः

சந்திரதீர்த்தத்தில் நீராடி பித்ருக்களுக்கும் தேவர்களுக்கும் தர்ப்பணம் செய்து, இந்திரேஸ்வரரை முறையாகப் பூஜித்தால்—அவன் பாபபந்தத்திலிருந்து நிச்சயமாக விடுபடுவான்; இதில் ஐயமில்லை.

Verse 295

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये चन्द्रोदकतीर्थमाहात्म्य इन्द्रेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चनवत्युत्तर द्विशततमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீஸ்கந்த மஹாபுராணத்தின் ஏகாஷீதிஸாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாஸகண்டத்தில், முதல் பிரபாஸக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தில் ‘சந்திரோதக தீர்த்த மாஹாத்ம்யமும் இந்திரேஸ்வர மாஹாத்ம்ய வர்ணனமும்’ எனும் 295ஆம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.