Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 88
तपस्तप्यन्ति मुनयः कृच्छ्रचान्द्रायणादिकम् । गत्वा प्राभासिकं क्षेत्रं लोकाश्चान्ये कृते युगे
tapastapyanti munayaḥ kṛcchracāndrāyaṇādikam | gatvā prābhāsikaṃ kṣetraṃ lokāścānye kṛte yuge
கிருதயுகத்தில் முனிவர்கள் கிருச்சிரம், சாந்திராயணம் முதலிய விரதங்களுடன் கடுந்தவம் செய்கின்றனர்; மற்றவர்களும் பிராபாசக் க்ஷேத்திரம் சென்று அத்தகைய தவத்தை அனுஷ்டிக்கின்றனர்.
Skanda (deduced from Prabhāsakṣetramāhātmya narrative style within Skanda Purāṇa)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Scene: Sages with matted hair and bark garments arrive at Prabhāsa’s shore/temple precinct and begin Kṛcchra and Cāndrāyaṇa observances—measured meals, lunar-diet symbolism, and meditative austerity.
FAQs
In earlier yugas, rigorous tapas and strict vows were central means of dharma, especially when undertaken in a sanctified tīrtha like Prabhāsa.
Prābhāsika kṣetra—Prabhāsa, the famed sacred region on the western seacoast of Bhārata.
Performance of penitential vows such as Kṛcchra and Cāndrāyaṇa as forms of tapas.