Adhyaya 288

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि बालादित्यमिति श्रुतम् । अगत्स्यस्थानतः पूर्वे गव्यूतिद्वितयेन तु

ஈஸ்வரன் கூறினார்—பின்னர், ஓ மகாதேவி, அகஸ்த்யஸ்தானத்தின் கிழக்கே இரண்டு கவ்யூதி தூரத்தில் உள்ள ‘பாலாதித்யம்’ எனப் புகழ்பெற்ற தலத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்।

Verse 2

स्थानं सपाटिकानाम तस्यदक्षिणतः स्थितम् । गव्यूतिमात्रं देवेशि बालार्क इति विश्रुतम्

‘சபாடிகா’ எனும் தலம் உள்ளது; அதன் தெற்கே, ஓ தேவேசி, ஒரு கவ்யூதி தூரத்தில் ‘பாலார்கம்’ எனப் புகழ்பெற்ற தலம் இருக்கிறது।

Verse 3

यत्र चाराधिता विद्या विश्वामित्रेण धीमता । संस्थाप्य लिंगत्रितयं प्रतिष्ठाप्य तथा रविम्

அங்கே அறிவுடைய விஸ்வாமித்ரர் வித்யையை ஆராதித்தார்; மூன்று லிங்கங்களை நிறுவி பிரதிஷ்டை செய்து, ரவி (சூரியன்) தேவனையும் பிரதிஷ்டை செய்தார்।

Verse 4

विद्यायाः साधनं चक्रे सिद्धिं सूर्यादवाप्तवान् । बालादित्येति तेनासौ ततः ख्यातिमगात्प्रभुः

அவன் அந்த வித்யையைச் சாதித்து, சூரியபகவானின் அருளால் சித்தியைப் பெற்றான். ஆகவே அந்தப் பெருமான் ‘பாலாதித்யன்’ என்ற நாமத்தால் புகழ்பெற்றான்.

Verse 5

तं दृष्ट्वा मानवो देवि भास्करपापतस्करम् । न दारिद्र्यमवाप्नोति यावज्जीवति मानवः

தேவி, பாவங்களைத் திருடி அகற்றும் அந்த பாஸ்கரன் (சூரியன்) தரிசனம் செய்த மனிதன், வாழ்நாள் முழுவதும் வறுமை அடையான்.

Verse 288

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये बालार्कमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टाशीत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரச் செய்யுள் கொண்ட ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தில், முதல் பிரபாசக்ஷேத்ர மாஹாத்ம்யத்தில், ‘பாலார்க மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனும் 288ஆம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.